Πώς μας μπερδεύουν έτσι οι στρατηγικοί μας εταίροι; Θα πορευτούμε, άραγε, όπως παλιά, στις πρεσβείες ενάντια στην προσάρτηση κατεχόμενων εδαφών;

US President Donald J. Trump (C) delivers remarks, flanked by US Secretary of State Mike Pompeo (L) and US Vice President Mike Pence (R), in the Diplomatic Reception Room of the White House in Washington, DC, USA. EPA, MICHAEL REYNOLDS

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Το ‘χουν συνήθεια οι δημοκρατίες να κάνουν εκλογές. Και τις αντιγράφουν κι όσες δεν είναι δημοκρατίες – άλλοθι κι εργαλείο για να πείσουν για το αντίθετο και συχνά το καταφέρνουν.

Με τέτοια κόλπα, με βία και στέρηση δικαιωμάτων των πολιτών, επιβιώνουν ανανεώνοντας παραμορφωμένη τη λαϊκή εντολή. Είναι φορές που ούτε έτσι τα καταφέρνουν αφού η φθορά της αυταρχικής εξουσίας αφήνει τα σημάδια της. Είδαμε τι έγινε στην Τουρκία.

Η διεξαγωγή των δημοτικών εκλογών στη χώρα είχε από τις αρχές του χρόνου προβληθεί από τον σουλτάνο σαν λόγος απαγορευτικός για οποιαδήποτε σκέψη για εξελίξεις στο Κυπριακό. Είναι αξιοπερίεργο που κάποιοι, ενώ έδειξαν να δέχονται υπομονετικά και με κατανόηση την «επιχειρηματολογία» του σουλτάνου, καταλογίζουν ευθύνη για την απουσία προόδου στο Κυπριακό στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, την ώρα που ο ίδιος ουδεμία προέβαλε αντίστοιχη επιφύλαξη ενόψει των επικείμενων Ευρωεκλογών.

  • Τελικά μπορεί ο σουλτάνος να μην έχασε σε ποσοστά, έχασε όμως σε κύρος και δύναμη μια και ηττήθηκε στους τρεις μεγαλύτερους δήμους, στη Σμύρνη, την Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη. Η Πόλη, τόπος καταγωγής κι αφετηρίας του ως δημάρχου πριν 25 χρόνια, έχει ιδιαίτερη σημασία.

Η προηγηθείσα ποικιλόμορφη βία δεν ήταν αρκετή. Φαίνεται πως ούτε η εκ των υστέρων βία θα είναι αποτελεσματική, παρόλο που ο ίδιος ελπίζει ακόμα στα μαγικά του. Πολλοί είπαν πως είχε σκοπιμότητα προεκλογική η εξαγγελία του για μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, θεωρώντας πως το εγχείρημα θα ήταν τόσο εύκολο όσο «όταν αφαιρείς μια τρίχα από το βούτυρο»! Θα υπάρξουν, άραγε, αντιδράσεις από εκείνους που μπορούν να μεταπείσουν τον σουλτάνο; Τι να σκέφτεται άραγε το «ξανθό γένος» εκτός από την πώληση των S-400; Kι η ηγέτιδα του «ελεύθερου κόσμου» που, ακριβώς λόγω των S-400, αισθάνεται σαν απατημένη σύζυγος;

  • Eκλογές είχε και το Ισραήλ με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να επανέρχεται για πέμπτη φορά! Όπως φαίνεται, θα ηγηθεί μιας νέας συμμαχίας με λοιπούς εθνικιστές. Έντονη ήταν προεκλογικά η υπερατλαντική βοήθεια με την αναγνώριση από τον πλανητάρχη της προσάρτησης των κατεχόμενων συριακών υψωμάτων Γκολάν ενώ είχε ήδη προηγηθεί και η μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ.

Αντιφατικό αλλά όχι ανεξήγητο το γεγονός ότι το Ισραήλ συχνά κατηγορεί την Τουρκία για την κατοχή της μισής Κύπρου (κι εμείς λέμε, πάλι καλά) την ώρα που η Τουρκία, σε ρόλο δήθεν προστάτη των Παλαιστινίων, κατηγορεί κι εκείνη το Ισραήλ για την κατοχή αραβικών εδαφών!

Η Κυπριακή Δημοκρατία προχώρησε τελευταία στις γνωστές συμφωνίες με χώρες της περιοχής, ανάμεσά τους και το Ισραήλ, το οποίο θεωρεί και σαν αντίβαρο στην επιθετικότητα της Τουρκίας. Τι θα κάνουμε αν η νέα εθνικιστική κυβέρνηση Νετανιάχου θελήσει να υλοποιήσει το προεκλογικό του σύνθημα για προσάρτηση της κατεχόμενης κι εποικισμένης Δυτικής Όχθης; Τι θα κάνουμε, θα πορευτούμε (όπως παλιά) στην πρεσβεία του Ισραήλ, μια και δεν πορευτήκαμε (όπως παλιά) στην αμερικάνικη πρεσβεία για τα υψώματα Γκολάν;  Πώς μας μπερδεύουν πάλι έτσι οι στρατηγικοί μας εταίροι;

      Υ.Γ.: «Είναι καθήκον της γενιάς μας να μην ξεχάσουμε ποτέ τις θηριωδίες για τις οποίες είναι ικανή η ανθρωπότητα», δήλωσε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ μιλώντας στη Ρουάντα στην εκδήλωση μνήμης εκείνης της γενοκτονίας, 25 χρόνια πριν. 800 χιλιάδες άνθρωποι, κυρίως μέλη της φυλής Τούτσι αλλά και μετριοπαθείς Χούτου, δολοφονήθηκαν τότε από το καθεστώς των Χούτου. Υπήρχαν συλλογικές ευθύνες (και) της Ευρωπαϊκής Ένωσης –αδράνεια κι αναποτελεσματικότητα για τερματισμό της αιματοχυσίας– μεγαλύτερες οι ευθύνες κάποιων κρατών μελών. Ήταν η τελευταία γενοκτονία του περασμένου αιώνα. Για την πρώτη γενοκτονία τούτου του αιώνα, στη Συρία, πόσες χιλιάδες θα πρέπει ακόμα να χαθούν; Ύστερα θα πλακώσουν οι εργολάβοι για την ανοικοδόμηση και, χρόνια μετά, κάποια υψηλά πρόσωπα θα μας συμβουλεύσουν ξανά «να μην ξεχάσουμε ποτέ τις θηριωδίες για τις οποίες είναι ικανή η ανθρωπότητα».

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *