Ούτε υποταγή, ούτε δυο κράτη: Απαράδεκτες “λύσεις”, οδηγούν στην τουρκοποίηση της Κύπρου

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Μα πότε χάθηκε η ευκαιρία για να λυθεί το Κυπριακό (με βάση τις ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου, των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών και του ευρωπαϊκού κεκτημένου) και δεν το πήραμε χαμπάρι;

Μα πότε η Τουρκία διαμήνυσε ότι θα αποχωρήσει τον στρατό της από την Κύπρο και ότι αποδέχεται την κατάργηση του Δικαιώματος Επέμβασης και της Συνθήκης Εγγύησης;

  • Μα πότε η Τουρκία απέσυρε την παράλογη απαίτησή της για να ισχύουν στην Κύπρο και για τους Τούρκους πολίτες οι τέσσερεις ελευθερίες που ισχύουν για τους πολίτες των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Διερωτόμαστε επειδή η αίσθηση που αποκομίζουμε (διαβάζοντας διάφορα άρθρα, ανακοινώσεις, συνεντεύξεις και παρακολουθώντας ραδιοτηλεοπτικές συζητήσεις) είναι ότι σήμερα υπάρχουν οι τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ εξαιτίας της απόρριψης από την ελληνοκυπριακή πλευρά μιας σωστής, λειτουργικής λύσης, στηριγμένης στις βασικές αρχές που επικαλούνται -τουλάχιστον δημόσια- όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Και αφού δεν λύθηκε το Κυπριακό, όπως λένε, ή αφού δεν γίνονται συνομιλίες, η Τουρκία προχωρεί σε παράνομες ενέργειες.

  • Δηλαδή, με απλά λόγια, αν στο τραπέζι των συνομιλιών η ελληνοκυπριακή πλευρά παραχωρούσε στην Τουρκία αυτά που διεκδικεί με την ισχύ των όπλων, τότε η σημερινή παρουσία της στην κυπριακή ΑΟΖ θα ήταν νόμιμη.

Σύμφωνα με την παραπάνω «λογική», εάν η ελληνοκυπριακή πλευρά, μέσα από τις διαπραγματεύσεις επίλυσης του Κυπριακού, αποδεχτεί τις τουρκικές απαιτήσεις, τότε δεν θα υπάρχει αναταραχή ούτε στην Κύπρο ούτε στην Ανατολική Μεσόγειο.

Την ίδια στιγμή, εκδηλώνονται απόψεις και ενέργειες που στηρίζονται σε μια άλλη «λογική», με βάση την οποία η λύση «δύο κρατών» είναι δήθεν η ασφαλέστερη, μιας και η Τουρκία δεν αποδέχεται λύση για ένα ομοσπονδιακό κράτος δικαίου, με μια κυριαρχία και μια διεθνή προσωπικότητα.

  • Όσο επικίνδυνη είναι η πρώτη σχολή σκέψης που επιμένει να ζητά αποδοχή (δηλαδή υποταγή) των τουρκικών διεκδικήσεων μέσα από τη λύση του Κυπριακού, άλλο τόσο επικίνδυνη είναι και η σχολή σκέψης που υποστηρίζει λύση «δύο κρατών».

Οι δυο αυτές επιλογές οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην τουρκοποίηση και περαιτέρω στρατικοποίηση ολόκληρης της Κύπρου. Με τη λύση των «δύο κρατών», η συνεχής αύξηση των Τούρκων εποίκων στο βόρειο κατεχόμενο μέρος θα στοχεύει στην άλωση και του νότιου μέρους. Δημοκρατική και πατριωτική επιλογή είναι η συστράτευση με τους Τουρκοκύπριους που δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Τουρκίας, που δεν υποκύπτουν στον εκφοβισμό των ισλαμοφασιστών της Άγκυρας και αγωνίζονται για μια ελεύθερη, ανεξάρτητη και αδιαίρετη πατρίδα.

Και αντί, λοιπόν, οι Ελληνοκύπριοι ηγέτες να αξιοποιούν, να αναδεικνύουν, να συναντούν, να συνεργάζονται και να παλεύουν μαζί με Τουρκοκύπριους που αγωνίζονται για την κατάργηση της τουρκικής κατοχής, συναντούν Τουρκοκύπριους και κυρίως επενδύουν για λύση σ’ αυτούς οι οποίοι με τις ενέργειές τους και τα λεγόμενά τους εδραιώνουν την κατοχή και επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν το έγκλημα της αρπαγής της γης μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *