Πίσω απ’ τη βιτρίνα, μια κοινωνία χωρίς φώτα, χωρίς προβολείς, χωρίς στολίδια

Χριστουγεννιάτικος διάκοσμος στη Λεμεσό. Φωτογραφία politis. com

Του ΠΟΛΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Θαρρώ ότι δεν ταιριάζει και πολύ η συσκευή της τηλεόρασης αυτές τις μέρες, καθώς καμαρώνει δίπλα από το ήδη στολισμένο Χριστουγενιάτικο δέντρο μας.

Θαρρώ δεν είναι ό,τι καλύτερο μέσα στις ειδήσεις και τις εξελίξεις των ημερών αυτό το γιορτινό τοπίο.

  • Πάλι λοιπόν καταφέραμε να τσαλακώσουμε την καθημερινότητά μας πριν τις γιορτές. Με τις ειδήσεις που ο,τιδήποτε παρά αισιοδοξία μας φέρνουν. Με τις εξελίξεις, τις αυξήσεις των αγαθών και την ανιστόρητη ακρίβεια που δεν λέει να κωπάσει ποτέ…

Ετοιμαζόμαστε όμως! Είμαστε ήδη επί ποδός να στολίσουμε τις πόλεις και τα χωριά, έχουν δεν έχουν χρήματα οι δήμοι και οι κοινότητες μας. Θα σηκώσουμε γερανούς, θα απλώσουμε τις τεράστιες επιγραφές με τα “Καλά Χριστούγεννα” και το “Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος” με τεράστια πανό από τη μια μέχρι την άλλη άκρη των δρόμων, θα γεμίσουμε λαμπάκια τις πλατείες, θα ετοιμάσουμε στολές και καπέλα, θα καλέσουμε μπάντες και φιλαρμονικές και χορούς και μουσικές!…

Όταν πρέπει να υποδεχτούμε τις γιορτές, τα καταφέρνουμε πολύ καλά μάλιστα. Δεν λέω, σημαντική η αναμονή της νέας χρονιάς! Έτσι κι αλλιώς το 2018 μας ξεγέλασε πολύ, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, δηλαδή… Ας ενώσουμε λοιπόν τις δυνάμεις μας έτσι ώστε οι στολισμοί να είναι λαμπεροί και πρωτοποριακοί! Να το γιορτάσουμε!…

Λίγο πιο πέρα όμως, πίσω απ’ τη βιτρίνα, μια άλλη Ελλάδα, μια άλλη Κύπρος πρωταγωνιστεί χωρίς φώτα, χωρίς προβολείς, χωρίς στολίδια. Κάπου στα παρασκήνια των μεγάλων και των μικρών πόλεων και των χωριών, μια άλλη Ελλάδα, πληγωμένη και ξεχασμένη τηρεί κατά γράμμα το δικό της σενάριο.

Το σενάριο της υπομονής. Το σενάριο της φτώχειας. Της έλλειψης. Ένας λαός που χρόνια τώρα ζει κι αναπνέει με μια ελπίδα στα χείλη. Την ελπίδα της αξιοπρέπειας που δεν έρχεται ποτέ. Κανένας Άγιος Βασίλης, κανένα δώρο, καμία επιταγή δεν φτάνει στα χέρια κάποιων ανθρώπων. Μιλάμε για μια κοινωνία που έμαθε να περιμένει. Και να περιμένει. Και να περιμένει…

Πότε άραγε η κοινωνική δικαιοσύνη θα συναντήσει έναν απλό πολίτη, ειδικά αυτόν που βίωσε ατελείωτα την πιο σκληρή πραγματικότητα; Ποιος και πότε θα συγκρατήσει την ακρίβεια που αναγκάζει κάποιους ανθρώπους να ξεσπιτώνονται και να μένουν στους δρόμους; Ποιος και πότε θα κοιτάξει με ένα βλέμμα καλοσύνης όλους αυτούς που με το ζόρι καταφέρνουν να αγοράσουν τα βασικά για τα παιδιά τους;

Τέλος Νοέμβρη. Όλα λοιπόν προχωρούν όπως τα έθιμα και οι συνήθειες επιβάλλουν. Αυτοί που μπορούν και αντέχουν, συνεχίζουν όπως πάντα την καθημερινότητά τους. Αυτοί που δεν μπορούν, σκύβουν το κεφάλι κι αντέχουν. Πόσο ακόμα θα αντέξουν δεν ξέρω. Ίσως όχι για πολύ.

Παραπέρα, τα ακριβά ενοίκια, τα καζίνο της πόλης, οι ουρανοξύστες, οι πολυτελείς πλατείες που στοιχίζουν στον φορολογούμενο το τριπλάσιο από το αρχικό τους κόστος, συνεχίζονται…

  • Η ζωή συνεχίζεται κυρίες και κύριοι. Συνεχίζεται με τις αδικίες της και θα συνεχίζεται με τις αδικίες της για πολύ ακόμα.

Ο υπερκαταναλωτισμός, με διάφορα ονόματα και περιγραφές δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ασθένεια της εποχής μας. Άλλοτε το λέμε “γιορτές”, άλλοτε το λέμε “shopping malls” (δόξα τον Θεό,  αυτά αυξάνονται και πληθύνονται στα μέρη μας, ας μην έχουμε παράπονο), άλλοτε το λένε Black Fridays, ή ό, τι άλλο μπορεί να φανταστεί ανθρώπου νους. Έχουμε απίστευτο ταλέντο να χανόμαστε στον καταναλωτισμό και τις όποιες εμπορικές μόδες επιτάσσουν οι “μοντέρνοι” καιροί μας. Όλα καλά λοιπόν και όμορφα. Γινόμαστε ένα με το τοπίο που μας περιβάλλει. Καλά κάνουμε, όταν καταφέρνουμε να πληρώνουμε τους λογαριασμούς…

Ας σκεφτούμε όμως ότι κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν την τύχη να μπορούν να έχουν ούτε τα απαραίτητα. Ούτε τα βασικά. Κι εδώ είναι που πρέπει να αναρωτιόμαστε κάπου κάπου, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε γι αυτούς, ειδικά αν – και όταν – η πολιτεία δεν είναι δίπλα τους…

Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για όλους αυτούς που ζουν και υποφέρουν πίσω απ’ τη βιτρίνα…

Μπορούμε να απαντήσουμε σ’ αυτό το ερώτημα;…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *