Περί λύσης δύο κρατών: Η παρουσία μιας πανίσχυρης Τουρκίας θα αποτελεί μια διαρκή απειλή

FILE PHOTO. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης με τον Τούρκο ΥΠΕΞ Μελβούτ Τσαβούσογλου στο Κραν Μοντανά. ΚΥΠΕ/ Κάτια Χριστοδούλου

Του Γιαννάκη Ομήρου

Τα τελευταία χρόνια άρχισε δειλά – δειλά να προβάλλεται ως «ρεαλιστική» εναλλακτική λύση στο Κυπριακό, η λύση των δύο κρατών. Τους τελευταίους μήνες, με αφορμή και την κατάρρευση της διαπραγματευτικής διαδικασίας στο Κραν Μοντάνα, η άποψη περί λύσης δύο κρατών άρχισε να εμφανίζεται πιο έντονα. 

Επειδή μερικές φορές, λέγεται και γράφεται, ότι μια τέτοια λύση δεν βολεύει την Τουρκία επειδή δεν εξυπηρετεί τα μακροπρόθεσμα σχέδιά της για απορρόφηση ολόκληρης της Κύπρου, θα πρέπει να επισημανθούν τα εξής: Πρώτον, ένα τ/κ κράτος στην Κύπρο θα διασφαλίσει την εσαεί τουρκική παρουσία στην Κύπρο. Πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά. Δεύτερον, μια τέτοια παρουσία θα παρέχει τη δυνατότητα στην Τουρκία να θέσει πολύ πιο εύκολα σε εφαρμογή την κατάλληλη στιγμή τα επεκτατικά της σχέδια. Η άποψη συνεπώς, ότι δήθεν η Τουρκία δεν ευνοεί μια τέτοια «λύση», είναι έωλη και καταφανέστατα λανθασμένη. Η παρουσία μιας πανίσχυρης Τουρκίας, ουσιαστικά με κρατικά σύνορα εντός της κυπριακής επικράτειας θα αποτελεί μια διαρκή απειλή για την εθνική και τη φυσική επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού.

Πέραν τούτου, η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ το 2004 έχει στην πραγματικότητα αποκλείσει την οποιαδήποτε προοπτική λύσης δύο κρατών. Υπό την έννοια ότι δύο κρατικά κυπριακά μορφώματα θα είναι ασύμβατα με συμμετοχή στην ΕΕ.

Με βάση τη Συνθήκη Προσχώρησης και ειδικότερα το Πρωτόκολλο –10– αυτής της Συνθήκης, στην ΕΕ εντάχθηκε ολόκληρη η εδαφική επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, με αναστολή εφαρμογής του ευρωπαϊκού κεκτημένου στην κατεχόμενη Κύπρο, μέχρι τη λύση του Κυπριακού, οπότε αυτόματα και χωρίς νέα διαπραγμάτευση, το κεκτημένο θα επεκταθεί και στα σήμερα κατεχόμενα εδάφη.

Είναι συνεπώς αυτόδηλο και πασίδηλο, ότι η Συνθήκη Προσχώρησης έχει αποκλείσει a priori κάθε νομική και πολιτική δυνατότητα δημιουργίας δύο κρατικών οντοτήτων στην Κύπρο. Μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε αυτόματα σε έξοδο της Κυπριακής Δημοκρατίας από το ευρωπαϊκό οικοδόμημα ένεκεν παραβιάσεως της Συνθήκης.

Όλα τα πιο πάνω τεκμηριώνουν όχι μόνο το επικίνδυνο αλλά και το ανέφικτο οποιασδήποτε θεωρίας, άποψης ή σκέψης για δημιουργία δύο κρατικών οντοτήτων στην Κύπρο.

Όμως το πιο σημαντικό και κεφαλαιώδες είναι ότι μια τέτοια ανιστόρητη πρόταση, δήθεν για σωτηρία του Κυπριακού Ελληνισμού, θα αποτελεί τη χειρότερη επιλογή, αφού, πέραν των εξόφθαλμων καταστροφικών συνεπειών, θα οδηγήσει σε οριστική εκχώρηση πατρογονικών εδαφών και πολιτισμού χιλιετιών σε ένα κράτος οιονεί τουρκικό, αλλοιώνοντας ιστορία και γεωγραφία με τη φενάκη του δήθεν ρεαλισμού για σωτηρία είτε της Κυπριακής Δημοκρατίας είτε του Ελληνισμού της Κύπρου.

Λοιπόν. Οι φανεροί και κρυφοί οπαδοί της λύσης δύο κρατών θα πρέπει να τερματίσουν τη δηλητηριώδη προσπάθεια υπόσκαψης του ηθικού και του φρονήματος του λαού, υποβάλλοντας ότι ενώπιον της ισχύος της Τουρκίας, δεν έχουμε άλλη επιλογή πλην της εθελούσιας απαλλοτρίωσης της κρατικής και εδαφικής μας οντότητας και ακεραιότητας.

Ενώπιον του υπαρκτού και ιστορικού διλήμματος της επιμονής σε λύση που να βασίζεται στο διεθνές δίκαιο και στον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό και την παράδοση, ο λαός μας δεν έχει ταλαντεύσεις. Ούτε ο χρόνος ούτε η ισχύς των όπλων μπορούν να κάμψουν και να κατανικήσουν τη δύναμη της ιστορίας.

Σημείωση: Πληροφορίες φέρουν την Κυπριακή Κυβέρνηση να έχει συμφωνήσει σε «εκχώρηση αρμοδιοτήτων στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ για να ρυθμίζει τις δραστηριότητες πολιτών εντός της λεγόμενης νεκρής ζώνης». Αν αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, πρόκειται για χείριστο ατόπημα. Να υπομνησθεί ότι η λεγόμενη νεκρή ζώνη είναι στην πραγματικότητα «γραμμή καταπαύσεως του πυρός» και έτσι ορίστηκε, μετά τη δεύτερη εισβολή του 1974 ύστερα από κοινή επιτόπια επιθεώρηση του Διοικητή της Ειρηνευτικής Δύναμης του ΟΗΕ, του Διοικητή των κατοχικών στρατευμάτων και του Αρχηγού της Ειρηνευτικής Δύναμης. Όμως στη «γραμμή καταπαύσεως του πυρός» έχουν πλήρεις εξουσίες και αρμοδιότητες οι Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, η ΟΥΝΦΙΚΥΠ έχει όρο εντολής να τηρεί την εκεχειρία και την αποφυγή συγκρούσεων και όχι «αρμοδιότητες ρύθμισης των δραστηριοτήτων των πολιτών». Αυτό καθορίζεται στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Αναμένεται σαφής τοποθέτηση από την Κυβέρνηση.

*Τέως Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *