Οι ευρωπαϊκές χώρες παρουσιάζουν σήμερα μια εικόνα κατακερματισμού που θέτει εν αμφιβόλω το όραμα για περαιτέρω ευρωπαϊκή ενσωμάτωση και ενοποίηση προς όφελος των πολιτών.

Παραβάν, την Παρασκευή 24 Μαΐου 2019, στις εγκαταστάσεις της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης εν όψει των εκλογών την Κυριακή 26 Μαΐου.ΑΠΕ- ΜΠΕ, Αλεξάνδρα Χατζηγεωργίου

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΤ. ΣΤΥΛΑΝΟΥ

Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο καταδεικνύουν την αναγκαιότητα αναθεώρησης του οράματος για την Ευρώπη του 21ου αιώνα και ενδεχομένως να οδηγήσουν σε τεκτονικές μετακινήσεις. Οι πολίτες, προσερχόμενοι στις κάλπες σε αυξημένα ποσοστά σε σχέση με προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, επέλεξαν σε αρκετά μεγάλο βαθμό εναλλακτικές από τις παραδοσιακές δυνάμεις που κρατούσαν τα σκήπτρα σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και διαταράσσουν την καθεστηκυία τάξη στα πλείστα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  • Το διακύβευμα αυτών των εκλογών ήταν όχι μόνο η σύνθεση του νέου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που θα εγκατασταθεί τη 2α Ιουλίου 2019, αλλά, πρωτίστως, ο ίδιος ο χαρακτήρας της Ένωσης, που πρέπει να γίνει πιο ανθρωποκεντρική και να πλησιάσει περισσότερο τους Ευρωπαίους πολίτες. Οι ευρωπαϊκές χώρες παρουσιάζουν σήμερα, κατά το μάλλον ή ήττον, μια εικόνα κατακερματισμού που θέτει εν αμφιβόλω το όραμα για περαιτέρω ευρωπαϊκή ενσωμάτωση και ενοποίηση προς όφελος των πολιτών.

Οι νίκες των εθνικιστικών κινημάτων σε Γαλλία, Ιταλία και σε αρκετές χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης καταδεικνύουν την αμφισβήτηση που έχουν οι πολίτες σε σχέση με τις πολιτικές που ακολουθεί η Ένωση σε συγκεκριμένα φλέγοντα ζητήματα όπως είναι, για παράδειγμα, το μεταναστευτικό. Οι απώλειες που παρουσίασαν τα παραδοσιακά κόμματα της Κεντροδεξιάς και Κεντροαριστεράς, και το γεγονός ότι πλέον δεν έχουν την πλειοψηφία από μόνα τους ή σε συνδυασμό, σημαίνουν ότι αυτά θα πρέπει πλέον να σχηματίσουν ευρύτερες συμμαχίες με τα φιλελεύθερα κόμματα και τους Πράσινους που σημείωσαν μια εντυπωσιακή αύξηση των ποσοστών τους, ως εναλλακτικές λύσεις για την αντιμετώπιση των ανησυχιών των πολιτών.

Οι κρίσεις τις οποίες διήλθε ή και διέρχεται ακόμη η Ευρωπαϊκή Ένωση οριοθέτησαν το αποτέλεσμα και σηματοδοτούν την επόμενη μέρα. Οι διεργασίες για την ανάδειξη των υπάτων αξιωμάτων της Ένωσης (πρόεδρος Συμβουλίου, πρόεδρος Ευρωπαϊκής Επιτροπής, διοικητής Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ύπατος Εκπρόσωπος για Εξωτερικές Υποθέσεις, Πρόεδρος Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) δεν θα είναι εύκολες αφού θα απαιτηθεί μια ευρύτερη συναίνεση μεταξύ πέραν των δυο δυνάμεων και ενδεχομένως να υπάρξουν ανατροπές στα προ των εκλογών δεδομένα, με τους Φιλελεύθερους και τους Πράσινους να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο.

Οι αλλαγές που επήλθαν στη βάση του αποτελέσματος των ευρωεκλογών μπορούν να χαρακτηριστούν, με μια δόση υπερβολής, κοσμογονικές. Δείχνουν μια τάση, στην πιο συντηρητική αποτίμησή τους, προς τη διάσπαση των κεντρώων δυνάμεων και την αναζήτηση, από τους πολίτες, εναλλακτικών οδών εκπροσώπησής τους και αντιμετώπισης των ζητημάτων που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε υπερεθνικό επίπεδο οι πολίτες επέλεξαν την αλλαγή που όλοι έχουμε ανάγκη. Αυτό θα πρέπει να γίνει αντιληπτό από τα παραδοσιακά κόμματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που οφείλουν, ως τα μεγαλύτερα αντιπροσωπευτικά κόμματα της Ευρώπης, να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να συμβαδίσουν με τις νέες τάσεις που παρουσιάζονται πλέον στο σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών.

*Λέκτορας Νομικής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, LL.BLaw (Bristol), Ph.D in Law – International Law and Human Rights (Kent), διευθυντής Μονάδας Νομικής Κλινικής Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *