Ο νόμος του Σίσυφου, στο Κυπριακό… Η δειλή κυπριακή ηγεσία έχει υποκύψει στην Τουρκία

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Στον πρόλογο του βιβλίου “ο μύθος του Σίσυφου” του Αλμπέρ Καμύ (βραβείο Νόμπελ) ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι υπάρχει ένα μόνο πραγματικό φιλοσοφικό πρόβλημα: η αυτοκτονία.

Ίσως, με μία μεταφορική έννοια, να ήταν ένα πρόβλημα που θα έπρεπε να λύσουμε, πρώτα, σαν φυλή και σαν έθνος. Σκεφτείτε ότι ακόμα και στο επιτακτικό κάλεσμα της Ιστορίας ή της μοίρας μας αν προτιμάτε και στην κρισιμότητα των στιγμών το δικό μας “λίγο” μας φαντάζει τεράστιο!

Πράγματι, έχω την εντύπωση ότι η διπλωματία μας πάσχει από το σύνδρομο “growing pains”. Η πολιτική μας ενηλικίωση άργησε! Πώς άλλωστε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι σαραντατέσσερα χρόνια μετά την ΕΙΣΒΟΛΗ ακόμα αντιδρούμε σπασμωδικά και ανακλαστικά! Άλλο είναι η φυσική αδυναμία μίας χώρας λόγο μεγέθους και πληθυσμού και άλλο η αδυναμία λόγω της κακής διαχείρισης και της κακής ποιότητας ανθρώπινου δυναμικού στην ελίτ της κοινωνίας.

  • Υπάρχει το εκπληκτικό φαινόμενο, δεν ξέρω εάν είναι μοναδικό, μία χώρα με σύνταγμα, μέλος του οργανισμού ΟΗΕ, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία είναι αναγνωρισμένο κράτος συμβαλλόμενο σε διάφορους διεθνής οργανισμούς να διαπραγματεύεται την ίδια την ύπαρξη του με τρόπο που επιβάλλει τρίτη χώρα.

Δεν ξέρω πώς να το ερμηνεύσω, νομίζω κανένας δεν μπορεί. ‘Η μάλλον μόνο ψυχίατροι θα μπορούσαν. Το παράλογο της υπόθεσης είναι ότι στην πορεία των τόσων χρόνων ‘τυχοδιωκτισμού’, έτσι το ονομάζω πώς αλλιώς θα μπορούσα, η ηγεσία του τόπου φαντάζει συγχυσμένη και αποπροσανατολισμένη. Και όταν λέγω ηγεσία εννοώ και την αντιπολίτευση μαζί.

Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία

Σχεδόν σε όλες τις μορφές του δημόσιου λόγου αυτοί που είναι υπέρ της ΔΔΟ με απλή τυπική λογική προσπαθούν να μας επιβάλουν ως μοναδική επιλογή την λύση αυτή διότι διαφορετικά, λέγουν θα υπογράψουμε την καταδίκη μας. Άποψη τους η οποία μέσα στα πλαίσια της δημοκρατίας είναι σεβαστή.

  • Μένει μόνο να αποδειχθεί και ορθή. Αλλά πώς θα αποδειχθεί ενόσω, όπως είναι πλέον φανερό ότι ενώ θα συρθούμε σε συνομιλίες με σκοπό την ΔΔΟ η Τούρκικη πλευρά στην πραγματικότητα μιλά για συνομοσπονδία. Μιλά για εγγυήσεις. Μιλά για την παραμονή στρατευμάτων. Μιλά για συνεκμετάλλευση ενεργειακών πόρων. Γενικώς μιλά, απειλεί και εκβιάζει θεωρώντας την ανατολική Μεσόγειο σαν μία Τουρκική λίμνη.

Η ηγεσία απτόητη μιλά και διαπραγματεύεται ανεπηρέαστη από τις πιθανές εξελίξεις και τα μελλοντικά δεινά μίας μη εφαρμόσιμης λύσης ή τουλάχιστον μη λειτουργικής. Όχι ότι ο γράφων διακατέχεται από ένα στείρο αρνητισμό. Η άποψη πηγάζει από την ωμή πραγματικότητα που δείχνει μία Τουρκία με επεκτατική και επιθετική πολιτική που με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο λέει τι θέλει. Και που κατά κάποιο τρόπο απαντά στο επιχείρημα που λέει ότι είναι με τους Τουρκοκύπριους που πρέπει να τα βρούμε.

  • Η πραγματικότητα είναι ότι η Τουρκία θα εξακολουθήσει να βρίσκεται σαράντα χιλιόμετρα ‘κοντά’, μη απαγορευτική απόσταση για τις δυνατότητες της για μία εισβολή ειδικά όταν θα έχει στρατό ανεξαρτήτως αριθμού να έχει μείνει στο νησί και με την ίδια στιγμή να έχει στο ‘τσεπάκι’ της την Τουρκοκυπριακή κοινότητα και ηγεσία. Μία τουρκοκυπριακή κοινότητα μπολιασμένη με εποίκους οι οποίοι απέχουν σε κουλτούρα από τους Τουρκοκύπριους αλλά και από τους Ελληνοκύπριους. Άλλωστε το σενάριο εισβολής είναι αυτό που θα μας καταδιώκει πάντα στην συνείδηση μας. Έγινε το 1974. Η επιμονή της Τουρκίας στις εγγυήσεις τι άλλο υπονοεί; Τι άλλο παρά την δυνατότητα και την πιθανότητα μίας επανάληψης .

Έτσι επιστρέφοντας στον μύθο του Σίσυφου, ο Αλμπέρ Καμύ σωστά γράφει:

  • «Το τραγικό του μύθου βρίσκεται στην συνείδηση του ήρωα. Πού θα ήταν, πράγματι ο μόχθος του, αν σε κάθε βήμα τον στήριζε η ελπίδα της επιτυχίας; …»

Μόνο που στην περίπτωση μας είναι είδη γνωστό ότι για κάθε ανηφορικό βήμα που κάνουμε αναλογεί και ένα αντίστροφο κατηφορικό με το βάρος της πέτρας να είναι πάντα το ίδιο στην ψυχή μας. Ο μόχθος μένει πάντα στον λαό μας με το ανεκπλήρωτο του στόχου που θα έπρεπε να ήταν η απελευθέρωση.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *