Σε αυτόν τον τόπο, όπου κυβερνάει ο σκληρός και αμείλικτος κυνισμός, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να κρατιέσαι από τέτοιες ελπίδες

Photo philenews

Της ΤΩΝΙΑΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ

Μία νέα μάχη μαίνεται στη Λεμεσό για την τύχη της περιοχής του Εναερίου. Στη δημόσια διαβούλευση ακούστηκαν προτάσεις για μετατροπή του σε χώρο πρασίνου, αλλά τα οικονομικά συμφέροντα φαίνεται πως έχουν τους πάντες –Κυβέρνηση και δημοτικές Αρχές- με το μέρος τους, θυμίζοντας τη μάχη του Δαβίδ με τον Γολιάθ. Ενός… πολυώροφου Γολιάθ που έρχεται να ρίξει κι αυτός τη σκιά του στο παραλιακό μέτωπο και τη μελλοντική ζωή της πόλης.

Η Λεμεσός, σύμφωνα με αεροφωτογραφία που έδωσαν στη δημοσιότητα ευαισθητοποιημένοι πολίτες, έχει μείνει με δύο μόνο χώρους πρασίνου: τον ζωολογικό κήπο και το κοιμητήριο Αγίου Νικολάου. Ο παραλιακός ευκαλυπτώνας στην Αμαθούντα έχει μετατραπεί σε παραθαλάσσιες επαύλεις και ξενοδοχείο και το Δασούδι έχει μισοφαγωθεί από παλιές οικοδομικές αμαρτίες. Παρά τις τεράστιες οικοδομικές αναπτύξεις στην πόλη δεν προνοήθηκε πουθενά –μα πουθενά- η δημιουργία πνεύμονα οξυγόνου για τους πολίτες. Ακόμη και κάποιες ιδέες που είχαν ακουστεί για υποχρεωτικές δεντροφυτεύσεις όσων παίρνουν άδεια οικοδομής για ψηλά κτήρια (κάτι σαν «πράσινος» φόρος) το μόνο που ίσως να προκάλεσαν είναι τα γέλια των αρμοδίων.

Όπου κι αν κοιτάξεις πια, βλέπεις έναν άγριο πόλεμο κατά του φυσικού περιβάλλοντος. Και οι νίκες είναι καθημερινές. Οργισμένος όχλος στην Αργάκα, με επικεφαλής τον κοινοτάρχη, επιδόθηκε σε τραμπουκισμούς εκφοβίζοντας την ομάδα ειδικών που βρέθηκαν στην παραλία για να προστατεύσουν τα αβγά των χελωνών. Και παρόλο που για την ώρα το διαψεύδει, ο Αβέρωφ Νεοφύτου φέρεται να δείχνει… κατανόηση στο αίτημά τους για μερική ανάπτυξη της παραλίας. Η κυρίαρχη λογική είναι ότι δεν θα μας κάνει κουμάντο το κάθε ζαλισμένο χελωνάκι που ήρθε και στρογγυλοκάθισε σε μια πλαζ-χρυσωρυχείο.

Και η Εκκλησία μία από τα ίδια. Μπρος στο κέρδος τι είν’ τα κάλλη και ο πολιτισμός μας! Στη Γεροσκήπου, η εκκλησιαστική γη που θα γινόταν ξενοδοχείο, αλλά τα σχέδια σταμάτησαν όταν βρέθηκαν σε αυτήν αρχαιότητες, πήρε ξανά το πράσινο φως. Το Τμήμα Αρχαιοτήτων τα βρήκε με την Εκκλησία και οι αρχαιότητες θα ενσωματωθούν ως ατραξιόν του υπερπολυτελούς θέρετρου που θα ανεγερθεί. Και για να μην ξεχνιόμαστε, ο δημοτικός κήπος της Πάφου θα θυσιαστεί τελικά για την ανέγερση μητροπολιτικού ναού, μιας και οι δημοτικοί σύμβουλοι της πόλης υπήρξαν πολύ πρόθυμοι να ακούσουν και μετά να ξανακούσουν τα επιχειρήματα της Εκκλησίας.

Ακακίες εκριζώθηκαν και κάηκαν για να χτιστούν στη θέση τους… ψησταριές σε προστατευμένη παραλία στον Ακάμα. Επαύλεις χτίστηκαν πάνω στις θαλασσινές σπηλιές οι οποίες τώρα καταρρέουν. Δημόσια σχολεία ξεφορτώθηκαν τα ενοχλητικά δέντρα για να χτιστούν στη θέση τους περιφράξεις. Το πάρκο της Αθαλάσσας από το πολύ… κούρεμα θυμίζει πια το κεφάλι Μοϊκανού. Οι παραλίες του Πρωταρά «οργώθηκαν» από άκρη σε άκρη και εκεί που η φύση είχε τοποθετήσει βραχάκια, λοφίσκους και άλλα εμπόδια, φύτρωσαν κρεβατάκια, ομπρέλες και μπιτς μπαρ.

Οι αναδασώσεις των καμένων εκτάσεων που εξαγγέλθηκαν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το γνωστό πια υφάκι του -λίγο τσαμπουκαλεμένο,  πλην ψευτοσυγκινημένο, με θριαμβευτική εσάνς- δεν έγιναν ποτέ. Δεν λέμε, πάντα πιστεύουμε σε θαύματα, αλλά σε αυτόν τον τόπο, όπου κυβερνάει ο σκληρός και αμείλικτος κυνισμός, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να κρατιέσαι από τέτοιες ελπίδες.

ΠΗΓΗ: ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *