Ο Πρόεδρος διαβεβαίωσε ότι θα υπερασπίζεται την κυριαρχία-ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας

FILE PHOTO. Ο επανεκλεγείς Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης στην τελετή εγκατάστασής του ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Λευκωσία 28 Φεβρουαρίου 2018. ΚΥΠΕ/ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Του Σάββα Ιακωβίδη

Την περ. Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2018, κατά την τελετή εγκατάστασής του εκ δευτέρου, στην προεδρία, ο Ν. Αναστασιάδης έδωσε ενώπιον των αντιπροσώπων του λαού τη νενομισμένη διαβεβαίωση, σύμφωνα με το άρθρο 69, του ισχύοντος ακόμα Συντάγματος της  Κυπριακής Δημοκρατίας: «Διαβεβαιώ επισήμως πίστιν και σεβασμόν εις το Σύνταγμα και τους συνάδοντας αυτώ νόμους και εις την διατήρησιν της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Δημοκρατίας της Κύπρου». 

Αυτήν την Δημοκρατία, η οποία εγκαθιδρύθηκε το 1960 ως υποκείμενο του Διεθνούς Δικαίου και είναι μέλος του ΟΗΕ, της ΕΕ και όλων των Διεθνών Οργανισμών, η Τουρκία βυσσοδομεί να καταλύσει και να καταργήσει. Από τις γνωστές εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ του Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 1956, επιδιώκει αταλάντευτα και μεθοδικά την επανάκτηση της νήσου.

Γιατί;  Όχι μόνον ο Ερίμ και πλειάδα Τούρκων πολιτικών και στρατιωτικών την τελευταία 70ετία αλλά και ο πρώην Πρωθυπουργός, Νταβούτογλου, στο γνωστό βιβλίο του: «Στρατηγικό Βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας» υποστηρίζουν πως: Ακόμα και ένας μόνο μουσουλμάνος Τούρκος να βρισκόταν στην Κύπρο, η Τουρκία οφείλει να ενδιαφερθεί γι’ αυτό το νησί επειδή εξυπηρετεί τα ύψιστα στρατηγικά συμφέροντα της στην περιοχή της Αν. Μεσογείου και της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, ανεξαρτήτως πληθυσμών της νήσου. Με απλά λόγια, η Άγκυρα θεωρεί ανέκαθεν την Κύπρο ως το ισχυρό εφαλτήριο για την εκτίναξη και καθιέρωσή της ως περιφερειακής και, στη συνέχεια, μεγάλης δύναμης στην περιοχή και στον κόσμο.

Συνεπώς η νέα, τρίτη τουρκική εισβολή, την φορά αυτή στην κυπριακή και ευρωπαϊκή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), η κατοχή της και η κατάλυση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και στην θαλάσσια επικράτειά της δεν είναι ούτε τυχαίες ούτε σπασμωδικές. Εντάσσονται στην στρατηγική της Τουρκίας να γκριζοποιήσει την κυπριακή ΑΟΖ με στόχους: Την ακύρωση των ερευνητικών ενεργειών της Κύπρου, τον έλεγχο του προγράμματος ερευνών της, την εμπλοκή και του ενεργειακού σε μελλοντικές πιθανές συνομιλίες οι οποίες, όμως, να ξεκινήσουν με τουρκικούς όρους.

Η Τουρκία επέλεξε τον πιο αδύναμο και επαμφοτερίζοντα ενεργειακό κρίκο, την Ιταλία, για να αμφισβητήσει και να ακυρώσει το ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε πρώτο στάδιο πέτυχε τον στόχο της. Το γεωτρύπανο της ΕΝΙ αποχώρησε και το θαλασσοτεμάχιο 3 είναι προφανώς αμφισβητούμενο ή οιονεί γκριζοποιημένο.  Η ΕΝΙ θα επανέλθει; Αυτό διαβεβαιώνει η κυβέρνηση Αναστασιάδη διά του καθ’ ύλην αρμόδιου υπουργού, Γ. Λακκοτρύπη, ο οποίος εξέφρασε την έκπληξή του για την συμπεριφορά της τ/κ ηγεσίαςόπως και ο πρόεδρος Αναστασιάδης. Αλλά, γιατί εκπλήττονται; Αν μεν ο Γ. Λακκοτρύπης έχει κάποια δικαιολογία, ο Ν. Αναστασιάδης δεν έχει απολύτως καμία.

Να υπενθυμίσουμε ξανά: Στις 23 Ιουνίου 2014, στις Βρυξέλλες, οι Τούρκοι διά των Τσαβούσογλου-Νταβούτογλου, με 105σέλιδο έγγραφο, αμφισβήτησαν την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας την οποία χαρακτήρισαν ως «εκλιπούσα» από το 1963. Έκτοτε αλλά και διαχρονικά, η Τουρκία δεν έχει αποστεί ούτε κατά έναν ιώτα από τον στόχο της για κατάλυση και εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, της οποίας ο πρόεδρος Αναστασιάδης ορκίστηκε, εκ δευτέρου, να υπερασπίζεται την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητά της.

Ο Πρόεδρος επιμένει σε άμεση επανέναρξη των συνομιλιών «αν αρθούν οι παράνομες ενέργειες της Τουρκίας και οι όποιες απαράδεκτες προτάξεις και αξιώσεις από πλευράς Τ/Κ». Ορθά επισημαίνει ότι η επιδιωκόμενη λύση πρέπει να «κατοχυρώνει την πλήρη ανεξαρτησία του κράτους με την κατάργηση των όποιων εγγυητικών και επεμβατικών δικαιωμάτων ή τη μόνιμη παρουσία τουρκικού στρατού. (ii) να είναι απόλυτα συμβατή με την ιδιότητα της χώρας κράτους μέλους της Ε.Ε. (iii) να διασφαλίζει τη λειτουργικότητα και βιωσιμότητα. και (iv) από την πολυεπίπεδη εξωτερική και αμυντική πολιτική να ενισχύει το διεθνές κύρος του Κράτους και θα αποτελεί μοντέλο σταθερότητας αλλά και γέφυρα σύνδεσης μεταξύ των χωρών της ευρύτερης περιοχής και της ΕΕ». Ξέχασε τον εφιάλτη των εποίκων.

Ο Πρόεδρος παραδέχεται ότι «η Τουρκία και οι Τ/Κ όχι μόνο παρουσιάζονται απρόθυμοι αλλά και με πρόσθετες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και απαράδεκτες προτάξεις καθιστούν την επανέναρξη των συνομιλιών τουλάχιστον επί του παρόντος αδύνατη». Μα, φυσικά, αφού απορρίπτουν την λύση που ο Ν. Αναστασιάδης οραματίζεται για «να κτίσει την Κύπρο της νέας εποχής».  Οι Τούρκοι απαιτούν να κτίσουν την Κύπρο μιας νέας τουρκοκρατίας και ισλαμοκρατίας.

Σε αυτό συνεργεί απροσχημάτιστα και ο φίλος του, κατοχικός Ακιντζί με τον οποίο, έλεγε συχνά, είχε το ίδιο όραμα. Έστω και τώρα, ο Πρόεδρος αντιλήφθηκε την ωμή πραγματικότητα που του αναλύουμε εδώ και χρόνια: Η Τουρκία απαιτεί να επανακτήσει την Κύπρο. Ρωτάμε ξανά: Πώς θα την εμποδίσει να μας τουρκέψει; Μήπως μεταβαίνοντας ξανά ως θλιβερός ικέτης σε ένα νέο δείπνο μιας νέας υποταγής;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *