Οι Τουρκοκύπριοι βολεύονται φορώντας το «καπέλο» του Κύπριου πολίτη όταν πρόκειται να ταξιδέψουν, να εργαστούν, να ζήσουν στην επικράτεια της Ε.Ε. και το «καπέλο» του Τούρκου όταν πρόκειται να διεκδικήσουν κάτι που δεν τους ανήκει

Η παράνομη ΄"σημαία" του κατοχικού καθεστώτος στον Πενταδάκτυλο. Αυτό το απαράδεκτο θέαμα βλέπουν κάθε βράδι οι Ελληνοκύπριοι που διαμένουν στη Λευκωσία. Φωτογραφία Yannis Kolesidis for The New York Times, ANA-MPA

του ΧΡΥΣΗ ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ

Η επιμονή του Μουσταφά Ακιντζί και ολόκληρης της ηγεσίας της τουρκοκυπριακής κοινότητας να συζητηθεί το θέμα της αξιοποίησης του φυσικού αερίου της κυπριακής ΑΟΖ στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό επιβεβαιώνει, δυστυχώς, κάτι που διαπιστώνουμε και δηλώνουμε δημοσίως τα τελευταία χρόνια και που μόνο αφελείς ή αδαείς αρνούνται να αναγνωρίζουν:

  • H ηγεσία των Τουρκοκυπρίων, εγκλωβισμένη στον ασφυκτικό έλεγχο της Τουρκίας, για τον οποίο όμως ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε ή αντιστάθηκε, καθώς και μια κρίσιμη μάζα των Τουρκοκυπρίων συμπατριωτών μας ενεργούν και συμπεριφέρονται ως πρεσβευτές των τουρκικών επεκτατικών συμφερόντων και όχι ως Κύπριοι πολίτες.

Επιπρόσθετα, αυτοί οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας, καθώς και η ηγεσία τής εν λόγω κοινότητας δείχνουν να βολεύονται με την όλη κατάσταση και συμπεριφέρονται ως οι πλέον κακομαθημένοι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φορώντας το «καπέλο» του Κύπριου –και άρα Ευρωπαίου– πολίτη όταν πρόκειται να ταξιδέψουν, να εργαστούν ή να ζήσουν στην επικράτεια της Ευρωπαικής Ένωσης και το «καπέλο» του Τούρκου όταν πρόκειται να διεκδικήσουν κάτι που δεν τους ανήκει ή κάτι για το οποίο δεν συνεισέφεραν ποτέ όσο θα έπρεπε.

  • Η κριτική μου είναι απολύτως πολιτική. Και προκύπτει τόσο από τη συμπεριφορά της τουρκοκυπριακής κοινότητας διαχρονικά, όσο και από πολύ συγκεκριμένες στάσεις των Τουρκοκυπρίων, ειδικά τα τελευταία 15 χρόνια, στη διάρκεια των οποίων η Κυπριακή Δημοκρατία πέτυχε και ανέπτυξε δύο βασικές και ελπιδοφόρες, για το μέλλον της χώρας και του συνόλου του λαού, ιδιότητες: (α) Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και (β) είναι ιδιοκτήτης υδρογονανθράκων.

Προφανώς, υπάρχουν και εξαιρέσεις ανάμεσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, το ζήτημα δεν είναι οι εξαιρέσεις. Το ζήτημα είναι συγκεκριμένο, εμφανές και καταγράφεται σε πολύ συγκεκριμένα σημεία:

  1. Η Κύπρος, το νησί μας, η κοινή μας πατρίδα, διαθέτει φυσικούς πόρους, οι οποίοι μπορούν να αποφέρουν σημαντικά οικονομικά οφέλη στους πολίτες της.
  2. Πολίτες της Κύπρου είναι οι Ελληνοκύπριοι, οι Τουρκοκύπριοι, οι Μαρωνίτες, οι Αρμένιοι και οι Λατίνοι.
  3. Νόμιμη και διεθνώς αναγνωρισμένη κρατική οντότητα, η οποία έχει και το δικαίωμα και τη δυνατότητα να αξιοποιήσει νόμιμα και αποτελεσματικά αυτούς τους φυσικούς πόρους είναι μόνο η Κυπριακή Δημοκρατία.
  4. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της Ευρωπαικής Ένωσης και της Ευρωζώνης.
  5. Ως μέλος της Ευρωπαικής Ένωσης, η Κυπριακή Δημοκρατία το οφείλει και το μπορεί, να διασφαλίζει, εμπράκτως, υποχρεωτικώς και χωρίς παρεκκλίσεις, όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα και όλες τις ανθρώπινες ελευθερίες όλων ανεξαιρέτως των πολιτών της.
  6. Τμήμα της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας κατέχεται παράνομα από την Τουρκία, τα τελευταία 45 χρόνια.
  7. Επιπρόσθετα με την παράνομη κατοχή εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Τουρκία επιχειρεί διαρκώς να εμποδίσει την Κυπριακή Δημοκρατία να αξιοποιήσει τους ενεργειακούς της πόρους.
  8. Δυστυχώς, η τουρκοκυπριακή κοινότητα, αντί να απαιτεί απαλλαγή από οποιαδήποτε παρουσία ή ανάμιξη της Τουρκίας στην Κύπρο, αντί να εμπιστευτεί την Ευρωπαϊκή Ένωση (αν δεχτούμε, για χάρη συζήτησης, ότι διστάζει να εμπιστευτεί την Κυπριακή Δημοκρατία) και αντί να επιδιώξει να ενισχύσει και να στηρίξει το νόμιμο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο μπορεί να αξιοποιήσει νόμιμα και αποτελεσματικά τους φυσικούς πόρους του νησιού και για δικό της όφελος, προτιμά να φέρεται ωσάν να είναι εκπρόσωπος της Τουρκίας στην Κύπρο.
  9. Ταυτόχρονα, οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας συνεχίζουν να απολαμβάνουν όλα όσα η Κυπριακή Δημοκρατία τους προσφέρει, στο πλαίσιο της ιδιότητάς τους ως πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς την παραμικρή συναίσθηση υποχρέωσης να βοηθήσουν αυτό το κράτος να ελευθερωθεί από την Τουρκία, να αναπτυχθεί ενεργειακά, να προκόψει με κάθε τρόπο και να ευημερήσει ειρηνικά.

Μπροστά σε αυτή τη δυσάρεστη και καταθλιπτική αλήθεια, η Κυπριακή Δημοκρατία και ειδικότερα η κοινότητα που πιστεύει σε αυτήν και εργάζεται για την πρόοδό της, δηλαδή η ελληνοκυπριακή, οφείλει να επιδείξει όλη τη μεγαλοψυχία της και όλη την καλή της διάθεση. Όμως, για να το πράξει αυτό, οφείλει πρώτα να αναγνωρίσει την αλήθεια και την πραγματικότητα, να σταματήσει τις χαζοχαρούμενες προσεγγίσεις και να αντιμετωπίσει την τουρκοκυπριακή κοινότητα με πειθώ βασισμένη σε αρχές και όχι με πλαδαρότητα βασισμένη σε αφέλεια.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *