Οι κατά το ήμισυ ανιστόρητοι

Τούρκοι στρατιώτες στον Πενταδάκτυλο τον Ιούλιο του 1974. Φωτογραφία αρχείο τουρκικού στρατού

Του ΜΑΡΙΟΥ ΠΟΥΛΛΙΚΚΑ

«Οι παρεμβάσεις τρίτων,μηδεμιάς εξαιρουμένης, δημιούργησαν τα προβλήματα που ακολούθησαν», δήλωνε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης σε κοινή εκδήλωση με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη κ. Ακκιντζί.
Προφανώς ο Πρόεδρος, αναφερόταν στην περίοδο ‘64-‘67 κατά την οποία ως γνωστό η Κύπρος είχε μετατραπεί σε ένα αιματηρό, για όλες τις πλευρές, πεδίο μάχης. Όλοι οι εμπλεκόμενοι, μηδενός εξαιρουμένου, είχαν στρατεύματα, οπλισμό και ρίχτηκαν στη μάχη. Γνωστά σε όλους και τα τραγικά που ακολούθησαν, με το πραξικόπημα και την εισβολή του ’74.

10 μαύρα χρόνια στην ιστορία της Κύπρου, γεμάτα από «παρεμβάσεις τρίτων».

Η χρήση του ρήματος «δημιούργησαν» όμως, προϋποθέτει ότι προηγουμένως όλα έβαιναν καλώς.
Δίνει την εντύπωση ότι η ιστορία ξεκίνησε το ’64.
Ο Πρόεδρος ως νομικός, σίγουρα γνωρίζει πως αν παρουσιάσεις έναν κατηγορούμενο στο δικαστήριο και αποκρύψεις το μισό ιστορικό της υπόθεσης, τότε τα συμπεράσματα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και η έκβαση της υπόθεσης οδηγείται προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που κανονικά και δικαίως θα ακολουθούσε.

Για παράδειγμα (χωρίς κανέναν παραλληλισμό):
«Ένας κατηγορούμενος για τη δολοφονία του γείτονα του, παραδέχεται ενώπιον δικαστηρίου τον φόνο. Επιπλέον, όλα τα τεκμήρια και οι μαρτυρίες το επιβεβαιώνουν».
Η υπόθεση φαίνεται ξεκάθαρη.
Ο κατηγορούμενος χαρακτηρίζεται πλέον ως ο «φονιάς της γειτονιάς», που μαυροφόρεσε μίαν οικογένεια στα καλά καθούμενα, άφησε δύο μωρά ορφανά, στιγμάτισε τη δική του οικογένεια και χάλασε το καλό κλίμα στη γειτονιά.
Αν όμως αυτή, είναι η μισή αλήθεια;
Αν το προηγούμενο βράδυ η ανήλικη κόρη του «φονιά» του εκμυστηρεύτηκε ότι ο γείτονας (το θύμα) την κακοποιούσε σεξουαλικά για μήνες; Ότι περίμενε πότε θα την πετύχει μόνη και αβοήθητη και τότε ασελγούσε εις βάρος της; Ότι την απειλούσε για χειρότερα αν μιλήσει;
Ας αναλογιστεί ο καθένας τώρα, πόσο αλλάζει η κριτική του για τον «φονιά».
Ας αναλογιστεί ο καθένας, ποια είναι η δική του γνωμάτευση τώρα που γνωρίζει και την άλλη μισή ιστορία. Αυτήν που προηγήθηκε.

Η ιστορία του Κυπριακού προβλήματος, δεν είναι μόνο η δεκαετία ’64-’74.
Εκείνη είναι η μισή ιστορία.
Η δεκαετία ’50-’60 είναι αυτή που έθεσε τις βάσεις για την ανωμαλία που δημιουργήθηκε.

Αξιότιμε Πρόεδρε,

Ας τολμήσετε επιτέλους να θέσετε ολόκληρη την ιστορία στην αντίληψη του αγαπητού σας φίλου κ. Ακκιντζί, αλλά και στους συνεργάτες σας που αλωνίζουν τα κανάλια για να μας πείσουν για τις «αμαρτίες» μας.

Με τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου κύριε Πρόεδρε, ο ΟΗΕ δήλωσε πως: «Κανένας λαός δεν πρέπει να παραμείνει υπόδουλος» και: «Να δηλώσουν την πραγματική τους θέληση για το μέλλον τους μέσα από δημοψήφισμα»!
Η άρνηση των Βρετανών να συμμορφωθούν με την οδηγία του ΟΗΕ στην περίπτωση της Κύπρου, αποτέλεσε ξεκάθαρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου.
Ο λαός της Κύπρου, προχώρησε αυτοβούλως στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος.
Το αποτέλεσμα: «Αυτοδιάθεση», σε ποσοστό 98%.
Οι Βρετανοί στον αγώνα που ακολούθησε, εφάρμοσαν μεθόδους Ναζιστικού τύπου. Νεαροί ξυλοκοπήθηκαν σε διαδηλώσεις, εκατοντάδες κρατήθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, άλλοι βασανίστηκαν φρικτά και άλλοι απαγχονίστηκαν. Στο πλευρό των Βρετανών και αριθμός Τούρκων της Κύπρου (εξτρεμιστική ΤΜΤ) οι οποίοι έθεσαν ως στόχο τους τη «Διχοτόμηση» (Taksim). Εναντιώθηκαν στην απόφαση της πλειοψηφίας (82%) και έδρασαν βάναυσα.
Ως αποτέλεσμα της αφόρητης πίεσης, μας επιβλήθηκε ένα ρατσιστικό Σύνταγμα. Ο λαός της Κύπρου διαχωρίστηκε σε «Έλληνες» και «Τούρκους» και εφαρμόστηκαν ξεχωριστές εκλογικές αναμετρήσεις.
Ένα Σύνταγμα τύπου Απαρτχάιντ δηλαδή, το οποίο δεν δόθηκε ποτέ σε Δημοψήφισμα.
Όπως ήταν προσχεδιασμένο (βλέπετε σχέδιο Τουρκίας: «Επανάκτηση της Κύπρου») και καλά εκτελεσμένο από την ΤΜΤ, το Σύνταγμα δεν μπόρεσε να είναι λειτουργικό και κατέρρευσε με την «Τουρκανταρσία» του ‘63.
Ως αυτό το σημείο, οι «παρεμβάσεις» στη θέληση της πλειοψηφίας, αφορούσαν στην Βρετανία, Τουρκία και στην εξτρεμιστική ΤΜΤ των Τουρκοκυπρίων.

Από κει και μετά ξεκινά η άλλη μισή ιστορία, έτσι όπως την περιγράψατε.

Αφού λοιπόν, ενημερώσετε σωστά τον κ. Ακκιντζί και τους συνεργάτες σας κύριε Πρόεδρε, ρωτήστε τους και το εξής απλό:
«Σε ποια δημοκρατική χώρα, η μειοψηφία ενός δημοψηφίσματος εξοπλίζεται παράνομα, στήνει οδοφράγματα και πυροβολεί αδιακρίτως;»
Θυμίστε τους και πρόσφατα γεγονότα αν θέλετε, για να τους διευκολύνετε.
Για παράδειγμα, το BREXIT πέρασε με οριακή πλειοψηφία (52%), αλλά δεν είδαμε οδοφράγματα από τους REMAIN στους δρόμους της Αγγλίας. Ούτε σφαγές όπως αυτή των Κοντεμενιωτών (1958).

Πραγματικά θα έχει ενδιαφέρον κύριε Πρόεδρε, να ακούσουμε την άποψη τους επί του πρώτου μισού της ιστορίας.
Θα έχει σημασία και για το μέλλον.
Αν δεν ανέχονται τη Δημοκρατία, πρέπει να το ξέρουμε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *