Ο  Μάικ Σπανός θα ήταν ένας δεξιός υποψήφιος που θα υποστήριζε το ΑΚΕΛ

FILE PHOTO. Ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Αντρος Κυπριανού. ΚΥΠΕ/ Κάτια Χριστοδούλου

Του Γιώργου Κέντα
Η βάση του ΑΚΕΛ δεν ψηφίζει δεξιά. Αυτό θα μπορούμε να ήταν το απόφθεγμα του άδοξου τέλους της απόπειρας συνεργασίας της ηγεσίας του ΑΚΕΛ με τον κ. Μάικ Σπανό. Μία τηλεοπτική συνέντευξη διάρκειας μικρότερης των δέκα πέντε λεπτών επέδρασσε ως καταλύτης για το ξέσπασμα μιας θύελλας αντιδράσεων στη βάση του κόμματος.

Η απόφαση της ηγεσίας του ΑΚΕΛ τη Δευτέρα 12 Ιουνίου, τρεις μέρες μετά την μοιραία συνέντευξη, να αναβάλει τις συζητήσεις σε επίπεδο τοπικών οργανώσεων για την επικύρωση της υποψηφιότητας Σπανού είχε ήδη ρίξει σκιές αμφιβολίας. Σε λιγότερο από μία εβδομάδα από την πρώτη ουσιαστική δημόσια-τηλεοπτική συνέντευξη του κ. Σπανού, η ηγεσία του ΑΚΕΛ αποφάσισε ότι θα πρέπει να τερματίσει τη συζήτηση με τον κ. Σπανό και να αναζητήσει άλλο υποψήφιο. 

Σε μία μικρή συντηρητική κοινωνία όπως αυτή της Κύπρου, η φήμη ενός ανθρώπου προηγείται και ενίοτε επισκιάζει τις όποιες προθέσεις του. Η περίπτωση του Μάικ Σπανού ήταν όντως μια παράξενη επιλογή για το ΑΚΕΛ. Η εικόνα του πετυχημένου μάνατζερ, του ανθρώπου που ξέρει να διεκδικεί και που μπορεί να προσελκύσει ψήφους και από τον χώρο της κεντροδεξιάς δεν μπόρεσε ούτε να εξισορροπήσει, αλλά ούτε και να παραμερίσει την εικόνα του κεφαλαιοκράτη, του νεοφιλελεύθερου, του ανθρώπου που εξυπηρετεί τα συμφέροντα εκείνων που εκμεταλλεύονται τον κόπο του εργάτη.

Υπήρξε όντως μια λογική σύμφωνα με την οποία ο κ. Σπανός θα μπορούσε να ήταν μια καλή επιλογή για το ΑΚΕΛ. Μετά την διακυβέρνηση Χριστόφια είχε δημιουργηθεί ένα είδος «πολιτικής φοβίας» τόσο στην ηγεσία όσο και στη βάση του ΑΚΕΛ: Δεν υπάρχουν καλές πιθανότητες επιτυχίας ενός κομματικού υποψηφίου σε προεδρικές εκλογές. Η φοβία αυτή αντιμετωπίστηκε με την επιλογή Σ. Μαλά στις προεδρικές εκλογές του 2013. Κερδήθηκε ένα αξιόλογο ποσοστό στον πρώτο γύρο, πλην όμως, η ήττα και η εκλογή Αναστασιάδη ήταν αναπόφευκτη. Εκούσια η επιλογή Μαλά κέρδιζε τον Λιλλήκα, αλλά ακούσια άνοιγε τον δρόμο στον Αναστασιάδη.

Μπορεί στο Κυπριακό ο Αναστασιάδης να προσαρμόστηκε σταδιακά με την γραμμή ΑΚΕΛ, στην οικονομία, στις εργασιακές σχέσεις και στην κοινωνική πολιτική έκανε επιλογές οι οποίες θεωρούνται ανάθεμα από τη βάση του ΑΚΕΛ. Η επιλογή Σπανού κινήθηκε στη λογική του ενός εξελιγμένου μοντέλου Μαλά. Αυτή τη φορά όμως η φιλοδοξία τελικής υπέρβασης του «πολιτικού φόβου/συνδρόμου Χριστόφια» και ο στόχος ενός καλού ποσοστού στον πρώτο και τον δεύτερο γύρο των εκλογών ήταν πολύ προχωρημένη σε βαθμό που υπερέβαινε τις κόκκινες γραμμές της κομματικής βάσης. Ο κ. Σπανός θα ήταν ένας δεξιός υποψήφιος του ΑΚΕΛ.

Στη βάση του κόμματος επανενεργοποιήθηκαν συνειρμοί και αντιδράσεις, τις οποίες η ηγεσία του ΑΚΕΛ βίωσε τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, με πολύ μεγάλα ποσοστά αποχής, ιδιαίτερα στις βουλευτικές εκλογές του 2016. Το κομματικό ένστικτο «θα τους ψηφίσω κι αυτή την φορά, αλλά είναι η τελευταία», είχε πια αδρανήσει και το διαδέχθηκε ένα έντονο «με μας τον φέρετε τούτον διότι δεν τον ψηφίζουμε».

Στην ηγεσία του ΑΚΕΛ κάποιοι εξέλαβαν το μήνυμα αυτό ως θετικό και έγιναν ήδη κάποιες θετικές σκέψεις του είδους «η βάση του κόμματος είναι ζωντανή», «ένας δικός μας υποψήφιος θα συσπειρώσει» κ.ά. Η ακύρωση της υποψηφιότητας Μάικ Σπανού θέτει τη συζήτηση για την επιλογή της υποψηφιότητας του ΑΚΕΛ σε μια νέα βάση. Πέραν όμως από τα θετικά μηνύματα και την ένδειξη ότι «η ηγεσία ακούει τη βάση» έχουν προκύψει ήδη κάποια ρήγματα.

Οι συνέπειες της σύντομης περιπέτειας με την υποψηφιότητα του κ. Σπανού υπερβαίνουν προφανώς τα εσωτερικά του ΑΚΕΛ. Ένα βασικό μήνυμα είναι ότι αν στην δεύτερη Κυπριακή δεν περάσει ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ, πολύ λίγες είναι οι πιθανότητες του δεξιού υποψηφίου, του κ. Αναστασιάδη, να πάρει ψήφους από την παραδοσιακή βάση του ΑΚΕΛ. Οι Ακελικοί δεν ψηφίζουν Δεξιά.

*Αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής και Διακυβέρνησης, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *