Ο πολιτισμός της αλαζονείας: Ο αληθινός πλούτος αυτού του τόπου, είτε ετοιμάζουν βαλίτσες για πιο φιλόξενες πατρίδες, είτε αποστρέφουν το βλέμμα

Το Προεδρικό Μέγαρο της Κύπρου. Φωτογραφία ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Της ΤΩΝΙΑΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ

Λες και οι ποταμοί που ξεχείλισαν ορμητικοί σε όλη την Κύπρο αντιπροσωπεύουν το λαϊκό αίσθημα που έχει μουγκαθεί και δεν εκφράζεται παρά μόνο με ασπόνδυλα greeklish και εκδηλώσεις απέραντου μίσους στα social media. Ποτέ προηγουμένως οι πολίτες δεν βρέθηκαν τόσο αποδυναμωμένοι απέναντι στο σύστημα εξουσίας. Η κυβέρνηση εξακολουθεί να μας αντιμετωπίζει σαν μηχανάκια που δίνουν ψήφους, λαδώνοντάς μας πού και πού με «ευχάριστα νέα για τους δείκτες της οικονομίας», ίσα για να μας κρατάνε παραμυθιασμένους.

Οι νέοι διορισμοί στους ημικρατικούς οργανισμούς, ήρθαν καπάκι μετά τις αποκαλύψεις για τη δικαστική εξουσία. Λες και το σύμπαν ήθελε να μας στείλει κάποιο μήνυμα, ένα kind reminder ότι η διαπλοκή ανάμεσα στα μεγάλα δικηγορικά γραφεία, τα κόμματα, τους οικονομικούς παράγοντες και τους θεσμούς του κράτους συνεχίζεται απρόσκοπτα.

  • Το αγκίστρι της κυβέρνησης βρίσκεται βουτηγμένο στην ίδια ακριβώς δεξαμενή που ήταν πάντα: στις ίδιες οικογένειες, στους ίδιους επιφανείς και άξιους, στον ίδιο μικρόκοσμο που βρίσκεται συγκεντρωμένος γύρω από την εξουσία, αυτούς που μαζεύονται σαν μύγες γύρω από τη βρομιά στήνοντας μπίζνες μαζί της.

Και δεν είναι θέμα προσώπων. Ανάμεσα στους διορισμένους στους ημικρατικούς οργανισμούς είναι πολύ πιθανό να υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι. Το θέμα, όμως, είναι ότι δεν επιλέγηκαν με αυτό το κριτήριο! Αν αξίζουν, αυτό είναι καθαρά συμπτωματικό. Παρόλο που έχουν γκρεμιστεί κάστρα τα τελευταία χρόνια –με έσχατο αυτό του Συνεργατισμού– και τα θεμέλια της διαφθοράς και της ευνοιοκρατίας πάνω στα οποία βρίσκεται χτισμένο όλο το πολιτικό οικοδόμημα έτριξαν όσο ποτέ, δεν κουνήθηκε ούτε ένα φύλλο!

Και το μήνυμα δεν φτάνει ποτέ στους αποδέκτες. «Περισσότερες γυναίκες από ποτέ έχουν διοριστεί στους ημικρατικούς». «Το όριο ηλικίας έχει κατέβει, περισσότεροι νέοι στα Συμβούλια», λένε και ξαναλένε οι απολογητές της διαπλοκής. Διότι ως γνωστόν, οι γυναίκες και οι νέοι είναι εξαιρετικά καθαριστικά για να ξεπλένουν τις βρωμιές από τα γκρι χαλιά και τα μαχόκανι γραφεία της εξουσίας. Ναι, αυτό ακριβώς είναι οι ίσες ευκαιρίες. Να εφαρμόζεις το ρουσφέτι και το βόλεμα εκλεκτών ψαρεύοντας συστηματικά από τα ίδια νερά, αναζητώντας τα ίδια ψάρια αλλά φρεσκότερα.

Την ίδια ώρα οι άνθρωποι που αποτελούν τον αληθινό πλούτο αυτού του τόπου, ένα τελευταίο χαράκωμα αντίστασης, είτε ετοιμάζουν βαλίτσες για πιο φιλόξενες πατρίδες, είτε αποστρέφουν το βλέμμα. Όχι από αδιαφορία αλλά γιατί τους είναι πολύ επώδυνο το θέαμα.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *