Παράξενη Πρωτομαγιά: Πολλοί, ξένοι και δικοί, βάλθηκαν να επιβάλουν τον ρατσιστικό γεωγραφικό διαχωρισμό των Κυπρίων

Του Κυριάκου Τσιμίλλη

«Παράξενη Πρωτομαγιά
μ΄αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια
ήρθ΄ο καιρός του «έχε γεια»
τι να την κάνεις πια την περηφάνια…»

Διαχρονικοί οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου που οι περισσότεροι μπορεί να μην γνωρίζαμε αν δεν τους είχε μελοποιήσει ο Μάνος Χατζιδάκις. Παράξενη κι η δικιά μας φετινή Πρωτομαγιά –  τέσσερις και βάλε δεκαετίες τώρα. Καλό το ψηλό βιοτικό επίπεδο αλλά αυτό δεν καλύπτει την απουσία της ελευθερίας. Δεν μας τό ’λεγε ο Δώρος Λοϊζου, «Να διεκδικήσω Ψωμί και Ελευθερία»;

H ενότητα του εργατικού κινήματος επιβεβαιώθηκε και φέτος! Τρεις οι κεντρικές εκδηλώσεις των αντίστοιχων εργατικών οργανώσεων. Κι όταν το βιοτικό επίπεδο δεν είναι πια ψηλό όπως παλιά, δεν μπορείς να φωνάξεις «Εμπρός για ψηλότερο βιοτικό επίπεδο» αλλά επείγεσαι να διεκδικήσεις ξανά τα βασικά εργασιακά δικαιώματα.

Ανήμερα της Πρωτομαγιάς μάς ήρθε και η πρόσκληση-πρόκληση Ακκιντζί να προχωρήσουν οι δυο κοινότητες σε μια ενδιάμεση συμφωνία αποδεχόμενες το πλαίσιο Γκουτέρες. Το πλαίσιο αυτό κατατέθηκε από τον Γενικό Γραμματέα στο τελευταίο εκείνο «πενταμερές» (όπως κι αν μετρούμε τους συνδαιτυμόνες) δείπνο στο Κραν Μοντανά.

Μια κι ήταν τόσο δύσπεπτο (το δείπνο), συμπαρέσυρε και το ίδιο το πλαίσιο που βρίσκεται όμως πάντα στο (επί του παρόντος) άδειο τραπέζι. Δεν το μελετήσαμε πλήρως και επαρκώς, διαλέγοντας ο καθένας ό,τι προτιμούσε. Εύλογη η αναφορά στην ασφάλεια, τις εγγυήσεις, τα στρατεύματα αφού γιαυτή τη διεθνή πτυχή εξέδραμε κόσμος πολύς τότε στην Ελβετία…

Iκανοποιητική η τοποθέτηση του Γενικού Γραμματέα, ως πλαίσιο συζήτησης, για νέο καθεστώς ασφάλειας και όχι συνέχιση του παρόντος και για τερματισμό του Δικαιώματος Επέμβασης και της Συνθήκης Εγγυήσεων. Θετική η πρόταση για τα στρατεύματα με επικίνδυνα ανοιχτό, όμως, το ερώτημα για ρήτρα επανεξέτασης ή οριστική κατάληξη της παρουσίας τους. Μπορούμε, άραγε, με βάση αυτά να πάμε σε ενδιάμεση συμφωνία, χωρίς να διαβάσουμε και τα υπόλοιπα; Κι αν είναι τόσο καλό το πλαίσιο, γιατί ο Ακκιντζί το προβάλλει τώρα, ενώ δεν το δεχόταν την ώρα που έπρεπε; O «αιφνιδιασμός» δείχνει πως μπορεί τώρα να ετοιμάζει προεκλογικό φωτοστέφανο για τον σουλτάνο με τον οποίο στα σίγουρα έκανε και μια πρώτη κουβέντα. Να πούμε πως το δεχόμαστε προσδοκώντας πως τελικά δεν το εννοεί η κατοχική δύναμη; Και γιατί να μην το εννοεί αν δει κανείς και τα άλλα στοιχεία του πλαισίου;

Η αναφορά στο εδαφικό μπορεί να συγκινήσει μόνο όσους δεν θα προχωρήσουν στο περιουσιακό. Το ζητούμενο δεν είναι το 0.5 ή το 1% του εδάφους αλλά ο βαθμός διαχωρισμού των δυο περιοχών, αυτών που περνούν στο υποσυνείδητο (και το συνειδητό) μας σαν «συνιστώντα κρατίδια». Λέει, λοιπόν, ο κ. Γκουτέρες (και δεν φταίει αυτός αλλά κυρίως όσοι τα είχαν δεχτεί) πως στις περιοχές που θα επιστραφούν, προτεραιότητα θα έχουν οι εκτοπισθέντες ιδιοκτήτες, αλλά όχι κατά 100%. Στις άλλες περιοχές, προτεραιότητα θα πρέπει να έχουν οι «χρήστες» (σημ.: δικά μας τα απαραίτητα εισαγωγικά), αλλά όχι κατά 100%. Όσον αφορά τις τέσσερις ελευθερίες (όχι των Κυπρίων αλλά) των Τούρκων υπηκόων, η ποσόστωση πρέπει να είναι «δίκαιη» κι αυτό πρέπει να συζητηθεί – άλλη μια  επικίνδυνη ασάφεια. Τέλος, για την αποτελεσματική συμμετοχή στη διακυβέρνηση, το πρόβλημα είναι ο ορατός χωριστικός της χαρακτήρας. Αν όλες οι εκλογές γίνονται δημοκρατικά και ενοποιητικά, όλα τα άλλα θέματα επιλύονται…

Πέρα από τη διεκδίκηση κατάργησης εγγυήσεων και στρατευμάτων, η (άλλη)  ουσία και ο κίνδυνος είναι πως πολλοί, ξένοι και δικοί, βάλθηκαν να επιβάλουν τον ρατσιστικό γεωγραφικό διαχωρισμό των Κυπρίων!

kctsimillis@cytanet.com.cy

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *