«Πυλώνας σταθερότητας και ασφάλειας»: Κάθε παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου πρέπει να προβάλλεται ως καθήκον έναντι του δικαίου

(First row L-R) Spanish prime minister Mariano Rajoy , Hungarian Prime Minister Viktor Orban, German Chancellor Angela Merkel and French President Emmanuel Macron and Cyprus President Nicos Anastasiades pose for a photograph during a High Level Conference on the Sahel in Brussels, Belgium, 22 February 2018. The conference, co-chaired by the European Union, the United Nations, the African Union and the G5 Sahel, will focus on strengthening much-needed international support to Africa's Sahel countries in the areas of security and development, notably through the G5 Sahel Joint Force. EPA/STEPHANIE LECOCQ

Του Ανδρέα Σ. Αγγελίδη

Η αναφορά από πλευράς Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας ότι, οι ξένοι μας θεωρούν ως πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας μπορεί να έχει μια διάσταση γεωπολιτικής σημασίας ή ακόμη διασφάλισης του τόσο χρήσιμου τουριστικού ρεύματος, πλην όμως είναι και πρέπει να κριθεί στην πραγματική της διάσταση, ιδιαίτερα μετά την πρόσφατη κοινή απόφαση των αρχηγών των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προειδοποίησε σαφώς την Τουρκία περί τις υποχρεώσεις της κατά το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο.

Προφανώς ως τοποθέτηση είναι εσφαλμένη και αντιφατική, προς τη δικαία διεκδίκηση για να τερματιστεί η στρατιωτική κατοχή που επέβαλε και διατηρεί παράνομα η Τουρκία από το 1974. Ας μη διαφεύγει άλλωστε της προσοχής ότι, η Τουρκική προπαγάνδα προβάλλει την εδώ παράνομη παρουσία της και τη στρατιωτική κατοχή, ως το στοιχείο που συνέτεινε και διασφαλίζει, δήθεν, την ειρήνη στη νήσο. Γι’ αυτό και διεκδικεί τη διατήρηση των κατ’ ισχυρισμό επεμβατικών «δικαιωμάτων» και εγγυήσεων.

Μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως είναι η Κυπριακή Δημοκρατία, στην έντονη αναταραχή και συγκυρία στην περιοχή μας, θα έπρεπε να προβάλει κατά τρόπο σαφή ότι, η παρανομία της στρατιωτικής κατοχής σε βάρος χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως και οι πρόσφατες «Ναύτεξ» και η παρεμπόδιση με το πολεμικό ναυτικό της Τουρκίας εργασιών ιταλικής εταιρείας για γεώτρηση στην Κυπριακή ΑΟΖ, είναι πρόσθετος λόγος ανησυχίας, γιατί αποτελούν συνεχιζόμενη παραβίαση της Κρατικής κυριαρχίας, της δημοκρατικής Αρχής και του σεβασμού των ανθρωπίνων και κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Θα έπρεπε αντί της δήλωσης για «πυλώνα σταθερότητας» να ζητήσει η Κυπριακή Δημοκρατία, να υπάρξει αποφασιστική βοήθεια και αλληλεγγύη της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να τερματιστεί η κατοχή και η μη λύση του κυπριακού λόγω της ανυποχώρητης στάσης στον διάλογο των 44 ετών, της Τουρκίας. Να απαιτήσουμε να καταστεί πραγματικά, η Κυπριακή Δημοκρατία χώρα ειρήνης, σταθερότητας και ασφάλειας.

Ξενίζει πρόσθετα η δήλωση αυτή εάν ληφθεί υπόψη και η παρουσία των στρατιωτικών βάσεων της Βρετανίας, τις οποίες αυθαίρετα θεωρεί η Αγγλία ως κατάλοιπο αποικιοκρατικό, που μπορεί να το χρησιμοποιεί οποτεδήποτε και όπως η ίδια επιθυμεί, ως να ήταν έδαφος δικό της (όπως κατά την πρόσφατη επίσκεψη της Πρωθυπουργού της Βρετανίας απ’ ευθείας στη βάση στο Ακρωτήρι, ως να επισκέπτετο τα περίχωρα του Λονδίνου). Η απλή ύπαρξή τους και πολύ περισσότερο η πολεμική δραστηριότητά τους είναι γεγονός που διαμορφώνει ανασφάλεια, όταν το ίδιο το Κράτος μας, δεν διαθέτει όση στρατιωτική δύναμη διαθέτει στην Κύπρο η Βρετανία!

Ο επταετής πόλεμος στη Συρία γίνεται σε βάρος του λαού της με προέκταση πραγματική τα συμφέροντα των μεγάλων της γης και του μεταξύ τους ανταγωνισμού για να έχουν πρόσθετη δική τους παρουσία, οικονομικά συμφέροντα και συμμάχους στην περιοχή. Μια περιοχή που κινδύνευσε από το τρομοκρατικό χαλιφάτο που δημιούργησε ο ISIS, τα πλοκάμια και προέκταση του οποίου δεν έχουν καταστεί πλήρως ακίνδυνα.

Κάθε παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου πρέπει να προβάλλεται ως καθήκον έναντι του δικαίου. Η παραβίαση σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας του Διεθνούς Δικαίου υπάρχει από το 1974 και δεν μπορεί να γίνεται ανεκτό, χάριν του εσφαλμένου και εθελότυφλου χαρακτηρισμού ότι ήμεθα «πυλώνας σταθερότητας». Είναι προσβολή στις τόσες θυσίες και στη μνήμη των αγώνων για διασφάλιση των δικαίων και δικαιωμάτων του τόπου. Άλλωστε είναι αναγκαίο να υπάρχει συνέπεια λόγων, πολιτικής και τακτικής σε έναν δύσκολο αντικατοχικό αγώνα, όπου ο αντίπαλος είναι μια χώρα όπως η Τουρκία, που η αλαζονεία της ισχύος της, την καθιστά εξαιρετικά απρόβλεπτη για τις συμμαχίες της και για τις πιθανές ενέργειες κατά τις επιθυμίες της. Μια χώρα άκρως επικίνδυνη αφού παρουσιάζεται να έχει σταθερά επεκτατική πολιτική. Αυτή την πολιτική της Τουρκίας, η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να την αναδεικνύει συνεχώς και τώρα ειδικότερα, ως στάση αντίθετη στο Διεθνές Δίκαιο, που δεν συμβάλλει στην ειρήνη, σταθερότητα και ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής.

*Δικηγόρος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *