Όποιος δεν θέλει μια ρατσιστική λύση «δεν θέλει λύση»: Μια αφοριστική προσέγγιση του τέως υπουργού Εξωτερικών της Κύπρου

Ο τέως υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης, ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Παλαιάς κοπής αντίληψη της πολιτικής οδηγεί ενίοτε σε αφοριστικές προσεγγίσεις. Οδηγεί στο ανεδαφικό επιχείρημα πως όποιος δεν αποδέχεται τη διαχωριστική, ρατσιστική διζωνική δεν θέλει λύση. Με την ίδια λογική, από την αντίπερα όχθη, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει πως όσοι επιμένουν στη διζωνική, με τα χαρακτηριστικά και τις ρυθμίσεις που της έχουν φορτώσει οι υποχωρήσεις των εκάστοτε διαχειριστών του Κυπριακού, σκοπίμως θέλουν να οδηγήσουν τη χώρα σε περιπέτειες.

Ο τέως υπουργός Εξωτερικών, Ιωάννης Κασουλίδης είναι σεβαστό πρόσωπο, με πλούσια πολιτική διαδρομή. Γι αυτό και δεν μπορούν να μείνουν ασχολίαστες κάποιες αναφορές του που σαφώς θεωρούνται απόλυτες και εν πολλοίς αφοριστικές.

Ο κ. Κασουλίδης σε συνέντευξή του, η οποία δημοσιεύθηκε την περασμένη Κυριακή στην εφημερίδα «Πολίτης» ( στον συνάδελφο Μανώλη Καλατζή), κάνει το ίδιο λάθος, που γίνεται από όσους επιμένουν σε αδιέξοδες πορείες στο Κυπριακό. Κάνει το ίδιο λάθος με όσους παραμένουν κολλημένοι σε μια πορεία στο Κυπριακό, που έχει αποδειχθεί αναποτελεσματική. Μία πορεία, η οποία  αντί να συμβάλει προς την κατεύθυνση της επίτευξης συμφωνίας εδραιώνει τα κατοχικά δεδομένα. Στη συνέντευξή του λοιπόν υποστηρίζει τα εξής:

  • «Εκείνοι που βάζουν προϋποθέσεις, οι οποίες γνωρίζουν ότι δεν οδηγούν σε αμοιβαίως αποδεκτή λύση, εκείνοι που δεν θέλουν ΔΔΟ και γνωρίζουν όπ καμία άλλη λύση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, κατά την άποψη μου είναι αυτοί που δεν θέλουν λύση. Για να είμαι πιο επιεικής μαζί τους θα έλεγα ότι δεν θέλουν λύση στο ορατό μέλλον αλλά αναμένουν καλύτερες συνθήκες σε ένα απροσδιόριστο μέλλον.»

Ο Ιωάννης Κασουλίδης ήταν κυβερνητικός αξιωματούχος για δεκαπέντε χρόνια. Δέκα στην κυβέρνηση Κληρίδη και πέντε με Πρόεδρο τον Νίκο Αναστασιάδη. Διετέλεσε βουλευτής και Ευρωβουλευτής. Και ενώ συμμετείχε σε κυβερνητικά σχήματα που εξέφραζαν τη λεγόμενη ρεαλιστική σχολή σκέψης δεν κατάφεραν να οδηγήσουν το Κυπριακό σε λύση. Στα επιτεύγματα τους ήταν οι πρώτες εκδοχές του σχεδίου Ανάν, το οποίο αποδέχθηκαν και στήριξαν και στην τελική του εκδοχή.

Στην ίδια συνέντευξη επαναλαμβάνει μια τοποθέτησή του, που επιβεβαιώνει ότι η στρατηγική που υιοθετήθηκε τη δεκαετία του ΄90 στα ευρωτουρκικά έχει κλείσει τον κύκλο της. Είπε, λοιπόν, πως:

  • «Δεν είναι καταλύτης η ΕΕ. Από τη στιγμή που δεν επιθυμεί την ένταξη της Τουρκίας, αλλά και η Τουρκία, ενδόμυχα, επίσης δεν θέλει ένταξη, δεν μπορεί να είναι καταλύτης. Η ΕΕ ηθικώς μας συμπαραστέκεται αλλά πρακτικά θεωρει την Τουρκία έναν μεγάλο πελάτη απο τον οποίο έχει συμφέροντα».

Αυτό που αναφέρει ισχύει σε μεγάλο βαθμό. Έχει αναθεωρηθεί αυτή η πολιτική; Όχι. Κι αυτό δεν το λέγει τώρα που είναι τέως, αλλά και όταν ήταν νυν. Στην Κύπρο, ωστόσο, η  πολιτική της πεπατημένης στα ευρωτουρκικά και στο Κυπριακό δεν αλλάζει. Για να μην… παρεξηγηθούμε από τους τρίτους, για να μην ταράξουν τα… λιμνάζοντα νερά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *