Οι συνέπειες  του AUKUS – Σκέψεις πέραν του «πολιτικώς ορθού»

FILE PHOTO: Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον στην διάρκεια της εικονικής συνέντευξης Τύπου για το σύμφωνο AUKUS. EPA, Oliver Contreras, POOL

Του Δρος ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΟΥΚΑΜΙΣΑ

Το αγγλο σαξωνικό γεωπολιτικό προνουντσιαμέντο, αποτελεί τολμηρό, σαφές, υπολογισμένου κινδύνου εγχείρημα που μπορεί να αποδώσει μπορεί να μην αποδώσει.

Επισφραγίζει την στροφή των ΗΠΑ προς τον Ειρηνικό, και υπογραμμίζει την φιλοδοξία της Βρετανίας να επιστρέψει στους ωκεανούς. Είναι όμως και μία σαφώς αμυντική κίνηση: στην εποχή της προ 20ετίας μονοκρατορίας της η Αμερική, δεν θα είχε αγνοήσει τις μη αγγλοσαξωνικές δυνάμεις. Είναι δε αβέβαιη η προσδοκία ότι πίσω από την Ουάσιγκτων θα στοιχηθούν όχι μόνο τα άλλα 4 κλειδιά, αλλά στη συνέχεια βαθμηδόν και το σύνολο των παραδοσιακών Δυτικών συμμάχων στην επιχείρηση εγκλωβισμού της Κίνας, όπως αυτή μοιάζει να ξεδιπλώνεται.

Η Γαλλία βεβαίως και δεν εκτοπίζεται από τον Ειρηνικό,  όπου διαθέτει εδάφη και τεράστιες θαλάσσιες ζώνες. Θα αναζητήσει δε πέραν της Αυστραλίας βατήρες. Η κρίση εμπιστοσύνης που έχει προκληθεί,  με την αποσύνδεση (disconnect) ανάμεσα στις δύο ακτές του Ατλαντικού που γεννάει, θα στρέψει την Γαλλία σε ακόμα στενότερη συνεργασία με την Γερμανία, και κατ ακολουθίαν  θα συμβάλει στην παρ ημίν πτώση του αντι γερμανικού αισθήματος. Αλλωστε η μετά Merkel Γερμανία θα υποχρεωθεί να κατανοεί καλύτερα την γαλλική γραμμή, τόσο σε ό,τι αφορά στη σχέση με την Ρωσική Ομοσπονδία, όσο ακόμη περισσότερο ως προς την ακολουθητέα πολιτική στην Μεσόγειο και την νότια γειτονία της Ευρώπης, στην Εγγύς και Μέση Ανατολή, στην Βόρεια και Σαχαρική Αφρική, στον Ινδικό Ωκεανό.

Τα γεγονότα, την σημασία των οποίων συντόνως αξιολογούν στο Βερολίνο, την Μόσχα και αλλαχού, θα διευκολύνουν την αθόρυβη εκ πρώτης όψεως διέξοδο της Ρωσίας από τις δυτικές πιέσεις – χάριν επικεντρώσεως στην περίπτωση της Κίνας-  την ευχερή παρουσία της στην Μεσόγειο και την αποσαφήνιση της οικονομικής/ενεργειακής συνεργασίας της με την κοινοτική Ευρώπη. Η «διπλή ανάσχεση», εκούσης της Δύσεως, θα γίνει παρελθόν. Πλέον, στην εγγύτερη προς εμάς περιοχή πέραν της Μεσογείου, ως ζήτημα εγκαιροφλεγές θα κυριαρχεί το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Υπό τις διαγραφόμενες συνθήκες η Αθήνα με διαύγεια θα μετρήσει την νέα συνθήκη. Στο διαγραφόμενο νέο πλαίσιο προώθησης των εθνικών επιδιώξεων και της αέναης ανάγκης συνεννόησης με την Τουρκία, η Ελλάδα:

– συνεχίζει απαρέγκλιτα την πολιτική εταιρικών σχημάτων, από κοινού με την Κύπρο, πρωτίστως πάντοτε με την Αίγυπτο και το Ισραήλ.

– διαβουλεύεται ενεργά με το Παρίσι και προβαίνει σε συνομολόγηση συμφωνίας υψηλού τακτικού πολιτικού διαλόγου και αμυντικο-τεχνικής συνεργασίας.

– θα πρέπει εντός της ΕΕ για τα περιοχικά ζητήματα να αποβλέπει στην όσμωση της γερμανικής προς την γαλλική γραμμή, κατά το δικό μας πνεύμα.

– Τέλος, να ευνοήσει επανάληψη του διμερούς και του ενωσιακού διαλόγου με την Ρωσική Ομοσπονδία.

Στην υπόθεση μιας συγκράτησης της Κίνας, η Ελλάδα, ως Ελλάδα,συντονίζεται με τους Ευρωπαίους εταίρους και συμμάχους και με όλους αυτούς μαζί, με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *