Στον Ακάμα μπορεί, ακόμα, να προωθηθεί μια άλλη ανάπτυξη που δεν θα εξαντλεί τις «πρώτες ύλες», τη μοναδική ομορφιά και την πολύμορφη ιδιαιτερότητα της περιοχής!

Από εκδήλωση της Κίνησης «Save Akamas / Save Cyprus», με σκοπό την προστασία της φυσικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Φωτογραφία philenews

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Δεν είμαστε αμάθητοι από οικονομικές κρίσεις είτε αυτές προέρχονταν, κατά κύριο λόγο, από εξωτερικούς παράγοντες είτε καθαρά από παράγοντες ενδογενείς. Ψηλά-χαμηλά τις αντιμετωπίσαμε, όχι χωρίς κατάλοιπα, όχι χωρίς επιπτώσεις. Η όπως-όπως ανάπτυξη είχε ασαφές άλλοθι «τον αγώνα για την επιβίωση του τόπου». Τα πολλαπλά όμως κίνητρα για εκμετάλλευση πόρων και λοιπών δημόσιων αγαθών που αθροιστικά έτυχαν αξιοποίησης από τους επενδυτές (μαζί και νεο-Κυπρίους εκ μεταγραφής), έχουν επιφέρει σημαντικές και μη αντιστρεπτές επιπτώσεις, ιδιαίτερα στο περιβάλλον και την ποιότητα ζωής.

Και τώρα, πώς θα ξεπεράσουμε, τοπικά και διεθνώς, την παρούσα κρίση που ξεκίνησε και διαρκεί σαν πρόβλημα πανδημίας αλλά έχει κιόλας σύνθετες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτισμικές επιπτώσεις; Αν σ΄αυτά προσθέσουμε και άλλα, παράλληλα προβλήματα, διεθνή και περιφερειακά, καταλαβαίνουμε πως ανηφορικός θα ΄ναι ο δρόμος στο επόμενο διάστημα…

Αναμφισβήτητα βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη καμπή. Κι έχουμε μπροστά μας προκλήσεις. Από οικονομική άποψη τα ευρωπαϊκά κονδύλια που αναλογούν στην Κύπρο αναμένεται να καλύψουν πολλούς στόχους στην αναπτυξιακή πορεία. Όχι όμως οποιουσδήποτε, βραχυπρόθεσμού πλουτισμού των ολίγων σε βάρος των δημόσιων πόρων και αγαθών. Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία περιγράφει τους σύγχρονους ευρωπαϊκούς στόχους και τα μέσα για διασφάλιση της βιωσιμότητας της οικονομίας. Ανάμεσα σε άλλα, καθορίζει την αποδοτική χρήση των πόρων με τη μετάβαση σε μια καθαρή, κυκλική οικονομία, την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και τη μείωση της ρύπανσης, την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη στήριξη της καινοτομίας  στον βιομηχανικό τομέα, τη διασφάλιση της ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων, τις επενδύσεις σε φιλικές προς το περιβάλλον τεχνολογίες. Αυτοί οι στόχοι δεν καταγράφονται για εθελοντική ή «αλά καρτ» εφαρμογή από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ναι, σίγουρα «είναι πολλά τα λεφτά» αλλά δεν θα μας δοθούν χωρίς προϋποθέσεις. Αρκετά το παίξαμε πονηροί και εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως μπορούμε να ξεγελούμε τους ευρω-συγγενείς μας.

Πληρώνουμε ακριβά, οικονομικά και πολιτικά, το τίμημα της πονηριάς μας και την ασυνέπειά μας στην τήρηση όχι μόνων στόχων αλλά και σαφώς καθορισμένων δεσμεύσεων – απόβλητα, ανακύκλωση, ενεργειακός σχεδιασμός, εκπομπές, μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Το έχουμε πρόσφατα ξαναδεί (το καταλάβαμε, άραγε;) πως ανάπτυξη δεν είναι μόνο ο (μαζικός) τουρισμός ή η άναρχη οικοδόμηση. Είδαμε (το καταλάβαμε, άραγε;) πως δεν αρκεί η εκτρωματική πολυώροφη «ανάπτυξη» των πόλεων κι ο μεταξύ τους ανταγωνισμός για το ύψος των πύργων τους χωρίς να γνοιάζονται για την κραυγαλέα απουσία βασικών υποδομών επί του εδάφους. Είναι και τα χιλιάδες δέντρα που εξαφανίζονται σε καιρούς κλιματικής αλλαγής – θυσία στην προοπτική μεγάλων συγκροτημάτων – μόνο στο Πέρα Πεδί θα φαγωθούν 2500 πεύκα κι ας επιμένουν αρμοδίως να λένε πως τα θύματα θα είναι «μόνο 1600!». Είναι και η απαράδεκτη πολιτική της μεμονωμένης κατοικίας που αλλοιώνει τη χρήση της γης και το τοπίο αφού για αλλού ξεκίνησε κι αλλού μας έχει πάει… Είναι και οι παραλίες όπου ό,τι δεν τρώει η διάβρωση το τρώνε τα αρπακτικά με πονηρές αλλαγές ζωνών… Κάποιες μελέτες του προβλήματος της διάβρωσης και των διαχειριστικών λύσεων καταχωνιάστηκαν σε γραφεία και συρτάρια για να μην τα βρούνε ούτε αυτοί που τα έκρυψαν…

Είναι και οι περιοχές Νatura2000, είναι κι ο Ακάμας… Το μεγάλο παζάρι συνεχίζεται, το μεγάλο παρασκήνιο εντείνεται…  Σειρά από σχέδια προστασίας που ετοίμασαν ευρωπαίοι εμπειρογνώμονες προς τούτο μετακληθέντες από την Κυπριακή Δημοκρατία αχρηστεύτηκαν κι αυτά. Εμείς το θυμόμαστε (και είναι τεκμηριωμένο) πως από τον καιρό της προενταξιακής προσπάθειας ήταν σαφής η ευρωπαϊκή θέση για κήρυξη της Χερσονήσου Ακάμα σε Εθνικό Πάρκο, με την προϋπόθεση αναθεώρησης της νομοθεσίας ώστε να συμπεριλάβει σχετικές πρόνοιες σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές κι ευρύτερα διεθνείς προδιαγραφές. Αντ΄αυτού και με αδικαιολόγητες τις (σκόπιμες;) παραλείψεις  της Πολιτείας, φτάσαμε να παρακολουθούμε πρωτότυπες αποφάσεις που ακούνε στο όνομα ενός Εθνικού Δασικού Πάρκου (ΕΔΠ) που αντί να αποτελεί το πρώτο (έστω και πολύ καθυστερημένο) βήμα προς την κατεύθυνση της (ακόμα πιο καθυστερημένης) δημιουργίας Εθνικού Πάρκου, τείνει να το υποσκάψει και να μηδενίσει την όποια προοπτική του. Στην πραγματικότητα αυτό το παραπλανητικό (λόγω συγγένειας του όρου) ΕΔΠ υποτίθεται πως προστατεύει την ήδη προστατευμένη (δεν ήταν;) κρατική δασική γη. Τελικά, μένει ανοιχτό το πεδίο για υποβολή των πιο απίθανων αιτημάτων και πολλαπλή άσκηση πιέσεων…

Η υποβάθμιση από την Πολιτεία τού στόχου του Εθνικού Πάρκου δεν αναφέρεται μόνο στη γεωγραφική συρρίκνωση αλλά και τη συρρίκνωση του βαθμού  προστασίας! Η επικέντρωση της ανάπτυξης στις ίδιες τις κοινότητες που είχε με σαφήνεια προβληθεί ως βασικός στόχος του περιβαλλοντικού κινήματος αλλά και ως μια ευρύτερη κοινωνική απαίτηση, στην πράξη  εγκαταλείπεται. Είναι ώρα να το κατανοήσουν ορισμένοι τοπικοί παράγοντες που προσπερνούν πως είναι διαθέσιμο και μη αξιοποιημένο ένα τεράστιο ποσοστό των εγκεκριμένων οικιστικών ζωνών στις κοινότητές τους. Θα πρέπει μάλιστα, αδιαφορώντας για τις πονηρές σειρήνες των μεγάλων συμφερόντων, να κατανοήσουν πως, μόνο σ΄αυτή πια την περιοχή, μπορεί προνομιακά να προωθηθεί μια διαφορετική και ουσιαστική ανάπτυξη,  χωρίς να χάνονται οι «πρώτες ύλες», η μοναδική ομορφιά και η πολύμορφη ιδιαιτερότητα του Ακάμα!

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *