Οι σκέψεις του Μιχάλη Ιγνατίου για το προδοτικό πραξικόπημα και την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο: Μας πρόδωσε η Χούντα των Αθηνών

Οι τάφοι των ηρωικών νεκρών μας, στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας, στη Λευκωσία. Ελληνοκύπριοι και Ελλαδίτες πολέμησαν μέχρις εσχάτων. Φωτογραφία ΚΥΠΕ

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ*, Hellas Journal

Γίνεται μεγάλη συζήτηση τις τελευταίες μέρες με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για το βασικό ερώτημα, η απάντηση του οποίου έχει δοθεί εδώ και πολλά χρόνια:

Ποιος έριξε τελικά τη χούντα του Δημήτριου Ιωαννίδη, ο οποίος από τη θέση του αρχηγού της Ελληνικής Στρατιωτική Αστυνομίας (ΕΣΑ), έλεγχε πλήρως τον κρατικό και τον στρατιωτικό μηχανισμό στην Ελλάδα;

Ο Ιωαννίδης ήταν ο εκλεκτός της CIA, της αμερικανικής μυστικής υπηρεσίας που εκτελούσε τα πραξικόπημα σε ανυπάκουες χώρες. Και είχε στενή σχέση συνεργασίας με τον Γκας Λάσκαρη Αβρακώτο, το απόλυτο αφεντικό της ελληνικής χούντας, ο οποίος ήταν ένας αδίστακτος …παντογνώστης δήθεν Ελληνοαμερικανός που πεκρόπινε με τους συναδέλφους του της KGB στα μπαρ του Κολωνακίου. Τον πήγαιναν σηκωτό στο ξενοδοχείο Χίλτον, το οποίο χρησιμοποιούσε ως στρατηγείο του.

Τα πράγματα είναι απλά και ας μην τα κάνουμε σύνθετα, διότι η Ιστορία έχει απαντήσει εδώ και πολλά χρόνια το βασανιστικό ερώτημα:

Η Χούντα των Αθηνών κατέρρευσε μετά την τουρκική εισβολή υπό το βάρος του διπλού εγκλήματος, μίας εθνικής προδοσίας και τραγωδίας. Σήμερα συμπληρώνονται 48 χρόνια από εκείνη την άνανδρη επίθεση στην Κύπρο, η οποία σπαρασσόταν από ένα εμφύλιο πόλεμο «μακαριακών» και «γριβικών-ενωτικών», για τον οποίο πόλεμο, πάλι είχε ευθύνη η ξενοκίνητη δικτατορία. Είχε τον πλήρη έλεγχο της ΕΟΚΑ Β’, την οποία δημιούργησε ο Γεώργιος Γρίβας το 1971. Από δοξασμένος ηγέτης του αντιαποικιακού αγώνα της ΕΟΚΑ εναντίον των Βρετανών, έγινε συμμέτοχος στο έγκλημα, αν και ήταν νεκρός όταν εκτελέστηκε το πραξικόπημα και η εισβολή του Αττίλα.

Έχουμε αποδείξει, και ο Κώστας Βενιζέλος στο βιβλίο που γράψαμε μαζί (Τα Μυστικά Αρχεία του Κίσιγκερ), και ο Αλέξης Παπαχελάς στο εξαίσιο βιβλίο του (ΕΝΑ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΔΩΜΑΤΙΟ 1967-1974) και άλλοι καλοί και συνετοί συγγραφείς ότι η προδοτική πράξη του Ιωαννίδη και των τσιρακιών του άνοιξε τις πύλες της Κύπρου στον τουρκικό Αττίλα.

Μετά το προδοτικό πραξικόπημα εναντίον του ξεροκέφαλου Μακάριου, η Κύπρος δέχθηκε άνανδρη και παράνομη επίθεση από την Τουρκία. Από τότε μέχρι σήμερα παραμένει υπό κατοχή το 40% περίπου των εδαφών του ελληνικότατου νησιού. Ομιλούμε για τον κατεχόμενο κυπριακό «βορρά», ο οποίος πλέον έχει μετατραπεί σε μία μικρή Τουρκία. Με την επιλογή του κατοχικού ηγέτη Ερσίν Τατάρ από την Άγκυρα, το ψευδοκράτος έχει μετατραπεί σε μία ισλαμική και εθνικιστική περιοχή. Έχουν μείνει πολύ λίγοι Τουρκοκύπριοι που αντιστέκονται, αλλά οι περισσότεροι το παίζουν δίπορτο: Είναι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας που υποτάχθηκαν στον Ταγίπ Ερντογάν, αλλά παραμένουν πιστοί στην «μητέρα» Τουρκία.

Ακούσαμε ισχυρισμούς ότι η πτώση της ξενοκίνητης δικτατορίας οφείλεται στη δοξασμένη εξέγερση των Ελλήνων φοιτητών στο Πολυτεχνείο. Σίγουρα επρόκειτο για μία επαναστατική πράξη που πήρε τη θέση της δίπλα στη μεγαλειώδη αντίσταση του μεγάλου Αλέκου Παναγούλη. Πέραν αυτών των αντιστασιακών πράξεων -συμπεριλαμβάνω και τους φοιτητές της Νομικής- δυστυχώς δεν υπήρξε πραγματική αντίσταση στη Χούντα. Και το καταγράφω με πραγματική συντριβή.

Βεβαίως, στη διάρκεια της επτάχρονης δικτατορίας, αρκετοί ατρόμητοι Έλληνες αντιστάθηκαν στους χουντικούς. Οι φυλακές γέμισαν. Τα βασανιστήρια ήταν στην ημερησία διάταξη. Όμως, η αντίσταση του ελληνικού λαού δεν ήταν τέτοια, που θα μπορούσε να οδηγήσει στη πτώση των δικτατόρων. Οι χουντικοί κατάφεραν να ελέγξουν και το κράτος και να επιβληθούν στην ελληνική κοινωνία.

Αρκετοί Έλληνες υποτάχθηκαν στην Χούντα, και -όπως σημείωσα- αρκετοί την πολέμησαν. Αλλά, δυστυχώς, η δύναμη των όπλων επιβλήθηκε στους λίγους επαναστάτες, οι οποίοι δεν είχαν όπλα, παρά μόνο μικρή ποσότητα εκρηκτικών υλών. Όσον αφορά τους αντιστασιακούς που ζούσαν στο εξωτερικό, όπως βλέπουμε και με άλλα κινήματα, κάνουν μόνο φασαρία.

Θα σταθώ ακόμα λίγο στο Πολυτεχνείο, αλλά και στη Νομική, επειδή μερικοί πατριώτες τους οποίους γνωρίζω, τα έβαλαν με τα άρματα μάχης, αλλά μετά την πτώση της χούντας επέλεξαν τη σιωπή λόγω αυτών που έβλεπαν. Ότι το 99% των ενήλικων Ελλήνων, δήλωναν αντιστασιακοί.

Γεγονός αδιαμφισβήτητο είναι ότι η Κύπρος προδόθηκε από τη χούντα που συνεργάστηκε για να ακολουθήσει η εισβολή του Αττίλα. Και λόγω της προδοσίας αυτής βρίσκεται, 48 χρόνια μετά, υπό τουρκική κατοχή. Ο ρόλος του Χένρι Κίσιγκερ, του τότε υπουργού Εξωτερικών της Αμερικής, είναι γνωστός και είμαστε υπερήφανοι, επειδή συμμετείχαμε σε ομάδες ερευνητών που ανακάλυψαν με νόμιμο τρόπο τα απόρρητα έγγραφα του και τον ξεσκέπασαν.

Η Κύπρος θρηνεί ξανά σήμερα τους νεκρούς της και τις πατρογονικές εστίες χιλιάδων Ελληνοκυπρίων που βρίσκονται υπό κατοχή. Για πολλούς από εμάς ο θρήνος είναι καθημερινός, βλέποντας την Πατρίδα να κινδυνεύει με τουρκοποίηση επειδή οι πολιτικοί δεν έχουν σπονδυλική στήλη. Φανταστείτε μόνο αυτό: ότι όλες οι προτάσεις «λύσης» οδηγούν στον αφανισμός του ελληνικού στοιχείου στο νησί.

Στην Ελλάδα, επίσης, για πολλούς πολιτικούς, η Κύπρος είναι ένα βαρίδι». Δεν είναι μία εθνική υπόθεση. Με χαρά θα υποστηρίξουν το επόμενο φιλοτουρκικό σχέδιο λύσης, και το επόμενο, και το επόμενο. Μόνο ο κυπριακός λαός τους χαλά τα σχέδια. Η φιλοτουρκική λύση δεν θα περάσει από κανένα δημοψήφισμα.

Σήμερα, 48 χρόνια μετά την εισβολή, η ανάγκη για αλλαγή πορείας είναι περισσότερο από ποτέ απαραίτητη. Ο Ταγίπ Ερντογάν οδεύει ολοταχώς σε προσάρτηση της κατεχόμενης Κύπρου, εάν δεν καταφέρει να επιβάλει τα δύο «κράτη». Θα το επιτρέψουμε; Δεν πρέπει να αντισταθούμε;

Οι χουντικοί στην Ελλάδα και την Κύπρο προσπαθούν μέχρι σήμερα να επιρρίψουν τις ευθύνες της κυπριακής τραγωδίας στον Μακάριο. Μου ήταν αντιπαθής, και το ομολογώ. Αλλά η Χούντα ευθύνεται για την κυπριακή τραγωδία μαζί με τον Κίσιγκερ, που πρόσφεραν το νησί στο πιάτο του Μπουλέντ Ετσεβίτ, του «σοσιαλιστή» πρωθυπουργού της εισβολής.

Οι νεκροί μας δεν θα αναπαυθούν εάν η «λύση» είναι η γνωστή. Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι «διευθέτηση» διχοτομική. Τελεία και παύλα. Το θέμα δεν σηκώνει καμία, μα καμία, συζήτηση.

Στο βιβλίο του Αλέξη Παπαχελά, «Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974» παρουσιάζεται ένα ιστοσρικό ντοκουμέντο, μία μαγνητοφωνημένη συνομιλία του Ιωαννίδη με τους συνεργάτες του:

ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Ταξίαρχος Διοικητής ΕΣΑ: Την ξέρουμε τη λύση, κύριε Πρωθυπουργέ. Αυτοί θα βγούνε στην Κερύνεια. Αυτό που θέλουν οι Τούρκοι το κάνουν.

ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ Πρωθυπουργός: Όχι, αν τους σταματήσουμε.

ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Ταξίαρχος Διοικητής ΕΣΑ: Μα θα τους σταματήσουμε μετά. Αφού πάρουν το λιμάνι, την Κερύνεια κι ενώσουν τη Λευκωσία, θα σταματήσουν. Γι’ αυτό είμαστε σίγουροι.

Στο ιστορικό ντοκουμέντο ακούγεται ο ίδιος, η φωνή του… Και επιβεβαιώνει τη συνεννόηση του δικτατορικού καθεστώτος με την Τουρκία. Δεν αντέχει το παραπάνω απόσπασμα καμία ανάλυσης. Ομιλεί από μόνο του…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Τις θέσεις αυτές τις έχω εκφράσει κατά καιρούς από τη θέση μου στην ερευνητική ομάδα στην οποία συμμετέχω από τη δεκαετία του ’90, και η οποία έχει να δείξει μεγάλες επιτυχίες. Δεν μειώνω καθόλου τον ηρωισμό των Ελεύθερων Πολιορκημένων του Πολυτεχνείου, διότι το κτύπημα στην Χούντα ήταν τεράστιο. Δεν ήταν καταλυτικό, διότι ο Ιωαννίδης καρατόμησε τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και τα μέλη της πρώτης δικτατορίας για να επιβάλει μία χειρότερη. Ο Ιωαννίδης και οι συνεργάτες του έπρεπε να είχαν κρεμαστεί στην Πλατεία Συντάγματος. Και για την προδοσία της Κύπρου και για τα φρικτά βασανιστήρια που επέβαλαν στους πολίτες που αγωνίζονταν για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία. Εάν η επαναστατική πράξη του Πολυτεχνείου δεν είχε αντιμετωπιστεί με πόλεμο από το δικτατορικό καθεστώς και δεν είχε «πνιγεί» θα μπορούσε, ναι, να ρίξει τη Χούντα. Δυστυχώς άφησαν τους φοιτητές αβοήθητους.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.