Ο Ακιντζί πρέπει να εξηγήσει τον λόγο για τον οποίο παραγκωνίστηκε από την Άγκυρα

File Photo: O κατοχικός "ψευδοπρόεδρος", Μουσταφά Ακιντζί EPA, ANDREAS MANOLI

Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Το γεγονός ότι ο Μουσταφά Ακιντζί παραγκωνίστηκε και τέθηκε στο περιθώριο από τον Ταγίπ Ερντογάν έγινε πλέον τόσο φανερό που δεν μπορεί να κρυφτεί.

  • Ο πρώτος αντιπρόεδρος του Ερντογάν, Φουάτ Οκτάι, ο οποίος πηγαινοέρχεται στο νησί, δεν ανέχεται καν να μπει στον κόπο να κάνει μια φιλοφρονητική επίσκεψη στον Ακιντζί. Συναντιέται με τον Ερσίν Τατάρ και τον Κουντρέτ Όζερσαϊ. Έτσι, θεωρείται πως έχει διακοπεί τελείως ο διάλογος ανάμεσα στον Ακιντζί και την Άγκυρα.

Με αυτή τη συμπεριφορά της η Άγκυρα δείχνει από τώρα τη στάση της για τις προεδρικές εκλογές που θα διεξαχθούν του χρόνου. Βεβαίως δεν είναι ο Ακιντζί η προτίμησή της. Και νομίζω ότι ούτε στις τελευταίες εκλογές ήταν ο Ακιντζί η προτίμησή της.

Η Άγκυρα ήθελε να εμποδίσει τον Ντερβίς Έρογλου και σχεδίαζε να κερδίσει η υποψήφια του CTP Σιμπέλ Σιμπέρ. Όμως, λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο. Επιτεύχθηκε η παρεμπόδιση του Έρογλου με την υποψηφιότητα του Κουντρέτ Όζερσαϊ που παρεμβλήθηκε. Αλλά αυτό ωφέλησε τον Ακιντζί και όχι τη Σιμπέλ Σιμπέρ. Ξεγλίστρησε ο Ακιντζί. Η Άγκυρα ήταν τόσο βέβαιη ότι θα κέρδιζε η κυρία Σιμπέλ που η εφημερίδα «Hurriyet» στην Τουρκία έγραψε ότι κέρδισε η Σιμπέλ Σιμπέρ χωρίς να περιμένει το αποτέλεσμα.

Δεν μπορώ να ξέρω πόσο μπορεί να ελέγχει τις εκλογές μας η Άγκυρα. Αλλά αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όσο παλιά. Παλιά ένας αξιωματούχος της πρεσβείας πήγαινε στα χωριά, μάζευε τους χωρικούς και τους έλεγε ότι θα φόρτωνε στα πλοία και θα έστελνε πίσω στην Τουρκία όσους δεν ψηφίσουν τον υποψήφιο που θα τους υποδείκνυε.

  • Πέρασαν εκείνες οι εποχές.

Τώρα υπάρχει μια σημαντική μερίδα ανθρώπων από την Τουρκία που αντιδρά σφοδρά κατά του δικτατορικού καθεστώτος που υπάρχει στην Τουρκία. Είναι εθνικιστές και οπαδοί της μητέρας πατρίδας, αλλά δεν υποστηρίζουν τη σημερινή κυβέρνηση. Και συναντιούνται σε αυτό το μέτωπο με τους Τουρκοκύπριους εθνικιστές.

Ακόμα και οι σοβινιστές μας, που είναι άψογοι στο θέμα της προσήλωσής τους προς την Τουρκία, δεν θέλουν τον Ταγίπ Ερντογάν. Από αυτή τη σκοπιά, μήπως δεν στρέφεται εναντίον ενός υποψήφιου στην Κύπρο η στήριξή του από την Άγκυρα; Τότε δεν θα ψηφίσουν εκείνον για τον οποίο τους λέει ο Ερντογάν «ψηφίστε τον», αλλά εκείνον για τον οποίο τους λέει «μην τον ψηφίσετε», έτσι δεν είναι; Δηλαδή, δεν είναι και πολύ ανησυχητικό για τον Ακιντζί το γεγονός ότι ανακηρύχθηκε «ανεπιθύμητος» εκ μέρους της Άγκυρας. Όμως, αυτός δεν είναι ικανοποιητικός λόγος για επανεκλογή του.

Ας έρθουμε στην ψυχρότητα ανάμεσα στον ίδιο και τον Ερντογάν.

  • Αφού αυτές οι άνοστες σχέσεις βγήκαν τόσο πολύ στην επιφάνεια που δεν μπορούν να κρυφτούν, τότε μήπως δεν πρέπει ο Ακιντζί να προβεί σε μια δήλωση προς την κοινότητα πάνω σε αυτό το θέμα; Γιατί τον παραγκωνίζει η Άγκυρα;
  • Ποιος ο λόγος; Μήπως είναι οι διαφορές στο Κυπριακό; Η Άγκυρα θέλει δύο κράτη και ο ίδιος δεν θέλει; Τους θυμώνει επειδή ζητά επίμονα ομοσπονδία; Δεν νομίζω ότι είναι αυτά.

Στην τελική, ο Ακιντζί δεν είναι κάποιος που απέρριψε κατηγορηματικά τα δύο κράτη. Ναι, προτιμά την ομοσπονδία, αλλά αν ο Αναστασιάδης θέλει πράγματι δύο κράτη, είναι έτοιμος να το συζητήσει μαζί του υπό τον όρο ότι θα συμπληρώσει το περιεχόμενο αυτής της επιθυμίας.

Το δήλωσε και ο ίδιος αυτό μερικές φορές. Νομίζω ότι άλλος είναι ο λόγος. Το έγραψα και προηγουμένως. Αλλά παραγνωρίζεται επίμονα. Η επίθεση που έγινε κατά της εφημερίδας μας στις 22 Ιανουαρίου 2018 αποτέλεσε κομβικό σημείο για τις σχέσεις του Ακιντζί με τον Ερντογάν.

Η παρέμβαση του Ακιντζί προς τους οπαδούς του Ερντογάν που διοργάνωσαν το λιντσάρισμα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και την υπομονή του Ερντογάν. Δεν ήταν εύκολο να το συγχωρέσει αυτό. Επιπλέον, ο Ακιντζί απέρριψε την απαίτηση του Ερντογάν και όταν οδηγηθήκαμε στο δικαστήριο.

Ο Ερντογάν ήθελε να τιμωρηθούμε και να καταδικαστούμε. Μάλιστα, κατέβαλλε προσπάθειες για να κλείσει η εφημερίδα μας. Στην απάντηση που του έδωσε ο Ακιντζί, του είπε ότι η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και ότι δεν θα μπορούσε να παρέμβει. Και σε αυτό ακριβώς το σημείο πάγωσαν οι σχέσεις τους.

Αυτά ουσιαστικά πρέπει να τα εξηγήσει ο Ακιντζί, όχι εγώ. Αλλά δεν το κάνει. Δεν μιλά. Συνεχίζει να συμπεριφέρεται σαν να είναι όλα φυσιολογικά. Όπως είπα, θα μιλήσει αφότου φύγει από εκείνο το καταραμένο προεδρικό μέγαρο. Αλλά θα είναι πλέον αργά. Δεν θα ωφελήσει σε τίποτε απολύτως. Υπάρχει ένα ρητό που λέει ότι κάποιος πρέπει να μιλάει στη δύσκολη ώρα. Ο Ακιντζί σωπαίνει στη δύσκολη ώρα. Δεν είναι συγκρουσιακός. Αλλά αν η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη, τότε τι πρέπει να γίνει; Αυτό να μας πει.

Ο Ερντογάν πληρώνει τελικά την προεδρία του Γραφείου Κύπρου της Τουρκίας που παρέμεινε κενή για μακρό χρονικό διάστημα. Υπέγραψε το διάταγμα στις 5 Ιουλίου. Θα διορίσει έναν συντονιστή. Δηλαδή, έναν αξιωματούχο με τον οποίο θα συνομιλούν οι δικοί μας υπηρέτες.

Ο συντονιστής του Ερντογάν θα είναι αναμφίβολα ανώτερος και από τον πρέσβη και από τον στρατιωτικό διοικητή στην Κύπρο. Αν θέλετε αποκαλέστε τον κυβερνήτη και όχι συντονιστή. Και ρωτήστε: Από πότε ο κυβερνήτης ονομάζεται συντονιστής; Ιδού, είναι κυβερνήτης. Θα δίδει οδηγίες. Θα δίδει βροχή τις εντολές. Οι Άγγλοι δεν είχαν τόσο κόμπλεξ. Τον έλεγαν κυβερνήτη. Τώρα γιατί τον λέμε συντονιστή; Δεν είναι υπερβολική τόση ευγένεια;

ΠΗΓΗ: Αφρίκα, Πολίτης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *