Στα σημαντικά, είτε σε κάποιους αρέσει είτε όχι, ο Κοτζιάς έκανε πράγματα: Σκόπια και Κύπρος

File Photo: Φωτογραφία αρχείου που εικονίζει τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Πάνο Καμμένο και τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά να συμμετέχουν στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σύνθεση Υπουργών Άμυνας και Εξωτερικών, τη Δευτέρα 25 Ιουνίου 2018, στο Λουξεμβούργο. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΥΠΕΘΑ, STR

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ

Τον Νίκο Κοτζιά πολλοί τον «εμίσησαν» κατά τη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο Εξωτερικών. Με την στάση του, όχι μόνο μπροστά αλλά και πίσω από τις κάμερες, ο πρώην υπουργός ενόχλησε κατά καιρούς πολλούς: διπλωμάτες σε μέρη μακρινά αλλά και στενούς συνεργάτες του πίσω στην Αθήνα, πολιτικούς του αντιπάλους αλλά και συγκυβερνώντες, «εταίρους» της Ελλάδας στο εξωτερικό αλλά και διαπιστευμένους δημοσιογράφους πίσω στην πρωτεύουσα.

Κάποιοι ίσως πουν ότι ήταν στρυφνός. Άλλοι ίσως τον κατηγορήσουν για μεγαλομανία και επικοινωνιακές αστοχίες, για μπρίφινγκ που δεν έγιναν και εμμονές.

Οι πολιτικοί, ωστόσο, και δη οι υπουργοί κρίνονται από τα έργα που αφήνουν παρακαταθήκη. Όσα έλαβαν χώρα πίσω από κλειστές πόρτες, μεταξύ επαγγελματιών της πολιτικής και λοιπών παροικούντων, συνήθως περιορίζονται στη σφαίρα της παραπολιτικής. Σε λίγα χρόνια μάλλον δεν θα τα θυμάται κανείς πέρα… από τους παροικούντες.

  • Στα σημαντικά, είτε σε κάποιους αρέσει είτε όχι, ο Κοτζιάς έκανε πράγματα.

Στο Κυπριακό η στάση του ήταν υποδειγματική. Έθεσε το θέμα των εγγυήσεων στη σωστή του βάση και την κατοχική Τουρκία προ των ευθυνών της, όχι με εμμονές αλλά αναζητώντας τις μεθόδους εκείνες που θα μπορούσαν όντως να οδηγήσουν σε μια συμβιβαστική λύση… εάν πράγματι το ήθελε η Άγκυρα. Πολλοί από εκείνους που του άσκησαν κριτική πλέον συζητούν «νέες ιδέες» περί… χαλαρής (συν)ομοσπονδίας και βλέπουμε.

Στο μέτωπο της Αλβανίας μπορεί να μην κατάφερε να κλείσει το θέμα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών (επειδή την τορπίλισε η Άγκυρα μέσω Τιράνων) αλλά έκλεισε άλλες χρονίζουσες εκκρεμότητες με σημαντικότερη εκείνη της ταφής των Ελλήνων πεσόντων του Έπους του ’40 σε ελληνικά κοιμητήρια. Και όταν ήρθε η ώρα να πραγματοποιηθούν οι ταφές, κάποιοι, αντί να χαιρετίζουν, διαμαρτύρονταν… με το αιτιολογικό ότι δεν δέχτηκαν επίσημη πρόσκληση.

  • Ο κ. Κοτζιάς έκανε πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική (με όχημα τριμερή σχήματα συνεργασίας στη Μεσόγειο και τετραμερή στα Βαλκάνια), ποντάροντας στην εξωστρέφεια (Διεθνής Διάσκεψη των Αθηνών για τον Θρησκευτικό Πλουραλισμό, Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών, Διάσκεψη της Ρόδου για την Ασφάλεια).

Ακόμη και στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών (που του κόστισε πολιτικά), επέτυχε μια συμφωνία την οποία… υπό άλλες συνθήκες, σε μια άλλη εποχή, με έναν άλλον υπουργό Εξωτερικών και μια άλλη κυβέρνηση, η Νέα Δημοκρατία θα καλωσόριζε κατά τρόπο πανηγυρικό. Ο Κοτζιάς έφυγε από την κυβέρνηση. Η Συμφωνία των Πρεσπών όμως μένει ως στόχος στα χέρια του πρωθυπουργού… Μαζί της μένουν βέβαια και κάποιοι από εκείνους που την πολέμησαν και συνεχίζουν να την πολεμούν.

Παράδοξο; Όσο παράδοξη και η κυβερνητική σύμπραξη της πρώην ριζοσπαστικής αριστεράς με την νυν και αεί λαϊκιστική δεξιά.

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ φύλλο 18ης Οκτωβρίου

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *