Ο «εθνομηδενισμός» ήταν μία από τις αιτίες της «κατάρρευσης» του Αλέξη και του ΣΥΡΙΖΑ

File Photo: Κόσμος από όλη την Ελλάδα, κρατώντας ελληνικές σημαίες, συμμετείχε σε συλλαλητήριο ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών, στο Σύνταγμα,, στην Αθήνα. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Η ταπεινωτική ήττα του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές της 26ης Μαϊου, και η διαφαινόμενη -σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις- νέα νίκη της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη στις σημερινές εθνικές εκλογές οφείλεται σε πολλούς λόγους.

  • Τα λάθη στην οικονομία και οι αβάστακτοι φόροι που επέβαλε αποδεχόμενος το τρίτο Μνημόνιο, η τραγωδία στο Μάτι που την αντιμετώπισε εντελώς επιδερμικά και ερασιτεχνικά, τα άπειρα λάθη των φίλων του και άλλα πολλά, είναι μερικοί από τους λόγους της βαριάς ήττας.

Εμείς πιστεύουμε ότι η υποχώρηση του κυβερνώντος κόμματος ξεκίνησε με την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών και συνεχίστηκε με την απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να επιστρέψει στον «εθνομηδενισμό» του παλιού ΣΥΡΙΖΑ.

Η διεύρυνση του κόμματος με όλα τα ορφανά της νεοφιλελεύθερης Αριστεράς έδωσε τη χαριστική βολή. Ονόματα όπως της κ. Ρεπούση, του κ. Μπίτση, του κ. Θεοχαρόπουλου και άλλων γνωστών «εθνομηδενιστών» έδιωξαν το λεγόμενο «πατριωτικό μέτωπο» του ΠΑΣΟΚ που μετακινήθηκε μαζικά προς τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2015.

Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τον «συμβιβασμό» για το Σκοπιανό τα πράγματα δεν πήγαιναν άσχημα. Από τη μία ο Νίκος Κοτζιάς στο υπουργείο Εξωτερικών και από την άλλη ο Πάνος Καμμένος στο υπουργείο Άμυνας συγκρατούσαν την ομάδα που συμβούλευε τον Πρωθυπουργό και τον πήραν στο τέλος στο λαιμό τους.

  • Ακόμα και στο Κυπριακό, όπου ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζε στο πλαίσιο ενός αρρωστημένου διεθνισμού την παράδοση της Κύπρου στην Τουρκία, ο κ. Τσίπρας κράτησε γερά και δεν υποχώρησε στις αφόρητες πιέσεις του «κομμουνιστικού» κόμματος της Κύπρυ ΑΚΕΛ.

Είχε καταλάβει αυτό που του είπαμε πολλοί: ότι εάν συμφωνούσε σε υπογραφή μίας ερμαφρόδιτης συμφωνίας θα πλήρωνε για τις αμαρτίες -άλλοι τις λένε «προδοσίες»- του πολιτικού προσωπικού από το 1960 μέχρι και σήμερα. Θα πλήρωνε ακόμα και για την προδοσία της χούντας.

Ο Κοτζιάς εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, ο Καμμένος έφυγε και ο κ. Τσίπρας μάζεψε τη σάρα και τη μάρα: Τους υποστηρικτές του φιλοτουρκικού σχεδίου Ανάν, τα «ορφανά» του εξοχοτάτου Γεωργίου Α. Παπανδρέου (άλλως ΓΑΠ) και τους πιο απαίσιους «εθνομηδενιστές» της χώρας. Παρά την τραγωδία της οικονομίας που οδήγησε το λαό στη φτώχεια, οι πολίτες σκέφτονται ακόμα εθνικά και πατριωτικά.

Δεν είναι εθνικιστές. Απλά αγαπούν την Πατρίδα και ανησυχούν. Και αυτή την έγνοια και ανησυχία την εκμεταλλεύθηκε σωστά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος ελπίζουμε ότι το πάθημα του κ. Τσίπρα του έγινε μάθημα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *