Προκλητική αποτύπωση «αναπτυξιακής» αυθάδειας:  Σκληρά δεν είναι τα κοχύλια αλλά το μπετόν…

Εκδήλωση διαμαρτυρίας από ομάδα περιβαλλοντικών οργανώσεων πραγματοποιήθηκε σήμερα έξω από τη Βουλή, για την ανέγερση ξενοδοχείου στις θαλασσινές σπηλιές, Λευκωσία 14 Μαρτίου 2018.Η ομάδα περιβαλλοντικών οργανώσεων ζητεί την προστασία των θαλασσινών σπηλιών καθώς επίσης και της φώκιας Μονάχους Μονάχους.ΚΥΠΕ/ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

 Του Κυριάκου Τσιμίλλη

 Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές
υπάρχει μια δίψα υπάρχει μια αγάπη
υπάρχει μια έκσταση,
όλα σκληρά σαν τα κοχύλια
μπορείς να τα κρατήσεις
μες στην παλάμη σου…

Αλλιώς τα εννοούσε ο Σεφέρης όταν το 1937 έγραφε για κάποιες θαλασσινές σπηλιές… Τώρα αυτοί που τις ορέγονται δεν αισθάνονται αγάπη κι έκσταση – η δίψα τους είναι μόνο για την ύλη… Σκληρά δεν είναι τα κοχύλια αλλά το μπετόν που στήθηκε πάνω από αυτές και απειλεί να επεκταθεί περισσότερο σε έκταση και ύψος. Στην παλάμη κρατάνε τα αργύρια! Η «αναπτυξιακή» αυθάδεια σε προκλητική αποτύπωση! Και η Πολιτεία; 

Εν πολλοίς τηλεκατευθυνόμενη  από «αναπτυξιακούς» παράγοντες, αναπαράγει το ίδιο καταστροφικό μοντέλο, με την ίδια μεθόδευση. Πολύ περιεκτική η είδηση πως «Γνωστός επιχειρηματίας ανάπτυξης γης αγόρασε για ψίχουλα παραθαλάσσια τεμάχια στις Θαλασσινές Σπηλιές Πέγειας λόγω του ότι δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν, αλλά ξαφνικά βρέθηκαν σε παραθεριστική ζώνη με αποτέλεσμα να εκτοξευτεί η αξία τους σε βάρος όσων πώλησαν τη γη τους» (Φιλελεύθερος, 7.3.2018).

Μια τέτοια είδηση δεν είναι καινούργια! Το ομολόγησε, σε άλλη ευκαιρία, συνάδελφος με μακρά πείρα στη λήψη αποφάσεων. «Καλά δεν το΄χεις καταλάβει πως δεν είμαστε εμείς που παίρνουμε τις αποφάσεις; Αυτές τις παίρνουν οι ντιβέλοπερς!». Ειλικρινής ο ίδιος, αναπάντητο το ερώτημα για τη δική του ευθύνη. Θα΄πρεπε η επιστημονική γνώση και αξιοπρέπεια να αποτελεί φραγμό σε οδηγίες και πιέσεις πολιτικών και υπηρεσιακών προϊσταμένων και άλλων παραγόντων.

Πριν την εισβολή, έτσι υλοποιήσαμε  το τουριστικό θαύμα της Αμμοχώστου… Μετά την εισβολή, έτσι ζωντανέψαμε την οικονομία… Κι ύστερα συνεχίσαμε προς το οικονομικό θαύμα και τον πλουτισμό των ολίγων… Έτσι δημιουργήσαμε μια νέα κοινωνία που δεν ήθελε να χάσει όσα στο μεταξύ απέκτησε. Για χάρη τους ξεχάσαμε σταδιακά το «δεν ξεχνώ», μαζί κι όσα αυτό συμβόλιζε. Ώσπου χάσαμε και τα πρόσθετα αποκτηθέντα γιατί κάποιοι ήθελαν να αποκτήσουν ακόμα περισσότερο!

Τριανταδύο χρόνια κλείσανε αυτές τις μέρες από το ξεκίνημα της προσπάθειας για την προστασία του Ακάμα και την ουσιαστική στήριξη των κοινοτήτων της περιοχής. Ο αγώνας δεν έφτασε ακόμα στη δικαίωση, είχε όμως σημαντικές νίκες στην πορεία. Η περίπτωση του Ακάμα αποτέλεσε το πιο ζωντανό παράδειγμα  περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Ενεργοποίησε χιλιάδες πολίτες κάνοντάς τους κοινωνούς σε μια διεκδίκηση που δεν είχε σχέση με υλικά αγαθά αλλά την αγάπη για τον τόπο.

Η τεκμηριωμένη αμφισβήτηση μιας αποτυχημένης συνταγής και η ανάδειξη εναλλακτικών επιλογών και οι μαχητικές και διεκδικητικές εκδηλώσεις έδωσαν το ερέθισμα για μαθητικές και νεανικές δράσεις, εκθέσεις ζωγραφικής, συναυλίες και εξορμήσεις, συζητήσεις, προβολή στα ΜΜΕ αλλά και διεθνοποίηση του θέματος… Σημαντική επιτυχία αποτέλεσε η κατάργηση των βρετανικών στρατιωτικών γυμνασίων στον Ακάμα που διαρκούσαν μέχρι και 199 μέρες τον χρόνο! Αυτό δεν κερδήθηκε μέσα από  δεξιώσεις και διπλωματικά χαμόγελα ούτε στο πλαίσιο διακανονισμού – πόσα χρωστά η Βρετανία για τα μηδέποτε καταβληθέντα ενοίκια για τις βάσεις ενώ η Δημοκρατία πρόσφατα τούς πλήρωσε €8,6 εκατομμύρια για να αγοράσει(!) έκταση «υπό την κυριότητά τους» στο Βασιλικό;

Αυτή τη βδομάδα είχαμε την επίσημη παραδοχή απομυθοποίησης του κυπριακού ονείρου της Αγίας Νάπας. Δεν ξέρουμε αν έπρεπε να περάσουν τριάντα χρόνια μιας ευρείας αμφισβήτησης και ταυτόχρονης επιμονής σε εκείνη τη συνταγή πριν οι τοπικές αρχές παραδεχτούν πως πολλά δεν πήγαν καλά και πρέπει να διορθώσουν πορεία. Αυτό για να γίνει προϋποθέτει τη λεπτομερή καταγραφή των πολλαπλών παράπλευρων απωλειών – κοινωνικών, οικονομικών, πολιτιστικών, περιβαλλοντικών αλλά και την ικανότητα κατανόησης εναλλακτικών προσεγγίσεων, πέρα από πύργους και μαρίνες!

kctsimillis@cytanet.com.cy

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *