Ο Ερντογάν και το βαθύ ισλαμικό κράτος θέλουν την Κύπρο για στρατηγικούς σκοπούς και χωρίς το ελληνικό στοιχείο

Turkish President Recep Tayyip Erdogan (R) and his wife Emine (L) greet supporters during an election campaign rally of his Justice and Development Party (AK Party) in Ankara, Turkey, 24 May 2018. EPA, STR

Του Μιχάλη Ιγνατίου  Έγραφα την περασμένη Κυριακή ότι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης πρέπει να περιμένει να δει πώς θα ξεκαθαρίσει η κατάσταση μεταξύ της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, πριν πάει ως αρνί στη σφαγή των διαπραγματεύσεων, και έλαβα μηνύματα ευγενικά, θα έλεγα, στην πλειονότητά τους, πέραν ολίγων υβριστικών από ασήμαντους οπαδούς του «ναι», οι οποίοι με κατηγόρησαν ότι δεν θέλω τη λύση.

Ανάμεσα σε αυτούς που αντέδρασαν ήταν και ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας Αλέκος Μαρκίδης, με τον οποίο γνωριζόμαστε από παλιά. Κατέγραψα τη διαφωνία του, αλλά πιστεύω πως δεν θέλησε να καταλάβει το νόημα του κειμένου, και ειδικά της ανάγκης να γνωρίζουμε ότι δεν διαπραγματευόμαστε με τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί, αλλά με έναν εκ των πλέον σκληρών και αυταρχικών ηγετών στον κόσμο: Τον ισλαμιστή Ταγίπ Ερντογάν.

Λοιπόν: Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα από τον ισχυρισμό ότι όσοι απορρίπτουμε την «όποια διευθέτηση», δεν επιθυμούμε λύση, δηλαδή ότι λίγο-πολύ είμαστε υπέρ της διχοτόμησης, ή της καινούργιας και πολύ βλακώδους «ιδέας» των δύο κρατών ή του «εμείς από εδώ και αυτοί από εκεί». Ακριβώς το αντίθετο υποστηρίζουμε. Βασικά απορρίπτουμε τη διάλυση της Κύπρου, που θα φέρει η κακή-κάκιστη «λύση», η οποία σχεδιάστηκε από τους Βρετανούς, προωθείται (δυστυχώς) από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και θα μετατρέψει την Κύπρο σε Λίβανο.

Ειλικρινά να μιλήσουμε. Τι ήταν ο Λίβανος πριν 30 χρόνια και τι είναι σήμερα. Ε, εμείς με τη λύση που κυοφορείται δεν θα χρειαστούμε 30 χρόνια. Θα μας… φροντίσει ο Ερντογάν, όπως έχει κάνει με τους αντιπάλους του στην Τουρκία, οι οποίοι μαζικά φεύγουν για να γλυτώσουν τις φυλακίσεις, τις εξορίες, τις διώξεις και τον θάνατο.

Αυτά είναι γεγονότα. Δεν υπάρχει ίχνος κινδυνολογίας. Και ας το πω πιο απλά: Γιατί να φερθεί καλύτερα στους «γκιαούρηδες», όπως μας θεωρεί, απ’ ό,τι φέρεται στους αντιπάλους του; Το ίδιο μίσος τρέφει. Ο Ερντογάν και το βαθύ ισλαμικό κράτος την Κύπρο τη θέλουν για στρατηγικούς σκοπούς και χωρίς το ελληνικό στοιχείο. Πόσο τυφλοί μπορεί να είναι άνθρωποι στο νησί, και πόσο αφελείς να συνεχίζουν να πιστεύουν ότι ο Ερντογάν εστάλη από τον… Μωάμεθ ως… Μεσσίας, αποκλειστικά και μόνο, για να λύσει το Κυπριακό.

Την εβδομάδα που πέρασε η κατάσταση λίγο-πολύ ξεκαθάρισε. Για τους δικούς του λόγους, που ΔΕΝ αφορούν σίγουρα την Κύπρο και την Ελλάδα, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε να προχωρήσει σε ρήξη με τον φίλο του Ταγίπ Ερντογάν. Ήταν μία απόφαση που ανέμεναν πολύ λίγοι άνθρωποι, διότι η επιθυμία του Αμερικανού πλανητάρχη ήταν να διασωθεί η σχέση με την Τουρκία. Προσπάθησε και ο ίδιος, και στις Βρυξέλλες νόμιζε πως είχε καταλήξει σε συμφωνία με τον Τούρκο Πρόεδρο. Μάλιστα εκτέθηκε, διότι είχε ενημερώσει τη σύζυγο τού φυλακισμένου πάστορα Άντριου Μπράνσον πως ο σύζυγός της θα αποφυλακιστεί άμεσα.

Όπως είναι ήδη γνωστό, ο Ερντογάν πούλησε τον Πρόεδρο της Αμερικής και στην ουσία τον εξευτέλισε, παρουσιάζοντάς τον ότι δεν κατάλαβε τι συμφώνησαν στις Βρυξέλλες, και ότι δεν μπόρεσε να πετύχει την απελευθέρωση του πάστορα. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Την Τετάρτη ο Λευκός Οίκος και το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσαν τις πρώτες κυρώσεις και έπεται συνέχεια, όπως έγραψε στο Twitter ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Μάικ Πενς.

Η κατάσταση των τουρκο-αμερικανικών σχέσεων περιγράφεται ως καταθλιπτική και οι Αμερικανοί αναλυτές ομιλούν για την απόλυτη ρήξη, που πιθανότατα θα στείλει την Τουρκία και τον Ερντογάν πιο βαθιά στην αγκαλιά του Βλαντιμίρ Πούτιν. Με λίγα λόγια μπορούμε να γίνουμε μάρτυρες αλλαγής συμμαχιών και σχηματισμού νέων. Όπως και να έχουν τα πράγματα, με τα σημερινά δεδομένα η Τουρκία φαίνεται πως θα βρίσκεται απέναντι στην Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ.

Ερωτώ: Υπό αυτές τις συνθήκες, και έχοντας στο μυαλό το γεγονός ότι η Αμερική ΔΕΝ έχει καμία δυνατότητα αυτή τη στιγμή να επηρεάσει τον κ. Ερντογάν, πώς θα πάει σε συνομιλίες ο κ. Αναστασιάδης.

>Πρώτον, είναι ξυπόλητος στα αγκάθια και καθόλου προετοιμασμένος για να αντιμετωπίσει τις βρόμικες παγίδες των Βρετανών, που συνεργάζονται αρμονικά με τους Τούρκους, και

>Δεύτερον, με βάση τα όσα είπε στην απεσταλμένη τού κ. Αντόνιο Γκουτέρες, ζει σε έναν φανταστικό κόσμο. Του την έχουν στημένη και δεν έχει πάρει είδηση.

Υπάρχει και ένα τρίτο θέμα: Ναι μεν η αξιότιμη κυρία πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Κύπρο λέει τα δικά της, και… αφηγείται το ίδιο παραμύθι και υποστηρίζει τη φιλοτουρκική λύση, ως να μην άλλαξε τίποτα, αλλά πραγματικά γνωρίζει κανείς τι έχει στο μυαλό του ο Ντόναλντ Τραμπ; Περίμενε ποτέ κανένας ότι θα προχωρούσε στο βήμα των κυρώσεων;

Διότι, αν η ρήξη είναι οριστική, γιατί να μη σχεδιάσει η Αμερική τη νέα στρατηγική της στην περιοχή –όπως ακούγεται– με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Κύπρο, την Ελλάδα και τους πάντα πιστούς Κούρδους; Εάν χαθεί η Τουρκία για τις ΗΠΑ, ποιες χώρες θα εμπιστευθεί στην περιοχή ο κ. Τραμπ; Έχει κανείς απάντηση στο ερώτημα αυτό; Μήπως μπορεί να μας πει η κ. πρέσβειρα, που ξεχνά ότι πρέπει να υποστηρίζει τα στρατηγικά συμφέροντα της Ουάσιγκτον; Εάν χαθεί από αυτό το νέο σκηνικό η Κύπρος, και τεθεί με τη συμφωνία «λύσης» υπό την επιρροή της Τουρκίας, ένας σημαντικός κρίκος μίας πιθανής νέας κατάστασης θα χαθεί.

Δεν είπε κανείς, λοιπόν, να μη λυθεί το Κυπριακό. Αυτό που εισηγούμαστε είναι να περιμένει ο κ. Αναστασιάδης να δει πού θα κάτσει η… μπίλια, να αναλύσει τα νέα δεδομένα που δημιουργούν οι αμερικανικές κυρώσεις, και μετά αποφασίζει. Αν τον σύρουν σε διαπραγματεύσεις και εάν επικρατήσει το σχέδιο των Βρετανών, το Κυπριακό θα «διευθετηθεί» μεν, αλλά η Κύπρος θα διαλυθεί. Και πού θα βρεθεί το νησί μας στο νέο γεωστρατηγικό σκηνικό; Μα στη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ο σκληρός ισλαμιστής Ταγίπ Ερντογάν αποφάσισε να δικάσει τον δημοσιογράφο Σενέρ Λεβέντ. Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται συστάσεις. Είναι ένας πατριώτης ΚΥΠΡΙΟΣ. Ό,τι γράφει καθημερινά στον «Πολίτη» τα πιστεύει, άσχετα αν η εφημερίδα που τον φιλοξενεί –και δικαίωμά της– πρεσβεύει ακριβώς τα αντίθετα. Ο Σενέρ πλέον κινδυνεύει. Και αν τον στείλει ο μέγα «ειρηνοποιός» Μουσταφά Ακιντζί πακέτο στην Άγκυρα, δεν θα επιστρέψει ξανά στην Κύπρο. Θα πεθάνει στα μπουντρούμια των τουρκικών φυλακών. Ο δημοσιογράφος είναι υπήκοος της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία οφείλει να τον προστατεύσει. Όσοι στις ελεύθερες περιοχές βρίζουν αυτόν τον άνθρωπο, δεν διαφέρουν από τον εθνικιστή Ερντογάν. Εικόνα και ομοίωσή του είναι, «συντρόφια» του ΑΚΕΛ. Πρέπει να τον βοηθήσουμε. Απευθυνόμενος σε αυτούς που, κατά καιρούς, τον αποθέωσαν ή του άσκησαν κριτική, ένα έχω να πω: Να σταματήσουν να τον χρησιμοποιούν. Απλά να τον μιμηθούν πρέπει…

 

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *