Ο Ερντογάν δεν θέλει δώρα, τα ζητά όλα: Με «ασπιρίνες» κατά της τουρκικής επιθετικότητας

ΣΚΙΤΣΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Μπορεί και κανένα από τα μέτρα και κινήσεις που υιοθετούνται από τη Λευκωσία να μην αποδώσουν. Ούτε η Χάγη, ούτε οι πολυσυζητημένες κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Τουρκίας. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να γίνουν ενέργειες και να μην υιοθετούνται πολιτικές δράσεις επειδή δεν είναι προδιαγεγραμμένη η επιτυχία τους. Στην πολιτική ούτε η ακινησία είναι διέξοδος, ούτε και οι απερίσκεπτες κινήσεις, τακτικισμοί που αποκρύπτουν υψηλό ρίσκο.

Είναι δε σαφές πως πολλά θα έπρεπε να γίνουν πριν φθάσουμε στο σημείο η κατοχική Τουρκία να αλωνίζει ανενόχλητα στην κυπριακή ΑΟΖ και να επιβάλλει τετελεσμένα διά της ισχύος. Όπως πολλά θα έπρεπε να γίνουν για να αποτρέψουν τη συμφωνία Τουρκίας και Λιβύης, η οποία έγινε για να επεκταθούν οι παράνομες δραστηριότητες της κατοχικής δύναμης και στην περιοχή της Κρήτης.

  • Είτε γιατί υποβαθμίστηκαν οι εξαγγελίες της Άγκυρας, είτε επειδή κάποιοι εκ των διαχειριστών χαρακτηρίζονται από φοβικά σύνδρομα και συμπεριφέρονται φοβικά έναντι της Άγκυρας, δεν έγιναν όσα θα έπρεπε.

Έστω και αργά γίνονται κάποιες κινήσεις. Αυτές οι κινήσεις κρίνονται από κάποιους ανεπαρκείς. Μπορεί και να είναι και σε πολλές περιπτώσεις αυτό ισχύει. Αλλά υπάρχει μια τάση στο πολιτικό σύστημα και στην… περιφέρεια αυτού, που επιχειρεί να υποβαθμίσει τις όποιες κινήσεις γίνονται με ένα στόχο και μόνο: Να διαμορφωθούν οι συνθήκες για να προσαρμοστεί η Κυπριακή Δημοκρατία πλήρως στις τουρκικές επιδιώξεις. Αυτό εκφράζει την πολιτική του κατευνασμού. Είναι η λογική που αναπτύσσεται και θεωρεί πως θα ξεπεραστεί ο  τουρκικός «πονοκέφαλος» με δώρα. Για να… καλμάρει ο Ερντογάν.

  • Στην προκειμένη περίπτωση τα δώρα θα περιλαμβάνουν αέριο, φυσικό πλούτο και πολλά άλλα στο Κυπριακό που θα διασφαλίζουν τον πλήρη έλεγχο του νησιού. Και όταν δοθούν τα δώρα τι θα γίνει; Θα είναι ασπιρίνη στον… πονοκέφαλο. Μάλλον όχι. Θα είναι αποφασιστικό βήμα για φινλανδοποίηση Ελλάδος και Κύπρου.

Και μέσα σε αυτό το κλίμα, της έντασης και των απειλών της επεκτατικής Τουρκίας, κάνουν την εμφάνισή τους και οι επαναλαμβανόμενες φωνές, της αδιέξοδης πεπατημένης, που επιμένουν ότι  πρέπει, λένε, να βρεθούν τρόποι για επανάληψη των συνομιλιών στο Κυπριακό. Πώς θα γίνει τούτο δεν το λέγει κανένας. Είναι οι ίδιοι, πάντως, που υποστηρίζουν πως σε τέτοιες συνθήκες και κλίμα δεν μπορεί να αποδώσει οποιαδήποτε κίνηση στη Χάγη. Αλλά αυτό δεν θεωρούν πως ισχύει για τις συνομιλίες στο Κυπριακό. Και υποστηρίζουν αυτό μετά το δείπνο του Βερολίνου και τα όσα έγιναν ή δεν έγιναν.

Είναι σαφές πως επιμένουν, αντί να βλέπουν το φεγγάρι που δείχνει το δάκτυλο, κοιτάζουν το δάκτυλο. Η πολιτική του κατευνασμού έχει αποτύχει. Όχι μόνο δεν αποδίδει αλλά έχει αποθρασύνει την κατοχική δύναμη σε τέτοιο βαθμό, που εφαρμόζει, στη βάση ενός οδικού χάρτη, τους επεκτατικούς της σχεδιασμούς.

Είναι σαφές πως η πολιτική του κατευνασμού έχει αποτύχει. Η τακτική του καλοπιάσματος δεν αποδίδει και όπως αποδεικνύεται ανοίγει την «όρεξη» της Τουρκίας. Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται οι οπαδοί της πολιτικής του κατευνασμού είναι πως η κατοχική δύναμη τα θέλει ΟΛΑ.

  • Η μόνη επιλογή που υπάρχει είναι η αντιμετώπιση των τουρκικών προκλήσεων. Για να γίνει αυτό πρέπει να αλλάξει η ακολουθούμενη πολιτική. Αυτό μπορεί να γίνει μέσα από μια εφ΄ όλης της ύλης συζήτηση πρώτα στη Λευκωσία (σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας και κοινωνίας) και στη συνέχεια με την Αθήνα.

Η λύση δεν είναι η προσαρμογή-υποταγή στις τουρκικές επιδιώξεις, αλλά η διαμόρφωση πολιτικών ανατροπής των σχεδιασμών της κατοχικής δύναμης.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *