Ο αρχιεπίσκοπος και το… θεάρεστο έργο της Εκκλησίας

Κυπριακό διαβατήριο. Φώτο Απόψεις

Της ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Μετά τον σάλο που προκλήθηκε με την παραχώρηση διαβατηρίων σε διάφορους, μεταξύ των οποίων και ενός από τους πλέον καταζητούμενους στον κόσμο για οικονομικά εγκλήματα, ο ένας ρίχνει την καυτή πατάτα στον άλλο. Η πιο εντυπωσιακή αντίδραση όμως είναι αυτή του αρχιεπισκόπου, ο οποίος κάθε άλλο παρά γυρίζει το πρόσωπο για να δεχτεί χαστούκι και στο άλλο μάγουλο, όπως θα έκανε κάποιος που διαβάζει τις γραφές.

Τον κατηγόρησαν πως μεσολάβησε ώστε να παραχωρηθεί στο άψε – σβήσε διαβατήριο στον Μαλαισιανό, καταζητούμενο σήμερα από τη χώρα του για οικονομικές απάτες. Γεγονός το οποίο δεν μπορεί να διαψεύσει, αφού υπάρχει ως τεκμήριο επιστολή του. Κι αντί να απολογηθεί ταπεινά, στρέφει τα πυρά του στις υπηρεσίες και στους υπουργούς που δεν έκαναν σωστή διερεύνηση για να μάθουν για το ποιόν του ευνοούμενου του αρχιεπισκόπου.

  • «Πολλές φορές έχω ζητήσει από την κυβέρνηση και ως μητροπολίτης Πάφου και ως αρχιεπίσκοπος, απευθυνόμενος προς το υπουργείο Εσωτερικών, ζητούσα να βοηθηθούν κάποιοι να πάρουν κυπριακή υπηκοότητα. Το Υπουργείο αφού έκανε την έρευνά του, πολλές φορές έδιδε υπηκοότητα, άλλες φορές απέρριπτε τα αιτήματα… Εγώ δεν έχω κάποιο όφελος, απλώς προσπαθώ να βοηθήσω ανθρώπους. Αυτός που έχει την εκτελεστική εξουσία είναι η κυβέρνηση, ο υπουργός Εσωτερικών. Δεν είναι η Εκκλησία, ούτε ο μητροπολίτης, ούτε ο αρχιεπίσκοπος. Εμείς κάναμε το καθήκον μας. Από εκεί και πέρα αρμοδία Αρχή είναι το κράτος….», δήλωσε μεταξύ άλλων ο αρχιεπίσκοπος νίπτοντας τας χείρας.

Το καθήκον λοιπόν. Πώς αντιλαμβάνεται το καθήκον ο αρχιεπίσκοπος; Όχι με πολύ πνευματική διάσταση πάντως. Και γιατί είναι αρχιεπισκοπικό καθήκον να κάνει τον ατζέντη ζητώντας από τους υπουργούς να δώσουν ιθαγένεια σε κάποιον; Δεν μπορούσε αυτός ο κάποιος να αιτηθεί απευθείας στο Υπουργικό για την εξασφάλιση διαβατηρίου; Από πού τον ήξερε ο αρχιεπίσκοπος και μπορούσε να εγγυηθεί τη σοβαρότητα της περίπτωσης; Κι αν δεν ήταν για να μετρήσει θετικά (και πιεστικά) η επιστολή του, τότε γιατί χρειαζόταν; Μπορούσαν να ακολουθηθούν απλά οι διαδικασίες και να εξεταστεί νηφάλια και αντικειμενικά η αίτηση χωρίς τη βαρύνουσα επιστολή του αρχιεπισκόπου.

Θα πρέπει να είναι πολύ αφελής ο αρχιεπίσκοπος να πιστεύει πως ένας τύπος σαν κι αυτόν από τα πέρατα του κόσμου, από τη Μαλαισία, ήρθε στην Κύπρο κι εντυπωσιάστηκε από το θεάρεστο έργο της Εκκλησίας και έκανε δωρεά €300.000 για να ενισχύσει το έργο της. Ή πολύ αφελείς εμείς για να πιστεύουμε πως είναι όλα τόσο απλά και τόσο αγνά.

Δεν έχει πάντως τίποτα να φοβηθεί λέει ο αρχιεπίσκοπος. Να ντραπεί ίσως;

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *