Ουσιαστικά είναι ζήτημα κοιλιάς: Περί Κυπριακού, στάτους κβο και απίστευτης αδιαφορίας

Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Συνεργασία με τις ΑΠΟΨΕΙΣ και την HELLAS JOURNAL

Κάποιος είπε το εξής: «Το Κυπριακό θα είχε λυθεί προ πολλού, αν όλοι είχαν τόσο παράπονο από το στάτους κβο όσο έχουν για την κοιλιά τους». Άιντεεε… Τι σχέση έχει το Κυπριακό με την κοιλιά; Μήπως σαλτάρισε; Ούτε ή άλλως στις μέρες μας πολλοί έχουν σαλτάρει. Οι βραδιές είναι δροσερές και οι μέρες ζεστές. Σχιζοφρενικός καιρός!

Μήπως υπάρχει ομοιότητα ανάμεσα στο μολύβι και στο παπούτσι; Αλλά ιδού μια απάντηση και σε αυτό: «Φυσικά υπάρχει». «Καλά και ποια είναι;» «Αφήνουν και τα δύο ίχνη». Βρήκα πως είχε δίκαιο, αλλά πάλι: Η κοιλιά και το Κυπριακό… Ορίστε, μετρήστε. Σίγουρα υπερέχουν εκείνοι που παραπονιούνται για την κοιλιά τους. Ο λαός είναι σε δίαιτα. Δύο λίτρα νερό την ημέρα.

  • Και δύο ταπεινές συμβουλές: Κόψε το τσιγάρο! Άρχισε περπάτημα! Δίαιτα είναι αυτή, δίαιτα. Όχι για τη δημοκρατία, αλλά για την κοιλιά! Ο λαός έχει παραδοθεί στα φαστφούντ. Κοιτάξτε τους Ινδούς από την μια και τους Αμερικανούς από την άλλη. Οι Ινδοί είναι πολύ λεπτοί, ψηλοί σαν κυπαρίσσι. Οι Αμερικανοί είναι πολύ χοντροί. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις; Φυσικά υπάρχουν.

Όπως για παράδειγμα εκείνος ο δισεκατομμυριούχος Τεξανός, ο οποίος επισκέφθηκε κάποτε την Κωνσταντινούπολη. Αδύναμος. Πολύ λεπτός. Μια νεαρή γυναίκα στον πλησίασε στον Γαλατά. «Να πάμε σπίτι μου», του είπε. Πέταξε από χαρά ο ανθρωπάκος. Χάρηκε σκεφτόμενος πόσο εύκολες είναι τελικά αυτές οι δουλειές στην Κωνσταντινούπολη.

  • «Κοίτα τούτους τους τρελούς τους Τούρκους», είπε. Πήγαν στο σπίτι της γυναίκας. «Γδύσου και περίμενέ με», του είπε η γυναίκα. Γδύθηκε. Έμεινε ολόγυμνος. Και τότε η γυναίκα μπήκε μέσα μαζί με τα δύο μικρά της παιδιά. Δείχνοντας στα παιδιά τον άνδρα που στεκόταν απέναντί τους σαν σκελετός, τους είπε: «Κοιτάξτε αυτό τον θείο. Αν δεν πίνετε το γάλα σας, θα γίνετε και εσείς έτσι!»

Τι λέγαμε; Για την κοιλιά. Ρωτήστε τον άνθρωπο που ουρούσε στον τοίχο ενός κήπου τι μπελάς είναι αυτή. Καθώς ουρούσε τον είδε μια γυναίκα. «Ανάγωγε, ξεδιάντροπε», του φώναξε, «δεν ντρέπεσαι να δείχνεις δημοσίως το πράγμα σου;» «Πώς το δείχνω», της απάντησε ο άνθρωπος, «εγώ κοιτάω συνεχώς εδώ και σαράντα χρόνια και δεν μπόρεσα να δω τίποτα. Εσείς πώς είδατε;»

  • Μια μέρα ένας άνθρωπος νευρίασε και άρχισε να μιλάει με την κοιλιά του. Είπε το εξής: «Σε εσένα μιλώ κοιλιά μου που χάνεσαι όταν σε ρουφήξω προς τα μέσα. Αφού υπάρχει χώρος και μέσα, γιατί ξεχειλίζεις έξω;»

Πολύ σωστά. Ιδού αυτό είναι το ουσιαστικό πρόβλημα. Πρέπει όλα να τοποθετηθούν στη θέση τους. Αν υπάρχει ελευθερία εγκατάστασης, όλοι πρέπει να εγκαθίστανται όπου θέλουν. Το ξεχείλισμα της κοιλιάς προς τα έξω παρά το γεγονός ότι υπάρχει χώρος και μέσα δεν είναι τίποτε άλλο από μια παρέκκλιση. Προσωρινή. Περνάει και αυτή άμα πίνεις δύο λίτρα νερό την ημέρα και τρως τόσο τυρί όσο το μέγεθος ενός σπιρτόκουτου. Και όταν τελειώσουν την δουλειά οι φίλοι οι οποίοι ασχολούνται σήμερα με την αναστήλωση του ιστορικού χαμάμ του Ταντή, θα αναπαυόμαστε, θα απλώνουμε την κοιλιά μας και εκεί.

Θα ξαπλώνουμε στην κεντρική μαρμάρινη πλάκα. Με ένα χορό της κοιλιάς. Το κεφάλι είναι το σημαντικό στην Κύπρο ή η κοιλιά, είπες; Η κοιλιά φυσικά…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *