Όχι άλλα δάκρυα, Άγιε! Η δικαστική διαμάχη μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και Επισκοπής Κύκκου πρέπει να κλείσει

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκος Κοτζιάς εισέρχεται στο Προεδρικό Μέγαρο για συνάντηση με τον Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη/ΓΤΠ/Σ.ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Του Χριστόφορου Σκαρπάρη

Παρακολουθούμε άφωνοι τη δικαστική διαμάχη μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Επισκοπής Κύκκου και μετά βίας συγκρατούμε την οργή μας για τις προσβολές που εκστομίζει εναντίον του ελληνικού κράτους και του εκπροσώπου του, υπουργού Εξωτερικών κ. Κοτζιά, ο δικηγόρος του Αγίου Κύκκου. Το ιλαροτραγικό σκηνικό της δίκης, που δίχως αμφιβολία στενοχωρεί πολλούς στην Κύπρο και την Ελλάδα, πρέπει να κλείσει πάραυτα, αν θέλουν κάποιοι να διαφυλάξουν την αξιοπρέπειά τους και να προλάβουν χειρότερα ρεζιλίκια. 

Από την κατάθεση του κ. Κοτζιά, το περιεχόμενο της οποίας εφόσον μπορεί να επιβεβαιωθεί με κτηματολογικό έλεγχο δεν επιδέχεται αμφισβήτηση, αντιληφθήκαμε πως η ανέγερση της πρεσβείας καθυστέρησε ένεκα οικονομικής κρίσης και ότι δεν υπήρξε ποτέ πώληση, ούτε καν πρόθεση πώλησης του διαφιλονικούμενου οικοπέδου. Κατά συνέπεια και εκ των πραγμάτων, η Ελληνική Δημοκρατία δεν παρέβη τον ειδικό όρο που είχε τεθεί στη συμφωνία που υπογράφηκε μπροστά στα δακρυσμένα από εθνική συγκίνηση μάτια του Επισκόπου Κύκκου.

Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την επίθεση που εξαπέλυσε εναντίον του κ. Κοτζιά και της ελληνικής κυβέρνησης, ο δικηγόρος της Επισκοπής. Με πόνο ψυχής, τον ακούσαμε σε συνέντευξή του να μιλά (άκουσον – άκουσον) για «ατιμία» και, μετερχόμενος ασυνάρτητους μελοδραματισμούς, να γελοιοποιεί την όλη κατάσταση προβαίνοντας σε –εκτός τόπου, χρόνου και στοιχειώδους αισθητικής– θεατρινίστικες αναδρομές σε ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα που καλύπτουν δυόμισι χιλιετίες: από τους Περσικούς Πολέμους και τον Εφιάλτη έφτασε ώς τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τους εράνους των Κυπρίων προς στήριξη του αγωνιζόμενου ελληνικού λαού στην αντίστασή του κατά των Δυνάμεων του Άξονα, για να διολισθήσει στη συνέχεια σε παραφιλοσοφικά φληναφήματα περί της Ελλάδας ως ιδέα και ως μητέρα – πατρίδα που δεν πρέπει να… εκμεταλλεύεται την κόρη της!

Με τον όποιο σεβασμό επιτρέπει η λογική και επιβάλλουν τα εμπλεκόμενα σχήματα, αποτεινόμαστε στον Επίσκοπο Κύκκου με την παράκληση να θέσει αμέσως τέρμα σε αυτή την κακόγουστη οπερέτα και τους βυζαντινισμούς του δικηγόρου του, που αφήνουν εκτεθειμένο και τον ίδιο.

Είμαστε πεπεισμένοι πως αυτή η υπόθεση μπορεί και πρέπει να διευθετηθεί εκτός δικαστηρίων και ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μόλις καταστεί οικονομικά εφικτό, θα προχωρήσει στην ανέγερση της Πρεσβείας της έναντι των παραθύρων του, όπως ευγενώς οραματίσθηκε. Ως τότε, προς Θεού, όχι άλλα δάκρυα, Άγιε… Μας φτάνουν εκείνα που χύνουμε για την κατοχή της πατρίδας μας και για την παραπαίουσα κοινωνία μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *