Ο ενοχλητικός Μενέντεζ ενοχλεί και εξαγριώνει την κατοχική Τουρκία: Χαλά το πάρτι των οπαδών του κατευνασμού

Ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ κατά την κατάθεση του υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, στην Επιτροπή Δοειθνών Σχέσεων της Γεουσίας. EPA, JIM LO SCALZO

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Κάποιοι σε Αθήνα και Λευκωσία «συγκρατούνται» να μην τα βάλουν με τον γερουσιαστή Μενέντεζ, ο οποίος κάνει δύσκολη τη ζωή της κατοχικής Τουρκίας. Είναι οι γνωστοί κύκλοι, οι οποίοι βλέπουν ότι η μόνη οδό «συνεννόησης» με την Άγκυρα είναι η πολιτική των δώρων, του κατευνασμού. Είναι οι ίδιοι, που θεωρούν πως δεν πρέπει να γίνεται οτιδήποτε, που να… εξαγριώνει το καθεστώς Ερντογάν, γιατί «θα ξεσπάσει στην Ελλάδα και την Κύπρο». Τόσο ο γερουσιαστής, όπως κι άλλα μέλη του νομοθετικού Σώματος των ΗΠΑ( και είναι αρκετά), προβάλλουν ενστάσεις για την αμυντική ( σ.σ. επιθετική για την ακρίβεια) ενίσχυση της Τουρκίας. Και επιχειρηματολογούν πέραν από τις αναφορές τους για τη συμπεριφορά της Άγκυρας κατά της Ελλάδος και της Κύπρου. Είναι άλλωστε πολλές οι «αμαρτίες» του Ερντογάν, ο οποίος «ερωτοτροπεί» και με άλλους δικτάτορες.

  • Σε αυτή την μεγάλη προσπάθεια- να μην πωληθούν στρατιωτικοί εξοπλισμοί στην κατοχική πλευρά-  πρωταγωνιστικό ρόλο διαδραματίζει η ομογένεια, που έχει δημιουργήσει τα σωστά, κατάλληλα κανάλια συνεννόησης και επαφής με το αμερικανικό πολιτικό σύστημα. Έντι Ζεμενίδης, Τάσος Ζαμπάς κι άλλοι διαδραματίζουν το δικό τους καθοριστικό ρόλο σε αυτή την πρωτοβουλία. Και λειτουργούν, ευτυχώς, χωρίς να περιμένουν βοήθεια από τις αγκυλωμένες εξουσίες Αθηνών και Λευκωσίας.

Και ναι, αυτή η προσπάθεια όπως και κάθε άλλη, που πιέζει την κατοχική πλευρά, μπορεί να την αναγκάσει να αλλάξει στάση και συμπεριφορά. Και τότε και μόνο τότε θα ανοίξει και ο δρόμος για την επίτευξη λύσης. Όχι όταν η Άγκυρα αναμένει τα δώρα και τις ελληνικές υποχωρήσεις, άλλα όταν θα αντιληφθεί πως οι επεκτατικοί στόχοι της έχουν καταστεί ανέφικτοι. Κι αυτό θα επιτευχθεί με συνεργασίες και στρατηγικές συμμαχίες, διαμορφώνοντας ένα σκηνικό όπου θα «συναντώνται» τα κοινά ενίοτε και διαφορετικά συμφέροντα.

Οι κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο αναμένουν τα πάντα από τον γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντεζ. Δεν είναι αυτός ο ρόλος τους. Ο ρόλος της απραξίας. Ούτε- μερικές φορές- να δυσφορούν με την… εμμονή του γερουσιαστή. Τόσο ο κ. Μενέντεζ όσο κι άλλα μέλη του νομοθετικού Σώματος των ΗΠΑ, θέτουν ενστάσεις στην στρατιωτική ενίσχυση του φασιστικού καθεστώτος της Άγκυρας επειδή αυτό, όπως αναφέρουν, εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας τους. Και θα επιμένουν μέχρι τέλους, παρά τα τερτίπια του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *