Όχημα για μια καλή λύση: Θέλουμε ειρήνη, αλλά όχι να γονατίσουμε για να έχουμε την ειρήνη του νεκροταφείου

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Πέτρου Θ. Παντελίδη

Ο τίτλος αυτού του άρθρου είναι μια φράση από το «υστερόγραφο» ενός κυριακάτικου ρεπορτάζ του κ. Μ. Ιγνατίου στον ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ. Το χρησιμοποίησα ως τίτλο του σημερινού μου άρθρου γιατί πιστεύω πως εκφράζει ανάγλυφα τη σημερινή θέση του Κυπριακού και ξεγυμνώνει απόλυτα τις θέσεις των δυο μεγάλων κομμάτων της Κύπρου, που θεωρούν το πλαίσιο Γκουτέρες ως το ευαγγέλιο της λύσης του εθνικού μας προβλήματος. Τα δυο κόμματα αναλώνονται κυριολεκτικά σε έναν αγώνα επανέναρξης των συνομιλιών με αποδοχή του πλαισίου Γκουτέρες. Το ερώτημα είναι τι μπορούμε να αναμένουμε από αυτές τις συνομιλίες. 

Πολύ σωστά ο κ. Ιγνατίου διατυπώνει την άποψη ότι οι συνομιλίες που οραματίζεται ο κ. Α. Κυπριανού θα είναι συνταγή για επιβολή όλων των τουρκικών απαιτήσεων και όχι όχημα για μια καλή λύση. Πού στηρίζουν την αισιοδοξία τους όσοι οραματίζονται λύση με τις πρόνοιες του Πλαισίου Γκουτέρες;

Όταν αρχίσουν οι συνομιλίες με την αποδοχή του Πλαισίου Γκουτέρες, με ποιον τρόπο η πλευρά μας θα διεκδικήσει τερματισμό της κατοχής, αποχώρηση του κατοχικού στρατού και θα διασφαλίσει τερματισμό της διχοτόμησης; Μήπως το μόνο που θα πετύχουμε θα είναι η νομιμοποίηση της κατοχής με νομιμοποίηση της παραμονής μέρους του κατοχικού τουρκικού στρατού, που σήμερα είναι 40.000; Μήπως θα εδραιώσουμε τη διχοτόμηση με την αναγνώριση και νομιμοποίηση του παράνομου κατοχικού μορφώματος;

Θα αποδεχτούμε αυτά που καταγράφει στην έκθεσή του ο κ. Γκουτέρες και που είναι οι παραχωρήσεις του ΠτΔ στο Κραν Μοντάνα και περιλαμβάνουν την εκ περιτροπής προεδρία, το ΒΕΤΟ στις αποφάσεις, τα δικαιώματα Τούρκων υπηκόων και τους χρήστες ιδιοκτήτες; Αλλά το σημαντικότερο, θα αποδεχτούμε κατάργηση της Κ.Δ.; Αυτή θα είναι η τελευταία υποχώρηση. Οι Τούρκοι θα έχουν πετύχει τον διαχρονικό τους στόχο. Οι μέρες του Ελληνισμού στην Κύπρο θα είναι μετρημένες. Θα ανοίξει για την Τουρκία ο δρόμος για την επανάκτηση της Κύπρου. Και οι οπαδοί της όποιας λύσης θα μιλούν για επανένωση, για τερματισμό της κατοχής και της διχοτόμησης.

Εγώ που δεν είμαι ούτε πολιτικός ούτε κομματικός, για να βάζω το κόμμα πάνω από την πατρίδα, σκέφτομαι και βλέπω τους κινδύνους. Είναι δυνατόν πολιτικοί με πολυετή πείρα και ενασχόληση με την πολιτική να βλέπουν το Πλαίσιο Γκουτέρες ως όχημα για μια καλή λύση και να μην αντιλαμβάνονται ότι στην πραγματικότητα είναι μια συνταγή για επιβολή όλων των τουρκικών απαιτήσεων;

Δεν αντιλαμβάνονται ότι ο τελευταίος στόχος της Τουρκίας είναι η κατάργηση της Κ.Δ. και η αντικατάστασή της με το νέο συνεταιρικό κράτος, στο οποίο η Τουρκία θα έχει πλήρη έλεγχο;

Δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι μια λύση που θα προέλθει από εφαρμογή των προνοιών του Πλαισίου Γκουτέρες δεν θα περιέχει καμιά βελτίωση της σημερινής κατάστασης, αλλά θα αποτελεί οπισθοδρόμηση και θα ανοίγει διάπλατα τον δρόμο στους στόχους και τις επιδιώξεις της Τουρκίας;

Ο λαός πρέπει να ανασυνταχθεί. Να αποδεσμεύσει τη δημοκρατική του θέληση από τα κομματικά πλοκάμια και να κρίνει τι συμφέρει στην Κύπρο και όχι τι επιτάσσει το κόμμα. Δεν θέλουμε πόλεμο. Θέλουμε ειρήνη. Αλλά όχι να γονατίσουμε για να έχουμε την ειρήνη του νεκροταφείου. Μπροστά στα δυο κακά, επιλέγουμε το λιγότερο κακό. Και η μη λύση είναι μικρότερο κακό από τη λύση που επιθυμεί και επιδιώκει η Τουρκία και κάποιοι είναι πρόθυμοι να αποδεχτούν. Οι πολιτικές εξελίξεις ιδιαίτερα στην Τουρκία δεν αποτελούν προϋποθέσεις για μια σωστή λύση. Ας αναμένουμε και ας μην υποκύψουμε.

Αντιλαμβάνομαι ότι η μη λύση εγκυμονεί κινδύνους. Τι πρέπει να κάνουμε, λοιπόν, να πέσουμε στον γκρεμό επειδή είναι επικίνδυνο που βρισκόμαστε στην άκρη του; Θα ακολουθήσουμε τη λογική ή παράλογες κομματικές θέσεις;

Η ΔΔΟ μπορούσε να αποτελέσει μια υποφερτή λύση. Όμως με τις υποχωρήσεις των δέκα τελευταίων ετών την έχουν μεταβάλει σε προθάλαμο της τουρκοποίησης. Και ακόμα πίνουν νερό στο όνομά της.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *