Σε πλήρη αμηχανία το αντιλαϊκό μέτωπο κατά της Κύπρου

Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας

Του ΜΑΡΙΟΥ ΠΟΥΛΛΙΚΚΑ

«Αυτοδιάθεση ονομάζεται το Δικαίωμα ενός λαού να αποφασίζει αυτοδύναμα για το διεθνές στάτους της επικράτειας του». Η παρεμπόδιση ενός λαού να ασκήσει το Δικαίωμα αυτό, είναι αντίθετη προς το Διεθνές Δίκαιο. Στην Κύπρο, από το 1956 συγκροτήθηκε ένα μέτωπο διαχωρισμού του λαού σε δύο πολιτικά ισότιμα (αλλά πληθυσμιακά άνισα) κομμάτια που θα έπρεπε να συν-αποφασίζουν. Με αυτόν τον τρόπο, η «πλειοψηφία ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας» αδρανοποιήθηκε, η Ένωση με την Ελλάδα παρεμποδίστηκε και η επίσημη επέκταση του ΝΑΤΟ μέχρι τη μεγαλόνησο, ανακόπηκε. Λόγω του τελευταίου, το «αντιλαϊκό μέτωπο» Λονδίνου-Άγκυρας-Τ/Κ, ακολουθεί συγκαταβατικά και το δίδυμο Μόσχας-ΑΚΕΛ.

Το τελευταίο διάστημα, πληθαίνουν τα δημοσιεύματα από ξένους αναλυτές που αναφέρουν πως «η Ελλάδα κερδίζει συμμάχους και η Τουρκία απομονώνεται». Μέσα από την προκλητικότατη επιθετικότητα της, η Τουρκία αυτοπροσδιορίζεται ως ο κυρίαρχος της περιοχής αφήνοντας χωρίς επιχειρήματα ακόμη και αυτούς που ήθελαν να κρατούν ίσες αποστάσεις στις διαχρονικές διαφορές της με την Ελλάδα. Η Γαλλία βγήκε δυναμικά μπροστά, το Εβραϊκό λόμπι στην Αμερική ασκεί αφόρητες πιέσεις και αριθμός Αραβικών κρατών ξεσπαθώνουν κατά της Τουρκίας. Ως αποτέλεσμα, η ΕΕ για πρώτη φορά αντιμετωπίζει έντονες εσωτερικές συγκρουσιακές καταστάσεις για θέμα που αφορά στη σχέση της με τρίτη χώρα. Οι ΗΠΑ παρουσιάζονται διχασμένες ως προς τις αποφάσεις της κυβέρνησης, του κογκρέσου, του κοινοβουλίου. Η Μέρκελ ίσως να μην το πιστεύει ακόμη πως αναγκάστηκε να δηλώσει δημόσια, την «ανάγκη συμπαράστασης στην Ελλάδα».

Μεγαλύτερη όμως αμηχανία, φαίνεται να διακατέχει το «αντιλαϊκό μέτωπο κατά της Κύπρου». Η κατάσταση πλέον εκτροχιάζεται. Ο Ερντογάν είναι εκτός ελέγχου και υπάρχει κίνδυνος να τινάξει στον αέρα ότι κτίστηκε τα τελευταία 64 χρόνια! Τι θα γίνει αν ξεσπάσει πόλεμος; Ποια θα είναι η κατάληξη του πολέμου αν στο πλευρό της Ελλάδας ταχθούν έμπρακτα η Γαλλία, η Αίγυπτος, το Ισραήλ; Αν βγει κερδισμένη η Ελλάδα, θα έχει αυτό ως επακόλουθο και την απελευθέρωση της Κύπρου; Τι θα σημαίνει αυτό;

Όσο κι αν για ορισμένους, το ενδεχόμενο αυτό μοιάζει ακραίο, για κάποιους άλλους φαίνεται πως είναι μια πιθανότητα που χρίζει μελέτης. Πιθανή απελευθέρωση της Κύπρου θα ρίξει ενδεχομένως τη ΔΔΟ, στον κάλαθο των αχρήστων. Πάει ο δικοινοτισμός, πάει η διαχρονική αντιπαλότητα και ο Κυπριακός λαός παίρνει για πρώτη φορά την τύχη του στα χέρια του. Το Ευρωπαϊκό κεκτημένο σε συνδυασμό με το Δίκαιο της Ανάγκης, θα μεταμορφώσουν την απελευθερωμένη Κύπρο σε ένα γνήσιο Δημοκρατικό κράτος, της ισότητας των πολιτών, της ελευθερίας, της καθαρής λαϊκής κυριαρχίας. Αυτό θα σημαίνει πως ο ένας και ενιαίος Κυπριακός λαός θα μπορεί να αποφασίσει για το μέλλον του. Χωρίς υποδείξεις από ξένους. Χωρίς συνταγματικούς περιορισμούς τύπου Απαρτχάιντ. Ο λαός θα αποφασίζει δημοκρατικά!

Οι κινήσεις του κατοχικού ηγέτη είναι αποκαλυπτικές της αμηχανίας του. Με τηλεφωνήματα, επιστολές και συνεντεύξεις αιτείται πλέον σημασίας από τους διάφορους ξένους που του γυρνούν την πλάτη. Επιστολή στη πρέσβειρα των ΗΠΑ, τηλεφώνημα στην αντίστοιχη της Γαλλίας, ανάλυση των θέσεων του στον διεθνή τύπο. Απαιτεί την αναγνώριση του ψευδοκράτους του επί κλεμμένης γης, την ίδια ώρα που δικαιολογεί στους ξένους την επέκταση του Τουρκικού ζωτικού χώρου στο μισό Αιγαίο! Ματαίως προσπαθεί να αποδείξει ότι από τη μια έχει «κράτος» αλλά ταυτόχρονα δεν είναι κράτος, αλλά «συνιδιοκτήτης». Είναι λέει πρόεδρος ενός «λαού» αλλά δεν θέλει την «ανεξαρτησία» του (λύση δύο κρατών), παρά μόνο θέλει την «Ομοσπονδία με Πολιτική Ισότητα» (μόνο έτσι αποκτά δικαιώματα στις νότιες θάλασσες).

Η αμηχανία του κ. Ακιντζί είναι ολοφάνερη, όπως και των υπολοίπων. Οι Βρετανοί, οι οποίοι παραδοσιακά έχουν άποψη για όλα, χάθηκαν από προσώπου γης. Ο Λαβρόφ ανήσυχος για την προοπτική δυτικής παρέμβασης υπέρ της Κύπρου (με αρχή την άρση του εμπάργκο), ήρθε εσπευσμένα για επίσκεψη. Η Ρωσία λέει, θέλει να συμβάλει στην αποκλιμάκωση της έντασης. Ίσως να εννοεί «ας διασπαστεί το ΝΑΤΟ με έναν Ελληνο-Τουρκικό πόλεμο στο Αιγαίο, αλλά δεν υπάρχει λόγος να βγει κερδισμένη η Κύπρος από αυτό».

Το δε ΑΚΕΛ, έχει ως πρώτη προτεραιότητα τα «χρυσά» διαβατήρια. Το άλλο σημαντικό λέει, είναι η επανέναρξη του διαλόγου που θα οδηγήσει σε μια «Κύπρο ενωμένη, Ομοσπονδιακή», όπου η λαϊκή κυριαρχία θα συνεχίσει να καταπατάται και η πλειοψηφούσα Ελληνική κοινότητα θα συνεχίσει να μην έχει φωνή. Το status quo και τα μάτια σας, μην τυχόν και προσδεθούμε στο δυτικό καράβι!

Όλα αυτά είναι απλά ενδείξεις, που όμως κρύβουν και μίαν ελπίδα.

Λέτε να ήρθε η ώρα για Απελευθέρωση;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *