Ο Γκουτέρες δεν είναι πλέον αντικειμενικός διαμεσολαβητής, αλλά πάτρονας του νεοσουλτάνου Ερντογάν

UN general secretary Antonio Guterres speaks at the International Monetary Fund (IMF) and World Bank annual meeting in Nusadua, Bali, Indonesia. EPA, MADE NAGI

Του Πανίκου Παναγιώτου

Τις αξίες και την ηθική αρχή των Ηνωμένων Εθνών καλείται να διατηρήσει ο  Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού και «να μιλά και να ενεργεί για την ειρήνη, ακόμη και με τον κίνδυνο της διαφωνίας με τα κράτη μέλη», σύμφωνα με τις καθορισμένες αρμοδιότητές του.

Ο Αντόνιο Γκουτέρες ουδέποτε επεσήμανε την προκλητικότητα της Άγκυρας και τις παράνομες ενέργειές της εις βάρος άλλων κρατών. Σε κάθε τοποθέτησή του και σε κάθε έκθεσή του προς το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν ακολουθεί μόνο την πάγια τακτική εξίσωσης θύματος και θύτη, αλλά έφτασε στο σημείο να απενοχοποιεί πλήρως την Τουρκία.

Ενώ είναι η χώρα που προβαίνει σε προκλητικές και παράνομες ενέργειες στην Κύπρο, την Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή, ο Γενικός Γραμματέας χρησιμοποιεί συνεχώς την ίδια φρασεολογία, κάνοντας έκκληση προς όλα τα μέρη «να αποφεύγουν μονομερείς ενέργειες».

Ακόμα και για την Αγία Σοφία όφειλε να παρέμβει, έστω να προσπαθήσει, να πάρει κάποια πρωτοβουλία για να αποτραπεί η μετατροπή σε τζαμί ενός τέτοιου μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς. Τίποτα δεν έπραξε.

Υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών υποτίθεται ότι από το 2005 (μετά από συνεργασία Ισπανίας και Τουρκίας) υπάρχει η λεγόμενη «Συμμαχία των Πολιτισμών». Επομένως, το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ ήταν να δηλώσει ότι η απόφαση του προέδρου της Τουρκίας αποτελεί προσβολή και καίριο πλήγμα στην αποστολή της Συμμαχίας και ότι πρόκειται για πράξη εις βάρος του πολιτισμού και της ανεξιθρησκίας.

Στις εκθέσεις του που αφορούσαν τις συζητήσεις και τα γεγονότα κατά τη διάσκεψη στο Κραν Μοντανά το 2017 για το Κυπριακό, έχει υποστηρίξει επανειλημμένα ότι και οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις «είχαν έρθει (όλες) στην Ελβετία δεσμευμένες να εξεύρουν αμοιβαία αποδεκτές λύσεις».

Δηλαδή, όχι μόνο δεν εντόπισε κανένα πρόβλημα (με βάση τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας) για την επιμονή της τουρκικής πλευράς να συνεχιστούν οι αναχρονιστικές εγγυήσεις, τα επεμβατικά δικαιώματα και η στρατιωτική παρουσία στο νησί, αλλά εξίσωσε τη στάση της Ελλάδας ως εγγυήτριας δύναμης με τη στάση της Τουρκίας και της Βρετανίας και εμμέσως πλην σαφώς ισχυρίστηκε ότι η Τουρκία επέδειξε εποικοδομητική στάση.

Η Αθήνα και η Λευκωσία θα έπρεπε να αντιδράσουν αμέσως για τα όσα ανέφερε ο κ. Γκουτέρες. Από την στιγμή που επιχείρησε να δώσει μια διαφορετική εικόνα στο Συμβούλιο Ασφαλείας για τα όσα συνέβησαν στη διάσκεψη, ειδικά η κυβέρνηση της Ελλάδας (ως εγγυήτρια δύναμη) έπρεπε τότε να ξεκαθαρίσει από την αρχή το τοπίο και να πει όλη την αλήθεια.

Αυτό δεν συνέβη, με αποτέλεσμα να υπάρξει παραπληροφόρηση της διεθνούς κοινότητας και επιπλέον να επέλθει διχασμός στο εσωτερικό μέτωπο στην Κύπρο για το τι έγινε στο Κραν Μοντανά.

Με την τακτική της σιωπής ή την προσπάθεια εξευμενισμού της Τουρκίας ή την αργοπορημένη αντίδραση μπροστά σε φαινόμενα παραποίησης της αλήθειας, στο τέλος οι Τούρκοι διευκολύνονται στη σταδιακή υλοποίηση των στρατηγικών επιδιώξεών τους.

Μπορεί ο Γενικός Γραμματέας του διεθνούς Οργανισμού, στο πλαίσιο της «μεσολαβητικής προσπάθειάς» του, να επιδιώκει να κρατάει «ίσες αποστάσεις», ώστε να επιχειρήσει ξανά για να επαναφέρει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τα εμπλεκόμενα μέρη, αλλά όλα έχουν τα όριά τους.

Για το ρόλο του στο Κυπριακό (όπως συμβαίνει με άλλα διεθνή και περιφερειακά ζητήματα) θα πρέπει να υπάρχουν κάποιες σαφείς «κόκκινες γραμμές», που, με βάση τον Καταστατικό Χάρτη, ο εκάστοτε Γενικός Γραμματέας είναι υποχρεωμένος και δεσμευμένος να τηρεί.

Δυστυχώς, με τη στάση και τα λεγόμενά του, ο κ. Γκουτέρες δείχνει ότι δεν είναι αξιόπιστος μεσολαβητής. Σε αρκετές περιπτώσεις υποβάθμισε την Κυπριακή Δημοκρατία, εξισώνοντάς την με το παράνομο κατοχικό καθεστώς.

Τώρα, εν όψει της σύγκλησης άτυπης διάσκεψης για το Κυπριακό, εμφανίζεται έτοιμος να αποδεχθεί τον τουρκικό όρο να γίνει συζήτηση για δυο κράτη. Μια τέτοια θέση είναι αντίθετη με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, όπως και οι παράνομες ενέργειες του Ερντογάν και του Τατάρ στην περίκλειστη περιοχή της Αμμοχώστου.

Ο ΓΓ οφείλει να επαναλάβει και να ξεκαθαρίσει ότι στο πλαίσιο της Αποστολής Καλών Υπηρεσιών συμμετέχει μόνο σε συζητήσεις που επιδιώκουν λύση που θα στηρίζεται απαραιτήτως σε μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα.

Όχι μόνο δείχνει να αγνοεί τα ψηφίσματα του Οργανισμού που εκπροσωπεί, αλλά διαστρεβλώνει την πραγματικότητα της τουρκικής κατοχής στην Κύπρο και των παραβιάσεων της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ως Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ δεν καλείται να επιδείξει συμπάθεια προς την μία ή την άλλη πλευρά. Καλείται να διαμεσολαβήσει για την επίλυση των προβλημάτων, με βάση τους όρους εντολής από το Συμβούλιο Ασφαλείας και κυρίως σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη. Το πρώτο άρθρο οριοθετεί και την αποστολή του: «Τα Ηνωμένα Έθνη να λαμβάνουν αποτελεσματικά συλλογικά μέτρα για να προλαβαίνουν και να απομακρύνουν κάθε απειλή της ειρήνης και για να καταστέλλουν κάθε επιθετική ενέργεια ή άλλης μορφής παραβίασης της ειρήνης».

Ο Αντόνιο Γκουτέρες έφτασε στο σημείο να αθωώνει τον κατακτητή, να επιβραβεύει τον παρανομούντα και να διαμορφώνει συνθήκες για νομιμοποίηση των τουρκικών εγκλημάτων μέσω μίας λύσης που θα οδηγεί στον πλήρη έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου από την Τουρκία.

Δεν είναι πλέον αντικειμενικός και αμερόληπτος διαμεσολαβητής, αλλά πάτρονας του νεοσουλτάνου Ερντογάν.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *