Πυρηνικά, πανδημία, κλιματική αλλαγή, κυβερνο-ανασφάλεια: Δεν υπάρχει στον ορίζοντα κανένας «από μηχανής Θεός»

Smoke rises over Azovstal steel plant in Mariupol, Ukraine, 07 May 2022. EPA, ALESSANDRO GUERRA

Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Από τη μια είναι οι άνθρωποι που βομβαρδίζονται στα σκοτεινά καταφύγια ή που ξεριζώνονται από τις πατρίδες τους και από την άλλη είναι οι άνθρωποι που προγραμματίζουν τις διακοπές τους για το καλοκαίρι.

Εικόνες δυο κόσμων, του θανάτου και της ζωής. Κάπου σκοτώνονται από βάρβαρες επιθέσεις και αλλού φιλοσοφούν για τα αίτια και την Ιστορία. Άλλωστε, ουδέποτε η ανθρωπότητα στο σύνολό της βίωσε την εποχή της ειρήνης και της αγάπης.

Αυτή τη φορά όμως ένα συνονθύλευμα γεγονότων διαμορφώνει συνθήκες ασυνήθιστου τοπίου: πόλεμος, πυρηνικά, πανδημία, κλιματική αλλαγή, ακρίβεια, φτώχεια, βία και κυβερνο-ανασφάλεια συνθέτουν μια πρωτόγνωρη κατάσταση.

Κι ενώ όλες αυτές οι παγκόσμιες απειλές απαιτούν συλλογική δράση, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η διεθνής κοινότητα είναι πολυδιασπασμένη όσο ποτέ άλλοτε, ενώ συνάμα ο «άξονας του αυταρχισμού» διευρύνεται και η εθνικιστική ρητορική του μίσους ενισχύεται σε Αμερική και Ευρώπη.

  • Ακόμα και το σημερινό «δυτικό μέτωπο», που διαμορφώθηκε για να αντιμετωπίσει τη ρωσική επιθετικότητα, δεν φαίνεται να είναι συμπαγές, γιατί σε μερικές περιπτώσεις τίθενται «ύποπτες» προτεραιότητες που δεν συνάδουν με το διεθνές δίκαιο, αλλά στηρίζονται σε γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα.

Αντιπροσωπευτικό δείγμα υποκρισίας από μέρους του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και κρατών μελών της ΕΕ, κατά κύριο λόγο της Γερμανίας, είναι η στάση τους απέναντι στο ισλαμοφασιστικό καθεστώς της Τουρκίας, το οποίο ενεργεί σαν σύμμαχος του Πούτιν και όχι της Δύσης.

Η ορατή πλέον προοπτική έναρξης του Γ’ Παγκόσμιου Πολέμου, οι ρωσικές απειλές για χρήση πυρηνικών όπλων, η ανάπτυξη χιλιάδων νέων στρατευμάτων από το ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη, η πιθανότητα να γίνουν σύντομα μέλη του η Φινλανδία και η Σουηδία, καθώς και οι «παράπλευρες απώλειες» της ουκρανικής τραγωδίας, έχουν επισφραγίσει την κατάρρευση του διεθνούς συστήματος ασφάλειας.

Οι δραματικές συνέπειες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και η συνεχής κλιμάκωση της έντασης, κυρίως ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Μόσχα, αλλά και η πρόθεση του καθεστώτος της Βόρειας Κορέας να προχωρήσει σε πυρηνική δοκιμή εντός του μήνα, οδηγούν όλο και πιο κοντά στο ενδεχόμενο να ανοίξει «ο ασκός του Αιόλου».

Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Λόιντ Όστιν, όταν επισκέφθηκε πρόσφατα την Πολωνία, υποστήριξε ότι ο στόχος των ΗΠΑ δεν είναι πλέον απλώς να βοηθήσουν την Ουκρανία να αποκαταστήσει την κυριαρχία της, αλλά και «να δούμε τη Ρωσία αποδυναμωμένη σε βαθμό που να μην μπορεί να κάνει τα πράγματα που έκανε όταν εισέβαλε στην Ουκρανία», όπως είπε, ενώ η Βρετανίδα υπουργός Εξωτερικών, Λιζ Τρας, αποκάλεσε τον πόλεμο στην Ουκρανία «πόλεμό μας».

Την ίδια στιγμή, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει κατηγορήσει τις ΗΠΑ και άλλα δυτικά κράτη ότι προσπαθούν «να καταστρέψουν τη Ρωσία από μέσα» και απείλησε να επιτεθεί σε οποιαδήποτε χώρα στέλνει οπλισμό στην Ουκρανία ή θα επιχειρήσει να παρέμβει στη σύγκρουση, «ξεχνώντας» φυσικά ότι με την παράνομη εισβολή του παραβίασε την εδαφική ακεραιότητα ενός ανεξάρτητου κράτους, μέλους των Ηνωμένων Εθνών.

Επίσης, ο πρόεδρος της ρωσικής Δούμας κατηγόρησε την Ουάσιγκτον ότι συντονίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία, «κάτι που ισοδυναμεί με άμεση αμερικανική εμπλοκή στη στρατιωτική δράση εναντίον της Ρωσίας», όπως ισχυρίστηκε.

Δηλαδή, είναι θέμα χρόνου για το πότε και πώς θα γενικευτεί ο πόλεμος ή θα υλοποιηθεί ο ανατριχιαστικός εκβιασμός για πυρηνικό χτύπημα.

  • Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», ο γνωστός αναλυτής Τόμας Φρίντμαν, σχολιάζοντας τη δήλωση του υπουργού Άμυνας της χώρας του, έστειλε μήνυμα προς την ομάδα του προέδρου Μπάιντεν «να μιλά λιγότερο» για την Ουκρανία, διερωτώμενος μάλιστα αν αυτή η δήλωση ήταν αποτέλεσμα συνεδρίασης του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και αν μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο (αποδυνάμωση του ρωσικού στρατού) «χωρίς να διακινδυνεύσουμε μια πυρηνική απάντηση από έναν ταπεινωμένο Πούτιν;»

Εκπρόσωπος του Συμβουλίου επιχείρησε στη συνέχεια να δώσει μια διαφορετική ερμηνεία, επισημαίνοντας ότι τα σχόλια του υπουργού Άμυνας αντανακλούσαν τους στόχους των ΗΠΑ για «να καταστήσουν την εισβολή στρατηγική αποτυχία για τη Ρωσία».

Όλες αυτές οι εξελίξεις όμως, οι ενέργειες και οι δηλώσεις συνιστούν μια άκρως επικίνδυνη νέα πραγματικότητα. Και, μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει στον ορίζοντα κανένας «από μηχανής Θεός».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.