Όροι αναφοράς για νέο αδιέξοδο;

Το τουρκικό γεωτρύπανο Γιαβούζ. Photo via Twitter, @anadoluagency

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΨΙΛΟΓΕΝΗ

Η τριμερής διάσκεψη του Λονδίνου που συγκλήθηκε τον Αύγουστο του 1955, είναι ως γνωστόν συνδεδεμένη με ένα στρατηγικής σημασίας λάθος της τότε ελληνικής κυβέρνησης. Που έσπευσε να αποδεχθεί την Τουρκία ως ενδιαφερόμενο μέρος στο Κυπριακό παρότι εκείνη, με τη συνθήκη της Λωζάννης του 1923, είχε παραιτηθεί από κάθε δικαίωμά της επί της Κύπρου.

  • Η διάσκεψη ήταν μια βρετανική πλεκτάνη που αποσκοπούσε, μέσω της Τουρκίας, στην εξουδετέρωση του αιτήματος του κυπριακού λαού, για αυτοδιάθεση. Το σοβαρό αυτό λάθος, μας ακολουθεί μέχρι σήμερα, παρά το γεγονός ότι στο μεταξύ οι εκάστοτε διασκέψεις για το Κυπριακό έγιναν πενταμερείς, με τη συμμετοχή των δύο κοινοτήτων της Κύπρου.

Προφανώς γιατί ο συσχετισμός δυνάμεων παρέμεινε ο ίδιος. Με τη Βρετανία να μοιράζει αιωνίως παιγνίδι, την Τουρκία μονίμωςνα εισπράττει, την Ελλάδα να αδυνατεί και τις ΗΠΑ να στηρίζουν τις εκάστοτε περί Κύπρου διασκέψεις στις οποίες η Κυπριακή Δημοκρατία, ο πρώτος δικαιούχος, προσκαλείται μόνο μετά το πέρας των συναντήσεων, για να πληρώσει τον λογαριασμό της τουρκικής απληστίας! Γιατί στην πενταμερή, εκπροσωπούνται μόνο οι δύο κοινότητες. Έτσι ικανοποιείται η Άγκυρα σύμφωνα με την οποία παρότι η συνθήκη εγγύησης της Κυπριακής Δημοκρατίας ισχύει, η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία εξέλιπε!

Η συνθήκη ισχύει μόνο για να παραβιάζεται, μέχρι που οι δύο κοινότητες να επιλύσουν τις διαφορές τους, σύμφωνα με τους τουρκικούς επεκτατικούς σχεδιασμούς! Και ενώ η τουρκική εισβολή–κατοχή επεκτείνεται και στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο Αττίλας ετοιμάζεται να καταβροχθίσει και την Αμμόχωστο, η κυβέρνησή μας συνεργάζεται για την επόμενη πενταμερή, που όσες φορές χρησιμοποιήθηκε, οι Ε/κ, με το δίκαιο του κόσμου όλου, πλήρωσαν βαρύ τίμημα, με τον ΓΓ του ΟΗΕ να νίπτει τας χείρας! Και ούτε εισβολή να βλέπει, ούτε κατοχή. (Έκθεση Σεπτεμβρίου 2017).

Απεναντίας, θεωρεί τη νέα εισβολή της Τουρκίας, απλές τοπικές εντάσεις! Κι ας μας διαβεβαίωναν μέχρι προχθές τα δύο κόμματα εξουσίας, ότι το ενεργειακό ήταν συμφωνημένο! Αυτά είναι δυστυχώς τα αποτελέσματα της ακολουθούμενης πολιτικής.

  • Μια σισύφεια πολιτική που για μισό σχεδόν αιώνα, συγκρούεται με τη λογική του Άινσταϊν, ενός γίγαντα της παγκόσμιας διανόησης, προσπαθώντας με τα ίδια δεδομένα να φέρει διαφορετικό αποτέλεσμα! Και ο προδομένος αυτός λαός διερωτάται. Γιατί η ηγεσία του δέχθηκε τόσο εύκολα να υποβαθμιστεί η κατοχή, η ουσία δηλαδή του Κυπριακού;

Γιατί τόσο αβασάνιστα δέχθηκε τη διζωνική, με τις γνωστές καταλυτικές συνέπειες, χωρίς έστω ένα άμεσο αντάλλαγμα, είτε εδαφικό, όπως η επιστροφή της Αμμοχώστου, είτε συνταγματικό όπως η συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας που ήταν και ο αντικειμενικός σκοπός των περί Κύπρου συνθηκών; Γιατί επιμένει σε μια διαδικασία που διαχρονικά αποδείχθηκε ζημιογόνα, με τον κατακτητή συνεχώς να κερδίζει και παράλληλα να επιμένει σε όρους παράδοσης, αντί βιώσιμης λύσης; Μήπως στο παρόν στάδιο με τις γνωστές τουρκικές θέσεις, οι όροι εντολής θα οδηγήσουν σε ένα ακόμα αδιέξοδο;

Όσες λοιπόν δυσκολίες και αν υπάρχουν, η προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας είναι η μόνη διέξοδος. Για να ξεκαθαρίσει, με την αυθεντική ερμηνεία των περί Κύπρου συνθηκών, από το Διεθνές Δικαστήριο, το θέμα της συνεχιζόμενης τουρκικής κατοχής και οι τουρκικές επιθέσεις κατά της κυπριακής ΑΟΖ. Μόνο μετά από αυτά τα μέτρα, θα έχουν νόημα και προοπτική επιτυχίας οι όροι εντολής για την τελική διευθέτηση του Κυπριακού.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *