Προεκλογικές ζυμώσεις, οι επιλογές των κομμάτων και οι ρεαλιστικές προοπτικές των υποψηφίων

FILE PHOTO. Την υποψηφιότητα του Νικόλα Παπαδόπουλου αποφάσισαν να στηρίξουν το ΔΗΚΟ, η ΕΔΕΚ και το Κίνημα Αλληλεγγύη. ΚΥΠΕ/ΘΩΜΑΣ ΚΕΤΤΕΝΗΣ

Του Χρήστου Ψιλογένη
Παρότι το προεκλογικό σκηνικό είναι ακόμα ρευστό, ωστόσο επιτρέπει κάποιες έστω και προκαταρκτικές αναλύσεις. Συγκεκριμένα, μολονότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν ανακοίνωσε ακόμα επίσημα την υποψηφιότητά του, την επιβεβαίωσε ανεπίσημα με παραδοσιακές προεκλογικές παροχές, καθώς και με καθυστερημένες επικρίσεις κατά της Τουρκίας που με την αδιαλλαξία και τις συνεχείς της απειλές, δεν επιτρέπει επίλυση του Κυπριακού.

Πρόκειται βεβαίως για πραγματικότητες που όταν μέχρι πρόσφατα τις επεσήμαιναν αντιπολιτευόμενα κόμματα και ανεξάρτητοι αναλυτές, θεωρούνταν απορριπτικοί που δεν ήθελαν λύση! Δεύτερο και κυριότερο, οι υποχωρήσεις-παραχωρήσεις Αναστασιάδη, θεωρούνται προφανώς δεδομένες από τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία όχι μόνο κάλυψαν πλήρως τον Άιντα, που τις προώθησε, αλλά με τη συνεργασία της κυβέρνησης προωθούν μια νέα Γενεύη, χωρίς να αποτελούν πλέον εμπόδιο, ούτε οι συνεχείς απειλές, ούτε η τουρκική αδιαλλαξία.

Αντίθετα, αποτελούν κατάλληλο κλίμα για να συζητούν οι κυβερνώντες, όσα πριν μία βδομάδα θεωρούσαν απαράδεκτα! Πρόκειται βεβαίως για μια αντιφατική πολιτική, που λογικά θα δυσαρεστήσει μια μερίδα υποστηρικτών της κυβέρνησης, η οποία αν δεν προτιμήσει τον υποψήφιο του ενδιάμεσου χώρου, το λιγότερο θα απόσχει. Ωστόσο, θα διατηρήσει τους φανατικούς της πάση θυσία λύσης, που γνωρίζουν ότι για την πολιτική τους, ο νυν πρόεδρος είναι ο μόνος εκλέξιμος.

Στην αντίπερα όχθη, το ΑΚΕΛ βρίσκεται στα στάδιο των προφορικών συνεντεύξεων για κεντρώο υποψήφιο πρόθυμο να άρει τον σταυρό της δικαίωσης μιας αποτυχημένης κομματικής πολιτικής και παράλληλα να την πλασάρει επιτυχώς στον ενδιάμεσο χώρο. Κρίνοντας από τα ονόματα που διέρρευσαν, πρόκειται κυρίως για επιτυχημένους επιχειρηματίες αλλά ελάχιστα γνωστούς στην πολιτική, που σε άλλους καιρούς ουδείς αριστερός θα τολμούσε να εισηγηθεί.

Μια τέτοια επιλογή το πιθανότερο είναι να προσθέσει στους δυσαρεστημένους λόγω Κυπριακού οπαδούς και μια μερίδα διαφωνούντων για καθαρά ιδεολογικούς λόγους. Διότι θα επιβεβαιωθούν οι ισχυρισμοί περί συμπόρευσης των δύο μεγάλων κομμάτων και στην οικονομία. Παρότι δηλαδή το πείραμα είχε επιτύχει επί Βασιλείου, λόγω των αριστερών του καταβολών, ωστόσο απέτυχε οικτρά όταν επί προεδρίας Χριστόφια, γνωστοί τραπεζίτες τοποθετήθηκαν στο υπουργείο Οικονομικών.

Επομένως, για τους παραδοσιακούς αριστερούς θεωρείται μια αποτυχημένη συνταγή, που επιπλέον θα ευνοήσει την υποψηφιότητα Αναστασιάδη. Διότι, ακόμα και αν ο υποψήφιος αυτός περάσει στον δεύτερο γύρο, τα κεντρώα κόμματα, είτε θα τον καταψηφίσουν για την πολιτική που ανέλαβε να υπηρετήσει, είτε θα επιλέξουν την αποχή, ευνοώντας και στις δύο περιπτώσεις τον υποψήφιο της δεξιάς.

Υπάρχει βεβαίως και η περίπτωση να επιλεγεί κομματικός υποψήφιος, κατά το δυνατόν αδιάφθορος, λύση που θα προκαλέσει μεν συσπείρωση του σκληρού κομματικού πυρήνα, αλλά θα κλείσει την πόρτα της συνεργασίας με τον ενδιάμεσο χώρο, δεδομένης της αμετακίνητης πολιτικής του ΑΚΕΛ στο Κυπριακό. Αντίθετα, καλές προοπτικές θα έχει η υποστήριξη προς τον υποψήφιο του ενδιάμεσου χώρου, γεγονός όμως που προϋποθέτει σαφή μετακίνηση της ακελικής ηγεσίας, τουλάχιστο σ’ ό,τι αφορά τις θέσεις της στο Κυπριακό.

Τέλος, όσον αφορά τον υποψήφιο του ενδιάμεσου χώρου, αναμένεται ότι τελικά ο Νικόλας θα υποστηριχθεί και από τους Οικολόγους. Παραμένει, όμως, η υποψηφιότητα Λιλλήκα, που προφανώς μπορεί να ικανοποιηθεί ευκολότερα, με οριακή μετακίνηση του ΑΚΕΛ στο Κυπριακό. Σ’ αυτή την περίπτωση, όμως, η ηγεσία της παραδοσιακής αριστεράς θα  εισπράξει τη δυσαρέσκεια της πλειοψηφίας του ενδιάμεσου χώρου, που ακόμα και αν τηρήσει αποχή, θα ευνοήσει την υποψηφιότητα Αναστασιάδη.

Συμπέρασμα, η ηγεσία του ΑΚΕΛ, αν δεν διαφοροποιήσει τις θέσεις της στο εθνικό ζήτημα, θα εγκλωβιστεί σε επιλογές που εκτός από την Κύπρο, θα ζημιώσουν για μιαν ακόμα φορά και το κόμμα, καθώς θα βοηθήσουν στη σίγουρη επανεκλογή Αναστασιάδη, επιβεβαιώνοντας τις κατηγορίες περί συμπόρευσης με τον παραδοσιακό πολιτικό αντίπαλο.

*Πρέσβης ε.τ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *