Σ΄αυτό το θέατρο σκιών τι περιμένω…  Δεν αρκεί να αποκαλύψεις την αυθαιρεσία,  πρέπει να την πολεμήσεις, μέχρι τέλους!

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Η μάχη για την προστασία της Περιοχής Ειδικού Χαρακτήρα (ΠΕΧ) Λήδρα Πάλας συνεχίζεται. Τυπικά η μάχη δείχνει άνιση αλλά σίγουρα δεν είναι χαμένη. Δεν μπορεί η αυθαιρεσία να νικήσει κι αυτή τη φορά, επειδή απλώς φτάσαμε στο τέλος της θητείας της απερχόμενης Κυβέρνησης. Ο απερχόμενος (αυτός σίγουρα) Πρόεδρος της Δημοκρατίας ας αφήσει για λίγο τα ψαλίδια και τα μυστριά (που παραπέμπουν σε αλήστου μνήμης κακές εμπειρίες) κι ας δει τι μπορεί να διασώσει σαν δεκαετής Πρόεδρος αυτής της «this is Cyprus». Δεν υπάρχει χρόνος για άλλο κλείσιμο του ματιού, δικού του ή κάποιου «επιτυχημένου υπουργού» που ο (τυπικά) επίσημος αγαπημένος του υποψήφιος, ακριβώς γιαυτό, διαφημίζει πως θα διαδεχτεί τον υπουργικό εαυτό του.

Να θυμίσουμε με δυο λόγια το ιστορικό του προμελετημένου πολεοδομικού εγκλήματος. Για την ΠΕΧ Λήδρας Πάλας (η νομοθεσία την βάφτισε έτσι κι όχι αυθαίρετα οι ενεργοί πολίτες) υπάρχουν σαφείς πρόνοιες μέσα στο Σχέδιο Περιοχής (ΣΠ). Οι πρόνοιες αυτές περιγράφουν τους κανόνες του πολεοδομικού και αναπτυξιακού παιχνιδιού προκειμένου να προστατευτεί ο ειδικός χαρακτήρας της περιοχής. Ο Δήμος Λευκωσίας, ως η αρμόδια πολεοδομική αρχή, απέρριψε με συντριπτική πλειοψηφία (ψήφοι 18-7) μια αίτηση για οκταώροφο κτήριο και εντονότερα (ψήφοι 24-3) την …προικοδότησή του με δυο ακόμα ορόφους. «Αχαρακτήριστες» προτάσεις, θα ΄λεγε κανείς λογοπαίζοντας, σύμφωνα με όσα το ΣΠ χαρακτηρίζει την περιοχή. Στην περίοδο που προηγήθηκε, όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς, ξεκινώντας από το αρμόδιο τμήμα του υπουργείου Οικονομικών (το Πολεοδομίας και Οικήσεως), το ΕΤΕΚ και άλλους δημόσιους και κοινωνικούς και οικολογικούς φορείς και τους πολίτες, όλοι εξέφρασαν την τεκμηριωμένη αντίθεσή τους στην αδειοδότηση του πολυώροφου οικοδομήματος.

Ο Δήμος Λευκωσίας αντιστάθηκε, και πάλι με συντριπτική πλειοψηφία (20-1), σε οδηγίες (μάλλον σαν ημερήσια διαταγή στρατοπεδάρχη έμοιαζαν) υπουργικής επιτροπής να εκδώσει την πολεοδομική άδεια που το ίδιο πολύ τεκμηριωμένα είχε προηγούμενα απορρίψει. Είχε προηγηθεί ιεραρχική προσφυγή του αιτητή της οποίας, όμως, η θετική για τον ίδιο έκβαση δεν συνοδεύτηκε από επαρκή τεκμηρίωση κι ας το απαιτεί κι αυτό η νομοθεσία για όλες τις αποφάσεις της διοίκησης.

Ο υπουργός Εσωτερικών αποδίδει ευθύνες στον Δήμο για την ετοιμασία του ΣΠ, παρερμηνεύοντας το περιεχόμενό του. Κι όμως, ο ίδιος διετέλεσε επί μακρόν πρόεδρος της Πολεοδομικής Επιτροπής και δέκα χρόνια δημοτικός σύμβουλος και θα ΄πρεπε να ήταν περισσότερο διαβασμένος. Ο υπουργός αδικεί όχι μόνο την περιοχή, τις άλλες ΠΕΧ, την πόλη. Αγνοεί τους πολίτες μα πριν από αυτούς τον δικό του επιστημονικό σύμβουλο, το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως. Πέρα από αυτό και το ΕΤΕΚ που είναι τεχνικός σύμβουλος  του Κράτους, σύμφωνα με τον Νόμο. Έχει όμως αγνοήσει και τον Δήμο, όχι μόνο μη σεβόμενος τις αποφάσεις του αλλά και αποφεύγοντας να απαντήσει, ένα σχεδόν χρόνο μετά, στο δικαιολογημένο ερώτημα που διατύπωσε με επιστολή του ο Δήμαρχος «τελικά τι γίνεται με τις ΠΕΧ;».

Τώρα βρισκόμαστε ενώπιον της απαίτησης του υπουργού Εσωτερικών να του δοθεί ο φάκελος …για να τα κανονίσει μόνος του! Θα υποκύψει ο Δήμος, παραγνωρίζοντας τις απόψεις των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου; Mπορεί και να ΄χει υποκύψει πριν διαβάσετε αυτές τις γραμμές; Θα καταφέρουμε να προστατεύσουμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση από το προεκλογικό χρώμα των ημερών και τις παρενέργειές του;

Ακόμα κι αν υπάρχουν και άλλες νομικές προσεγγίσεις για τη δυνατότητα αποξένωσης του Δήμου από τους φακέλους του, θα μπορούσε ο φάκελος να δοθεί σε ευθετότερο μετεκλογικά χρόνο. Θα ήταν άδικο για τον Δήμο, για αυτή και τις άλλες ΠΕΧ και τους δημότες μαζί και ασέβεια στους επιστημονικούς και άλλους φορείς αν δίναμε τώρα τον φάκελο που σημαίνει πως οδηγούμε σε μια καταστροφική απόφαση για την οποία ούτε σαν άλλοθι δεν θα μπορούσαμε να πούμε πως «δεν είχαμε επιλογή»! Άλλως πως ο Δήμος Λευκωσίας θα είναι συνένοχος και συνυπεύθυνος (τουλάχιστον ηθικά) σε μια καταστροφική εξέλιξη, σε πλήρη αντίφαση με τις με συντριπτική πλειοψηφία αρνητικές του τοποθετήσεις.

Οι στίχοι του Άλκη Αλκαίου, μελοποιημένοι από τον Θάνο Μικρούτσικο και τραγουδημένοι (πρώτη φορά) από τη Χαρούλα Αλεξίου (1986) ήρθαν πολλές φορές στο μυαλό, αμφισβητώντας τους αναπτυξιακούς και λοιπούς αυθορμητισμούς των αρχόντων. Μοιάζουν με μια θλιμμένη υπόκρουση παρακολουθώντας το «Μεγάλο μας Τσίρκο» σ΄αυτή την «έξυπνη» πόλη, σ΄αυτή την πόλη των θαυμάτων, που νόμισε πως με φτιασίδια και με ξεπούλημα δημόσιων αγαθών θα μπορούσε να επουλώσει την πενηντάχρονη πληγή της κατοχής. Τελικά ο τόπος μας προσφέρει τραυματικές εμπειρίες και επιφυλάσσει εκπλήξεις…

«Σ’ αυτό το θέατρο σκιών τι περιμένω

πάλι θα σβήσουνε τα φώτα της οθόνης…

Τώρα γυρίζω σε μια πόλη μεθυσμένη

σαν μετανάστης που δεν ξέρει πού πηγαίνει…».

Προσοχή! Το μήνυμα δεν είναι απαισιοδοξίας. Είναι μήνυμα αντίστασης στην αυθαιρεσία, την προεκλογική και την όποια μετεκλογική… Άλλωστε το είπαμε πως δεν αρκεί να αποκαλύψεις την αυθαιρεσία, πρέπει να την πολεμήσεις, μέχρι τέλους!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *