Οι γαμπροί ομιλούν εκ μέρους των πεθερών: Ο Τραμπ και ο Ερντογάν θα μείνουν μαζί μέχρι το τέλος;

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν (Α) και ο γαμπρός του Μπεράτ Αλμπαϊράκ (Δ), ο διεφθαρμένος υπουργός Οικονομικών. Photo via Twitter, @BeratAlbayrak

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ:
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, Hellas Journal

Οι αποκαλύψεις του δημοσιογράφου Καρλ Μπέρνσταιν για τις στενότατες σχέσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και του Τούρκου ομολόγου του, Ταγίπ Ερντογάν, δεν μας εξέπληξαν.

Οι σχέσεις των δύο προέδρων εξηγούν, κατά κάποιο τρόπο, και την άρνηση του κ. Τραμπ -μέχρι της στιγμής τουλάχιστον- να καταδικάσει την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Ελπίζουμε να το πράξει σύντομα, αν όντως εννοεί αυτά που λέει: ότι δηλαδή είναι ο …προστάτης του Χριστιανισμού. Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει υποχρέωση και έναντι των ομογενών οπαδών του.

Οι αποκαλύψεις επιβεβαίωσαν και όσα υποστηρίξαμε τα τελευταία δύο χρόνια, από την απόφαση του κ. Τραμπ για την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία μέχρι και σήμερα.

  • Και βεβαίως, γίναμε γνώστες πια των ανατριχιαστικών λεπτομερειών αυτής της ανάρμοστης, όπως την χαρακτηρίσαμε, σχέσης, η οποία -όπως κατάγγειλε ο πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζον Μπόλτον, που παραβρέθηκε σε αυτές τις συνομιλίες-, πρόκειται για σχέση που χαρακτηρίζεται από επιχειρηματικά και προσωπικά συμφέροντα.

Στο επίκεντρο αυτής της σχέσης βρίσκονται οι γαμπροί των δύο προέδρων, ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο Μπεράτ Αλμπαϊράκ. Ο τελευταίος είναι ένας εκ των πλέον διεφθαρμένων αξιωματούχων της τουρκικής κυβέρνησης, και όπως έχει καταγγελθεί συμμετείχε στη συνωμοσία απαγωγής του Ιμάμη Γκιουλέν.

Μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, πρόσφεραν στον Μάικ Φλιν, πρώην σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου Τραμπ, 15 εκατ. δολάρια για να φέρει σε πέρας την αποστολή απαγωγής του Ιμάμη, του μεγαλύτερου εχθρού του Ερντογάν. Ο κ. Φλιν αρνήθηκε την κατηγορία, αλλά ποιος τον πιστεύει;

Όταν ξεκίνησε η υπόθεση της Ουκρανίας στην αμερικανική Βουλή, είχα βρεθεί σε ένα τραπέζι με σημαντικούς Αμερικανούς παράγοντες. Η συζήτηση όλο το βράδυ αφορούσε το θέμα αυτό. Όπου και αν βρισκόμασταν αυτό ήταν το μείζον θέμα.

Τόλμησα και εξέφρασα τη θέση ότι η υπόθεση της Τουρκίας είναι πολύ μεγαλύτερη από τις όποιες παράνομες πράξεις του κ. Τραμπ αναφορικά με την Ουκρανία και τον υιό του Δημοκρατικού υποψηφίου, Τζο Μπάιντεν, ο οποίος εκμεταλλευόμενος τη θέση του πατέρα του στο Λευκό Οίκο, υπέγραψε συμβόλαια με περίεργες ουκρανικές και κινεζικές εταιρείες. Καλό «παιδί» και αυτός…

Τις ίδιες θέσεις κατέγραψα και σε τούτη τη στήλη πολλές φορές. Δυστυχώς ουδείς έδωσε σημασία. Η Ουάσιγκτον βούιζε για τον Ερντογάν και οι Δημοκρατικοί έψαχναν ψύλλους στα άχυρα της Ουκρανίας.

Και καλά, να το καταλάβω, ότι δεν υπήρχαν ακόμα τα στοιχεία και οι αποδείξεις…

  • Αλλά δεν προξένησαν σε κανένα ηγέτη των Δημοκρατικών εντύπωση τα λόγια του κ. Μπόλτον σε ένα συνέδριο στο Μαϊάμι;
  • Δεν τους προκάλεσε καμία απορία η δήλωση του κ. Ερντογάν στην Οσάκα της Ιαπωνίας ότι η Τουρκία θα παραλάβει το ρωσικό σύστημα S-400 και ο κ. Τραμπ δεν θα επιβάλει κυρώσεις;
  • Θα μπορούσα να υποβάλω ακόμα 100 ερωτήματα για τη σχέση των προέδρων των ΗΠΑ και της Τουρκίας.

Αυτό ήταν το μείζον θέμα και όχι η Ουκρανία. Με τη δυνατότητα της έρευνας που είχαν οι Δημοκρατικοί στη Βουλή, μπορούσαν να αποδείξουν τα επιχειρηματικά και προσωπικά συμφέροντα του κ. Τραμπ στην Τουρκία.

Άλλωστε, τους το γράφει και ο κ. Μπόλτον στο βιβλίο του. Το σκάνδαλο της Ουκρανίας ήταν ασήμαντο μπροστά στα άλλα, και ένα εξ αυτών είναι αυτή η ανάρμοστη σχέση με τον Ερντογάν με τον κ. Τραμπ… Είναι θλιβερό για την υπερδύναμη Αμερική, το γεγονός ότι ένας παρανοϊκός ισλαμιστής, που ονειρεύεται να καταστρέψει το Ισραήλ και τη Δύση, πήρε τα κλειδιά του Λευκού από τον Αμερικανό πρόεδρο.

Υπάρχουν άπειροι λόγοι για να μην ψηφίσει κανείς τον Ντόναλντ Τραμπ. Αλλά, οι παράνομες συναλλαγές της αμερικανικής προεδρίας με ηγέτες ξένων χωρών, και ειδικά τον Ερντογάν, θα έπρεπε να κινητοποιήσουν εισαγγελείς και δικαστές. Βεβαίως, ποτέ δεν είναι αργά…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *