Όταν έρθει η μαύρη ώρα των δημοψηφισμάτων, οι πολιτικοί του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ θα πάρουν το μάθημά τους

Οι κάλπες των Προεδρικών εκλογών, Λευκωσία 2 Φεβρουαρίου 2018.ΚΥΠΕ/ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Χωρίς αμφιβολία, το αποτέλεσμα των κυπριακών εκλογών αποτελεί ήττα του λεγόμενου «ενδιάμεσου χώρου». Ο χώρος αυτός, από την εισβολή μέχρι σήμερα, αντιστέκεται σε λύσεις που εξυπηρετούν την Τουρκία, μία εκ των οποίων είναι η γνωστή διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, που εντάσσει την Κύπρο στη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας. Πρόκειται για ευφάνταστο δημιούργημα του αρχιτέκτονα της τουρκικής εισβολής, του Χένρι Κίσιγκερ, που επιβλήθηκε στον Μακάριο το 1977, από την κυβέρνηση των Δημοκρατικών του Τζίμι Κάρτερ. Και από τότε μέχρι και σήμερα ταλαιπωρεί την Κύπρο και το λαό της. 

Η Δεξιά και η Αριστερά στην Κύπρο, έγιναν με τον καιρό φανατικοί υποστηρικτές αυτής της φιλοτουρκικής λύσης. Και καλά για τον δεξιό ΔΗΣΥ να το καταλάβει κανείς, επειδή ακολουθεί μία φιλοαμερικανική πολιτική. Αλλά για τους κομμουνιστές του ΑΚΕΛ, απ’ όπου και αν αναλύσει κανείς τη στάση τους στο εθνικό θέμα, δεν μπορεί να αντιληφθεί έστω και ένα λόγο για να υποστηρίζουν φανατικά μία λύση που επέβαλαν οι …«ιμπεριαλιστές», όπως χαρακτηρίζει τους Αμερικανούς, με τους οποίους -κατά τα άλλα- χαριεντίζεται, αλλά και τους υπόλοιπους Δυτικούς. Μόνο για τους Βρετανούς δεν λέει τίποτα το ΑΚΕΛ. Εν πάση περιπτώσει… Η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, που υποστηρίζεται από τα δύο συστημικά κόμματα, θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια την Κύπρο σε «λιβανοποίηση» -άλλωστε αυτό παραδέχονται σε ιδιαίτερες συζητήσεις τους και γνωστά στελέχη του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ.

Η κατάσταση έχει ξεφύγει κάθε λογικής και το Κυπριακό οδηγήθηκε στο σημερινό αξεπέραστο αδιέξοδο επειδή τα δύο αυτά κόμματα συνεχίζουν να επιμένουν στην καταστροφική αυτή πορεία για τον τόπο. Το ερώτημα, λοιπόν, που τίθεται από τους φίλους στην Αθήνα είναι γιατί οι οπαδοί τους δεν τους εγκαταλείπουν και στηρίζουν δύο κόμματα, οι αξιωματούχοι των οποίων -και κυριολεκτώ- έφτασαν στο σημείο να αντιμετωπίζουν το Κυπριακό ως …Ελβετοί. Μου έτυχε και εμένα πολλές φορές… Τους μιλάμε για εισβολή και κατοχή και μας κοιτάνε ως να είμαστε …εξωγήινοι.

Στο παρακάτω συμπέρασμα έχω καταλήξει από καιρό:

Στην Κύπρο αντιμετωπίζονται τα κόμματα όπως οι ποδοσφαιρικές ομάδες. Γι’ αυτό και η πολιτική με το ποδόσφαιρο είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Υπάρχει Ελληνοκύπριος που έχει αλλάξει ποδοσφαιρική ομάδα; Προσωπικά δεν γνωρίζω κανένα. Άρα, και επειδή αντιμετωπίζει την πολιτική ως ποδόσφαιρο, θα παραμείνει πιστός και στο κόμμα και στην ομάδα, ακόμα και αν το κόμμα διαλύσει την οικονομία, ακόμα και αν το κόμμα αναμειχθεί στην απώλεια των καταθέσεων.

Την περασμένη Κυριακή, οι πολίτες της Κύπρου εξέλεξαν τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη και τον Σταύρο Μαλά για να αναμετρηθούν στο σημερινό δεύτερο γύρο των εκλογών, ενώ τους έχουν πονέσει σε πολλαπλά επίπεδα. Το ΑΚΕΛ χρεώνεται την καταστροφή της κυπριακής οικονομίας και ο κ. Αναστασιάδης το φρικτό κούρεμα των καταθέσεων. Δεν λέω… Ετοίμασε το έδαφος το ΑΚΕΛ για το κούρεμα. Αλλά πιστεύω ότι ο σημερινός Πρόεδρος έπρεπε να αντισταθεί όσα πιστόλια και να του έβαζαν στον κρόταφο. Είναι στα θετικά του βέβαια, ότι η χώρα εξήλθε του Μνημονίου, αλλά έχει υποχρέωση εάν επανεκλεγεί, να ξαναδεί το θέμα των «κουρεμένων» καταθετών. Όσοι έχασαν τα χρήματα τους είναι θύματα των διεφθαρμένων πολιτικών, που οδήγησαν την οικονομία στον γκρεμό. Των Κυπρίων πολιτικών και των Κυπρίων τραπεζικών.

Οι πολίτες της Κύπρου επιβράβευσαν τους υποψηφίους του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, οι οποίοι δεν μπορούν να καταλάβουν ότι η πολιτική τους για το Κυπριακό για 40 τόσα χρόνια είναι εντελώς, μα εντελώς, λανθασμένη. Πως μπορεί να εμπιστεύεται κάποιος ένα πολιτικό που επιμένει στο αδιέξοδο; Που δεν θέλει να αναζητήσει μία άλλη καλύτερη -για τον τόπο- λύση. Και όμως οι πολίτες τους ψήφισαν και τους επιβράβευσαν. Και αυτό αποτελεί την παράνοια της κυπριακής πολιτικής «σκέψης»…

Άκουσα μερικούς ανόητους να υποστηρίζουν ότι το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν δημοψήφισμα και για τη λύση του Κυπριακού. Αστεία πράγματα. Τόλμησαν το 2004 να επιβάλουν μέσω δημοψηφίσματος την φιλοτουρκική λύση και έφαγαν τον απίστευτο μπάτσο, που ακόμα και σήμερα είναι ζαλισμένοι. Το ίδιο θα πάθουν εάν επιχειρήσουν και νέο δημοψήφισμα. Θα χάσουν. Διότι ναι μεν στις προεδρικές και τις βουλευτικές εκλογές οι πολίτες ψηφίζουν γηπεδικά, αλλά όταν πρόκειται για το μέλλον της Πατρίδας, καταθέτουν τη ψήφο τους στην κάλπη με σύνεση, σκεπτόμενοι εθνικά, όχι κομματικά.

Η ήττα του Νικόλα Παπαδόπουλου οφείλεται βασικά στην προδοσία στελεχών που ευεργετήθηκαν από την οικογένεια του προέδρου του ΔΗΚΟ και στην πριμοδότηση του ΔΗΣΥ προς τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ. Η Κύπρος είναι ένα χωριό και τέτοια μυστικά δεν μένουν ποτέ κρυφά. Ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου πίστευε ορθά ότι ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ θα ήταν πιο δύσκολος αντίπαλος για τον κ. Αναστασιάδη στο δεύτερο γύρο, οπότε ο πιο εύκολος τρόπος για να «εξοντωθεί» ήταν μερικοί ψήφοι να διοχετευθούν προς τον κ. Μαλά.

Αρνητικός παράγοντας ήταν και ο κ. Γιώργος Λιλλήκας, ο οποίος στο τέλος εξευτελίστηκε. Με την επιμονή του να παραμείνει στον προεκλογικό αγώνα έπαιξε το παιγνίδι του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ. Τώρα θα αρχίσει να λέει, για να δικαιολογηθεί, ότι εάν ήταν αυτός υποψήφιος του ενδιάμεσου χώρου θα κέρδιζε τη δεύτερη θέση. Όνειρα απατηλά. Δυστυχώς ήταν ένα όχημα για να ηττηθούν οι δυνάμεις που απορρίπτουν τη φιλοτουρκική λύση της διζωνικής.

Αυτό που συμφέρει στον ενδιάμεσο χώρο είναι να παραμείνει ενωμένος διότι εντοπίζουμε μπόρες και θύελλες στο Κυπριακό. Μόνο αν παραμείνουν ενωμένες όλες οι δυνάμεις θα αντιμετωπίσουν το ξεπούλημα της Κύπρου. Δεν έχω μάθει να μασώ τα λόγια μου, δεν το έκανα ποτέ, ούτε θα το κάνω και τώρα. Ήρθε η ώρα της ενότητας όλων. Τα μαγαζάκια πρέπει να κλείσουν για να γίνουν ένα πολύ μεγάλο κόμμα.

Όποιος και να εκλεγεί την ερχόμενη Κυριακή πρέπει να αλλάξει την πολιτική του στο Κυπριακό. Οι πολίτες δεν ενέκριναν την πολιτική του κ. Αναστασιάδη και του κ. Μαλά στο εθνικό θέμα. Ψήφισαν ξεκάθαρα τον υποψήφιο του κόμματος, στη βάση της πελατειακής σχέσης που σχηματίστηκε όλα αυτά τα χρόνια.

Όταν έρθει η μαύρη ώρα των δημοψηφισμάτων, πάλι οι πολιτικοί του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ θα πάρουν το μάθημά τους. Εδώ είμαστε και θα τα πούμε.

Σημείωση: Μα είναι δυνατόν, εάν επανεκλεγεί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, να διορίσει υπουργό Εξωτερικών τον …Αρτέμη Σώρρα; Είναι δυνατόν να πιστεύει ότι ο συγκεκριμένος τύπος μπορεί να αντιπροσωπεύσει επάξια την Κύπρο;

Υστερόγραφο: Οι αποφάσεις του ΔΗΚΟ για καρατόμηση των στελεχών που κατάφεραν πισώπλατη μαχαιριά στο κόμμα, είναι απόλυτα ορθή. Η μόνη διαφωνία που έχω είναι ότι έπρεπε να εκδιωχθούν κακήν κακώς πριν από τις εκλογές. Έπρεπε ο Νικόλας Παπαδόπουλος να τολμήσει. Είμαι βέβαιος ότι οι ψηφοφόροι του ΔΗΚΟ θα το εκτιμούσαν και οι πάντες θα παραδέχονταν ότι ο πρόεδρος του κόμματος έχει πυγμή. Τούτα τα στελέχη, που ευεργετήθηκαν σε αφάνταστο βαθμό από το ΔΗΚΟ και τον κ. Παπαδόπουλο, εργάστηκαν εναντίον του όσο δεν δούλεψαν, ούτε ο ΔΗΣΥ ούτε το ΑΚΕΛ. Κακώς άφησε τα σάπια μήλα μέσα στο κόμμα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *