Oι παράπλευρες απώλειες μιας «έξυπνης» πόλης…

Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Η ιδιαιτερότητα της πρωτεύουσας ως ημικατεχόμενης (και όχι μοιρασμένης) είναι καθοριστική στη ζωή, την ανάπτυξη και τις προοπτικές της πόλης και την ποιότητα ζωής των ανθρώπων της.

Η αδυναμία ενός ολοκληρωμένου πολεοδομικού σχεδιασμού έχει αποδειχτεί αρνητική όλα αυτά τα χρόνια και θα είναι ακόμα εμφανέστερη όταν η πόλη ελευθερωθεί και ενωθεί. Πολλά προβλήματα συνδέονται με αυτή την ιστορική πορεία των πέντε τελευταίων δεκαετιών. Όχι όμως μόνο με αυτή αλλά και με τον τρόπο αντιμετώπισής τους. Ειδικότερα στην εντός των τειχών πόλη…

  • Όταν πρόσφατα ο δήμαρχος της πρωτεύουσας εξήγγειλε τον στόχο του δήμου να γίνει μια έξυπνη πόλη, κάποιοι σχολαστικοί μπορεί να διερωτήθηκαν αμήχανα «Μα έξυπνος είσαι, δεν γίνεσαι».

Βέβαια ο όρος αυτός για τις πόλεις εκφράζει τη λειτουργία υποδομών και υπηρεσιών με καλύτερη αξιοποίηση της τεχνολογίας και καινοτόμων προσεγγίσεων προκειμένου να διασφαλίζεται η ποιότητα της ζωής, η προστασία του περιβάλλοντος, η καλύτερη αξιοποίηση των πόρων, η διαχείριση απορριμμάτων, η ενεργειακή διαχείριση, η τοπική κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη…

Η πιο πάνω είδηση δημοσιεύτηκε στις 16 Ιουλίου. Εντελώς τυχαία, την ίδια μέρα μια άλλη είδηση έφτασε από το Λονδίνο. Ο δήμαρχος της πόλης αρνήθηκε, λέει, να δώσει την άδεια για ένα κτήριο που θα ήταν το δεύτερο σε ύψος στη δυτική Ευρώπη, γιατί πιστεύει ότι «θα είχε πολύ περιορισμένο δημόσιο όφελος και πως θα είχε ως αποτέλεσμα να πλήξει τον ορίζοντα του Λονδίνου…». Οποιαδήποτε ομοιότητα, σε σμίκρυνση, με τα καθ΄ ημάς θα πρέπει να θεωρηθεί φανταστική! Ο ορίζοντας του Λονδίνου κινδυνεύει… O ορίζοντας στις πόλεις μας;

  • Έξυπνοι είμαστε και ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει το κυπριακό δαιμόνιο, κυρίως αυτό! Έτσι λειτουργήσαμε, μέσα σε ένα μη φυσιολογικό κράτος. Μπορεί ο όρος αυτός να σχετίστηκε, δικαίως, με την κατοχή και τον στόχο της άρσης της.

Σχετίζεται όμως και με κάποιες «δεξιότητες» που αποκτήθηκαν στο πέρασμα των κατοχικών χρόνων για «ανέλιξη, πρόοδο και ανάπτυξη». Μερικά συμπτώματα καταγγέλλονται συχνά από τον Γενικό Ελεγκτή και τον Γενικό Εισαγγελέα –πόσα να προλάβουν κι αυτοί…

Ας επιστρέψουμε όμως στην πρωτεύουσα. Έχουμε εμπεδώσει πως η Λευκωσία αλλάζει. Αλλά πώς και για ποιους; Μοιραζόμαστε και υπηρετούμε ένα κοινό όραμα; Η (ατυχώς) αρνητική απάντηση στο ερώτημα φέρνει απαισιοδοξία. Αρκεί, άραγε, η εξυπνάδα μας (με τις όποιες παραλλαγές της) για να κάνουμε την πόλη λειτουργική και ποιοτική για τους πολίτες της και φιλική γι’ αυτούς και τους επισκέπτες της; Δεν παραγνωρίζονται κάποια σημαντικά έργα για προώθηση της βιώσιμης κινητικότητας ούτε ο στόχος να πρασινίσει η πόλη, ούτε οι δράσεις για τον πολιτισμό.

Διερωτώμαστε, όμως, αν είναι πράγματι ανάπτυξη η εμμονή στην επιδίωξη των μεγεθών, ο εντυπωσιασμός από έργα βιτρίνας, η εισβολή στις οικιστικές περιοχές οχληρών δραστηριοτήτων, η ανεξέλεγκτη λειτουργία κέντρων ψυχαγωγίας (αγενών) ιδιοκτητών και θαμώνων με καταπόνηση (ταλαιπωρούμενων) νοικοκυραίων, η χωρίς σχεδιασμό και μελέτη στρατηγικών και περιβαλλοντικών επιπτώσεων ενθάρρυνση των πολυώροφων, η χορήγηση πολλαπλών κινήτρων, αθροιστικά κι αυτόματα ακόμα κι εκεί που δεν προβλέπεται, μοιράζοντας σημαντικά πολεοδομικά και οικονομικά οφέλη.

Αποτελεί ανάπτυξη η κάλυψη, όλο και περισσότερο, με σκληρές επιφάνειες συμβάλλοντας στο να πνιγόμαστε με την πρώτη βροχή ή οι απογοητευτικές στατιστικές για τη ρύπανση της ατμόσφαιρας;

Κι όσοι δυσφορείτε για την καθυστέρηση της «πλατείας» Ελευθερίας, μην ανακουφίζεστε στη σκέψη πως, πού θα πάει, κάποια ώρα θα τελειώσει. Τότε θα δείτε πόσο προβληματική θα είναι και πόσο θα στοιχίζει να τη φυλάμε!

Τώρα πια που προχωρούμε να γίνουμε και με βούλα μια έξυπνη πόλη, καλούμαστε να εφαρμόσουμε αποτελεσματικά, ανάμεσα σε άλλα, και την πολεοδομική νομοθεσία. Βέβαια αυτό δεν είναι υποχρέωση και δεν χρειάζεται να είναι έξυπνη η πόλη για να είναι ευνομούμενη. Μια δοκιμή θα μας πείσει. Ενώπιόν μας βρίσκεται ένα πρόσφατο και σε εξέλιξη παράδειγμα. Πρόκειται για την εξέταση αιτήματος για δεκαώροφο κτήριο στην οδό Κινύρα στη Λευκωσία.

Η Περιοχή Ειδικού Χαρακτήρα Λήδρα Πάλας και τα πολεοδομικά στοιχεία που την αφορούν στηρίζονται σε συγκεκριμένους περιορισμούς και αρχές που προνοούνται στο θεσμικό πλαίσιο για διατήρηση ακριβώς του ειδικού της χαρακτήρα. Ούτε που χρειάζεται να θυμηθούμε την απόφαση του Δημάρχου Σαντίκ Καν, ώστε να μην πληγεί ο ορίζοντας του Λονδίνου. Εκεί, βέβαια, πρόκειται για μια έξυπνη πόλη! Στην κάθε περίπτωση χρειάζονται όχι μόνο έξυπνοι αλλά και, κυρίως, ενεργοί και διεκδικητικοί πολίτες!

ktsimillis@cytanet.com.cy

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *