Ο Ερντογάν δεν θα αλλάξει μετεκλογικά: Θα παραμείνει το ίδιο σκληρός και επιθετικός

Turkish President Recep Tayyip Erdogan greets to his supporters during an election campaign rally of Justice and Development Party (AK Party) in Istanbul, Turkey, 23 June 2018. Turkey will hold snap elections on 24 June 2018. EPA/ERDEM SAHIN

Του Κώστα Βενιζέλου Η προσοχή σε Αθήνα και Λευκωσία είναι εκ των πραγμάτων στραμμένη στις τουρκικές εκλογές. Κυρίως ενδιαφέρει η επόμενη ημέρα των εκλογών. Αυτό δεν σημαίνει πως το καθεστώς Ερντογάν θα αλλάξει μετεκλογικά πολιτική, στάση και συμπεριφορά έναντι του ελληνισμού.

Υπάρχει, βέβαια και μια αντίληψη των πραγμάτων σε Λευκωσία και Αθήνα, η οποία εκφράζει την εκτίμηση ότι όλες οι τουρκικές κινήσεις, ενέργειες, οι ακραίες συμπεριφορές είναι  προεκλογικές. Είναι οι ίδιοι που εδώ και δεκαοκτώ χρόνια περιμένουν το… μεγάλο άνοιγμα Ερντογάν με την επίλυση του Κυπριακού και των ελλαδοτουρκικών. Οι τελευταίοι δεν συνειδητοποιούν πως για την Τουρκία η όποια συμφωνία περνά μέσα από τη διασφάλιση του στρατηγικού της στόχου για έλεγχο της Κύπρου αλλά και του Αιγαίου.

Ο Ερντογάν έχει διαψεύσει επανειλημμένα αυτή τη σχολή σκέψης και είναι μια πολιτική εκτίμηση που δεν θα επαληθευθεί την  επομένη των τουρκικών εκλογών. Περιμένοντας και επενδύοντας στον Ερντογάν ότι θα αλλάξει μετά τις εκλογές μπορεί να είναι ψευδαίσθηση, όμως έχει κόστος. Αυτή η προσέγγιση, δυστυχώς, εδραιώνει τα κατοχικά δεδομένα και διευκολύνει τους σχεδιασμούς του νεοσουλτάνου.

Ο Ερντογάν σε ένα είναι συνεπής. Κάνει αυτά που εξαγγέλλει. O Ερντογάν δεν είναι αστάθμητος καθώς από τη μια κινείται βάσει του εθνικού του συμφέροντος και από την άλλη της δικής του προσωπικής ατζέντας για να καταστεί χαλίφης της ευρύτερης περιοχής.

Ακούγεται συχνά πως συμφέρει σε Ελλάδα και Κύπρο να κερδίσει τις εκλογές της 24ης Ιουνίου ο Ερντογάν. Στην Κύπρο διατυπώθηκε από κόμμα (Δημοκρατικός Συναγερμός) ότι θα είναι ευνοϊκό για εμάς να κερδίσει με διαφορά και άνεση ο νυν Πρόεδρος της Τουρκίας.  Υπενθυμίζεται συναφώς ότι στη μακρά διαδρομή του Ερντογάν στο τουρκικό πολιτικό σκηνικό, βιώσαμε πολλές ψευδαισθήσεις. «Να περιμένουμε» τον Ταγίπ να βγει από τη φυλακή, να εδραιωθεί, να ελέγξει το βαθύ κράτος, το στρατιωτικό κατεστημένο.

Κυρίαρχος του παιχνιδιού

Ο Ερντογάν κέρδισε αλλεπάλληλες εκλογές και καθιερώθηκε ως ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Στην αρχή, θέλοντας προφανώς να έχει και διεθνή στήριξη ή και ανοχή, παρουσιαζόταν ως «εκσυγχρονιστής», «ανοικτόμυαλος», «ισλαμοδημοκράτης». Αυτή η εικόνα, του πρόσφερε πολλά δώρα και στήριξη σε μια πορεία, κατά την οποία εδραιώθηκε διά πυρός και σιδήρου. Το αποτέλεσμα, όμως, ποιο ήταν; Διεύρυνε τα δημοκρατικά ελλείμματα στην Τουρκία, ενίσχυσε τις καταπιεστικές πολιτικές, αναβάθμισε τις επεκτατικές του βλέψεις στην περιοχή. Κι όλα αυτά με την ανοχή Ευρωπαίων και άλλων συνοδοιπόρων του καθεστώτος Ερντογάν.

Όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Έχει συζητήσει το καθεστώς από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, που εμφανίσθηκε, σοβαρά για επίλυση προβλημάτων;  Στο Κυπριακό αναβάθμισε τις αξιώσεις του. Είναι η Τουρκία, η οποία απειλεί ότι δεν θα επιτρέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία να αξιοποιήσει το φυσικό της αέριο και την ίδια ώρα γκριζάρει την ΑΟΖ μας. Όπως γκριζάρει δια της έντασης και το Αιγαίο.

Ο Τούρκος Πρόεδρος  δεν θα αλλάξει πορεία πλεύσης. Δεν θα  διαφοροποιήσει τη στάση και τη συμπεριφορά του. Είναι σαφές ότι οι στρατηγικοί στόχοι της Άγκυρας δεν θα διαφοροποιηθούν εκτός κι εάν αντιληφθεί πως καθίστανται ανέφικτοι. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με αποτρεπτικές πολιτικές.

Η ισχύς

Σε αυτή τη φάση, όχι την προεκλογική, αλλά διαχρονικά η Τουρκία θεωρεί πως οι στόχοι της μπορούν να επιβληθούν δια της ισχύος. Και θα επιμένει σε αυτή την τακτική όσο εκτιμά πως μπορεί να πετύχει. Δυστυχώς, επί του παρόντος, δεν διαφαίνεται μια προοδευτική δύναμη προοπτικής στην Τουρκία.

Η επικράτηση του Ερντογάν θα σηματοδοτήσει και συνέχιση της ίδιας πολιτικής και πρακτικής. Γι΄ αυτό και θα πρέπει να εγκαταλειφθούν, όσο το δυνατό γρηγορότερα.  προσεγγίσεις που επενδύουν σε ένα ισχυρό Ερντογάν.

Μόνο στρατηγικά, μέσα από αξιοποίηση των διαφορετικών συμφερόντων και με τακτικές επιβολής τετελεσμένων ( έρευνες για αέριο), μπορεί να αντιμετωπιστεί η τουρκική επεκτατική πολιτική και όχι φλερτάροντας με τον Ταγίπ. Ούτε επενδύοντας πολιτικά σε μια ψευδαίσθηση που έχει πολλάκις διαψευστεί.

Να περιμένουμε, δηλαδή, να… αλλάξει ο Ερντογάν.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *