Όλα του Brexit δύσκολα: H Μέι προσανατολίζεται προς μια συμφωνία παρόμοια μ’ εκείνη της Ε.Ε. με τον Καναδά

Britain's Prime Minister Theresa May arrives at the European Council meeting in Brussels, Belgium, 14 December 2017. EU leaders gathered to discuss the most compelling matters in terms of migration, defense foreign affairs, education, culture, social issues and 'Brexit' negotiations. EPA-EFE/STEPHANIE LECOCQ

Του Κυριάκου Τσιούπρα

Δύο σημαντικές εξελίξεις στο μεγάλο θέμα του Brexit, κατά τους τελευταίους μήνες: Η πρώτη, η ήττα της κυβέρνησης στη Βουλή επί σχεδίου ψηφίσματος προερχομένου, μάλιστα, από δικό της, συντηρητικό, βουλευτή, ο οποίος, όμως, είχε υποστηρίξει την παραμονή της χώρας στην Ευρωπαική Ένωση κατά το Δημοψήφισμα. 

Πρόκειται για τον Dominic Greave που είχε υπηρετήσει και ως Γενικός Εισαγγελέας σε προηγούμενη συντηρητική κυβέρνηση. Το σχέδιο του ψηφίσματος του, ήταν τροποποιητικό του κυβερνητικού γενικού νομοσχεδίου για την αποχώρηση της χώρας από την Ε.Ε. Μια η βασική πρόνοια του: Όπως η Βουλή έχει ουσιαστικό ρόλο στη διαδικασία έγκρισης του γενικού νομοσχεδίου για την αποχώρηση από την Ε.Ε. Κάτι, θα έλεγε κάποιος, πολύ  φυσικό.

Τι είδους Βουλή μπορεί να είναι αυτό το σώμα αν ο ρόλος του για ένα, μάλιστα, τόσο σοβαρό, σοβαρότατο, θέμα δεν είναι ουσιαστικός; Η κυβέρνηση, όμως, αντιτάχθηκε στην πρόταση, ίσως για να αποθαρρύνει τους δικούς της “αντιμπρεξιτιακούς” βουλευτές από περαιτέρω, επικίνδυνες γι’αυτήν, ενέργειες, επιβάλλοντας, όπως λέμε, τάξη στο κυβερνητικό κοινοβουλευτικό μέτωπο. Η πρωθυπουργός, Theresa May, και οι στενοί συνεργάτες της υποτίμησαν, όμως, τις πραγματικότητες. Ο εισηγητής της πρότασης μαζί με άλλους 10 συντηρητικούς βουλευτές ενώθηκαν με τους εργατικούς με αποτέλεσμα να ηττηθεί η κυβέρνηση με διαφορά τεσσάρων ψήφων. Ένα μεγάλο, από πλευράς πολιτικής σημασίας, πλήγμα, για την κυβέρνηση και ειδικότερα, βέβαια, για την πρωθυπουργό.

Η δεύτερη εξέλιξη, περισσότερο σημαντική από την πρώτη: Η επιτυχής ολοκλήρωση της πρώτης φάσης των  συνομιλιών προς υλοποίηση της απόφασης του Δημοψηφίσματος, που περιελάμβανε τρία θέματα: [1] Τα δικαιώματα των υπηκόων της Ευρωπαικής Ένωσης που διαμένουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και οι οποίοι ανέρχονται σε 3 περίπου εκατομμύρια. Και τα δικαιώματα των Βρετανών υπηκόων που διαμένουν σε χώρες της Ένωσης και οι οποίοι ανέρχονται σε 1 περίπου εκατομμύριο.[2] Το οφειλόμενο από το Ηνωμένο Βασίλειο προς την Ε.Ε. χρηματικό ποσό, και [3] ο διακανονισμός των συνόρων Ε.Ε. – Βόρειας Ιρλανδίας που θα ισχύει μετά το διαζύγιο.

Πόσα και πόσα είχαν γραφεί για τη μαχητική δήθεν στάση που θα τηρούσε η βρετανική πλευρά σ’αυτές τις συνομιλίες! Και η αλήθεια είναι ότι αρχικά αυτό αποπειράθηκε να κάμει ο επικεφαλής του υπουργείου Εξόδου από την Ε.Ε. κει επίσημος εκπρόσωπος στις συνομιλίες, David Davis. Με αποτέλεσμα να καρκινοβατεί η όλη διαδικασία και να περνά αναξιοποίητος πολύτιμος χρόνος.

Είναι σ’ αυτό το οριακό χρονικό σημείο που παρενέβη η πρωθυπουργός αναλαμβάνοντας τα ηνία των διαπραγματεύσεων με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Γιούγκερ. Σε τρεις μέρες επετεύχθη συμφωνία. Η βρετανική πλευρά απεδέχθη ουσιαστικά τη δικαιοδοσία του Ευρωπαικού Δικαστηρίου σε σχέση με τα δικαιώματα των υπηκόων της Ε.Ε. που διαμένουν στο Η.Β. κάτι που προηγουμένως κρινόταν, από το Λονδίνο, σαν απαράδεκτο. Το υποσχετικό για ποσό των £40 δισεκατομμυρίων κρινόταν σαν υπερβολικό αλλά, με μερική υποχώρηση και της άλλης πλευράς, επετεύχθη συμφωνία  ύρω στα 39 δισεκατομμύρια. Και το θέμα των συνόρων έμεινε ουσιαστικά άθικτο με μια διατύπωση που ευνοεί την Ε.Ε.

Πρόκειται δηλαδή για υποχώρηση της βρετανικής πλευράς και, μάλιστα, άτακτη. Γιατί, όμως, αυτή η υποχώρηση;

Ποιά, η προοπτική; H Βρετανίδα πρωθυπουργός, προσανατολίζεται προς μια Συμφωνία  παρόμοια μ’ εκείνη της Ε.Ε. με τον Καναδά που υπεγράφη πριν μερικούς μήνες. Για την επίτευξη αυτής της Συμφωνίας, όμως, απαιτήθηκε μακρό χρονικό διάστημα και, το σπουδαιότερο, δεν  προνοεί για υπηρεσίες (Νομικές, Ελεγκτικές, Νομισματικές κ.ά.) που αποτελούν  το κυριότερο κεφάλαιο για το Ηνωμένο Βασίλειο. Για να είμαστε αντικειμενικοί, η Ε.Ε. δεν έχει λόγους να ωθήσει τη Βρετανία περισσότερο στην απομόνωση. Ενώ έχει κάθε λόγο να την κρατήσει όσο είναι δυνατό κοντά της. Αυτό το νόημα είχαν και τα χειροκροτήματα για τη Βρετανίδα πρωθυπουργό κατά το δείπνο μετά τη Συμφωνία για τον πρώτο γύρο των διαπραγματεύσεων. Από την άλλη, δεν πρόκειται να ανταμείψει μια χώρα για την αποχώρηση της από την Ένωση. Και, προ παντός, υπάρχουν κανονισμοί που διέπουν τέτοιες καταστάσεις.

Και το απώτερο μέλλον; Όλα είναι πιθανά. Η σύγχυση ακόμη κυριαρχεί στα ανώτερα δώματα του κυβερνητικού κόμματος. Λίγες μέρες πριν τα  Χριστούγεννα ο ίδιος ο Ντέιβιντ Ντέιβις, Υπουργός με πρώτη αρμοδιότητα να επιφέρει την έξοδο της Βρετανίας από την Ε.Ε., μιλώντας σε σύσκεψη ανωτέρων λειτουργών, είπε ότι η επιτυχία του πρώτου γύρου των συνομιλιών «μειώνει την πιθανότητα αποτροπής του μπρέξιτ».

Δηλαδή , η πιθανότητα υπάρχει.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *