Συνενωτικό Σώμα

Η γραμμή της κατοχής παραμένει για 47 χρόνια στην Κύπρο. Φωτογραφία Philenews

Του ΦΟΙΒΟΥ ΣΠΑΡΟΥ

Ως συνέχεια του άρθρου μου, Δέν μπλοφάρει η Τουρκία·εμείς όμως, τί κάνουμε; στις 28/07/21, παραθέτω αυτό το άρθρο εκ μέρους του Κυκλαμίνου. Είχα τελειώσει ως εξής: “Δια ταύτα, ή μάλλον για όλα τα πιό πάνω επιβάλλεται η δημιουργία ενός ευρέος αντικατοχικού μετώπου. Πέραν των κομμάτων. Τόσον η κυβέρνηση όσον και τα κόμματα είναι απαξιωμένοι στα μάτια του λαού. Χρειαζόμαστε ένα συνενωτικό σώμα στο οποίο να συμμετέχουν οργανώσεις και άτομα που συμφωνούν στο όραμα της απελευθέρωσης και στην παλλαϊκή συμμετοχή. Με σχετικές λεπτομέρειες και εισηγήσεις θα επανέλθω με δεύτερο σχετικό άρθρο.”

Απευθυνόμαστε λοιπόν σε οργανώσεις και άτομα που συμφωνούν στο όραμα της απελευθέρωσης και στην παλλαϊκή συμμετοχή. Κανονικά, αυτό και μόνον θα έπρεπε να συνενώνει άπαντες τους Κύπριους. Δυστυχώς όμως, η μακροχρόνια αποφυγή διατύπωσης του οράματος και ο ενδοτισμός που χαρακτηρίζει την πλειοψηφία της πολιτικής/κομματικής ηγεσίας συντέλεσαν στον αποπροσανατολισμό του λαού και στην εμπέδωση της απαισιοδοξίας.

Το Κυκλάμινο έχει διατυπώσει την δική του ενόραση για μια πραγματικά βιώσιμη λύση και εδώ και μερικά χρόνια και επιζητεί “…να γίνει μέλος ενός πλατιού αντικατοχικού μετώπου που να περιλαμβάνει οργανώσεις (κομμάτων μή εξαιρουμένων) από την ολότηταν του Κυπριακού λαού. Τονίζουμε, επομένως, ότι και οι τουρκοκύπριοι(τ/κ) είναι ευπρόσδεκτοι στο κίνημά μας, δεδομένου ότι πιστεύουν στην απελευθέρωση της Κύπρου από την κατοχή της Τουρκίας και επιζητούν μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού …”.

Πόλος συσπείρωσης για το εν λόγω συνενωτικό σώμα μπορεί να αποτελέσει η πρόσφατη διακήρυξη/πρωτοβουλία του Δρ Δώρου Χριστοδουλίδη (πρώην Βουλευτή). Οι απαραίτητες και ελάχιστες θέσεις που πρέπει γίνουν αποδεκτές από τους συμμετέχοντες – κατά την γνώμη μας – είναι:

  • Κανενός είδους διαχωρισμός βάσει εθνοτικών/θρησκευτικών κριτηρίων δέν θα γίνει αποδεκτός. Επομένως, αποκλείουμε “λύσεις” τύπου διχοτόμησης, δύο κρατών, Δικοινοτικής Διζωνικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) και προτιμούμε λύση ενιαίου κράτους
  • Η λύση να βασιστεί στην διόρθωση του υφιστάμενου συντάγματος ώστε να απαλλαγούμε από οποιεσδήποτε ρατσιστικές/διαχωριστικές διατάξεις, αντί της διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας κι αντικατάστασής της από κάποιο νέο μόρφωμα
  • Η απαλλαγή από τα κατοχικά στρατεύματα της Τουρκίας
  • Η απαλλαγή από τις Αγγλικές στρατιωτικές βάσεις
  • Κανενός είδους “εγγυήσεις” δέν θα γίνουν αποδεκτές
  • Όλοι οι πολίτες της ΚΔ να έχουν το δικαίωμα εγκατάστασης κι εργασίας σε οποιονδήποτε μέρος της επικράτειάς της
  • Οι έποικοι και οι απόγονοί τους να επιστρέψουν στην Τουρκία – ή όπου αλλού επιθυμούν – με ευθύνη κι έξοδα της Τουρκίας
  • Υπάρχουν δυό πτυχές του Κυπριακόυ προβλήματος, η εξωτερική κι η εσωτερική

◦     η εξωτερική μπορεί να συζητηθεί σε διεθνή διάσκεψη με συμμετοχή των

▪     πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (ΣΑΟΗΕ)

▪     των νυν εγγυητριών δυνάμεων

▪     της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, βέβαια,

▪     της Κυπριακής Δημοκρατίας

◦     η εσωτερική πτυχή μπορεί να συζητηθεί από εκπροσώπους των δυό κοινοτήτων (εκλελεγμένων από τους τόπακες)

◦     η εξωτερική πτυχή, δηλαδή κυρίως η απαλλαγή της στρατιωτικής κατοχής, να λυθεί πρίν την εσωτερική. Διαφορετικά, δέν θα έχει νόημα η συζήτηση για την εσωτερική πτυχή, όπως δηλαδή γίνεται τώρα με τις αλλεπάλληλες συνομιλίες μεταξύ των “δυο πλευρών”, ήτοι μια παρωδία συνομιλιών για την εσωτερική πτυχή. Μόνο που ο αντιπρόσωπος των τ/κ στην ουσία την Τουρκία είναι που αντιπροσωπεύει, έτσι ώστε να παραβλέπεται παντελώς ο ρόλος της τελευταίας ως εισβολέα

  • Είναι απαραίτητη η συμμετοχή στο μέτωπο (συνενωτικό σώμα) όχι μόνο εκπροσώπων αμφοτέρων των δυο κοινοτήτων (όπως τις ορίζει το ισχύον σύνταγμα) αλλά και των υπόλοιπων κοινοτήτων.

Δέν μπορούμε και δέν θέλουμε να μπούμε σε λεπτομέρειες καθορισμού της στρατηγικής για επίτευξη του οράματος για διάφορους λόγους. Σε γενικές γραμμές όμως, αυτή θα πρέπει να βασιστεί στην σωστή εκτίμηση και χρησιμοποίηση των εμπλεκομένων συμφερόντων στην Κύπρο, στην Μέση Ανατολή και ευρύτερα. Γνώμονες: ποιά από αυτά βολεύουν τα δικά μας συμφέροντα και ποιά αντιστρατεύονται τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας. Αλλά βέβαια και ποιά βολεύουν τις Τουρκικές βλέψεις. Από την συνολική τους θεώρηση θα εξαχθεί η πρέπουσα στρατηγική, η οποία είναι δυνατό να μεταβάλλεται ανάλογα με τις ρέουσες αλληλεπιδράσεις και διαφοροποιήσεις των πο πάνω συμφερόντων. Επί πλέον, χρειάζεται η συμβολή (που αυτήν την στιγμή δέν έχουμε) ειδικών για εξειδικευμένα θέματα, όπως αμυντική θωράκιση, οικονομία που να ενισχύει την στρατηγική κ.α. Είναι αναγκαία επίσης, η αντιστροφή της κοινής αποδοχής μιας ηττοπαθούς στάσης σε στάση διεκδίκησης και αγωνιστικότητας. Όλες οι εκφάνσεις της ζωής μας, κι ιδιαίτερα η Παιδεία, προς αυτό πρέπει να αποβλέπει. Αυτά τα θέματα καθορισμού στρατηγικής να αποτελέσουν το πρώτο θέμα συζήτησης του συνενωτικού σώματος αμέσως μετά την σύστασή του.

Το κοινό εν γένει, καλώς ή κακώς, δέν τα εμπιστεύεται πλέον τα πολιτικά κόμματα. Αυτό δέν σημαίνει ότι σε ένα τέτοιο συνενωτικό σώμα πρέπει να αποκλειστούν. Όλοι όσοι συναινούν στις πιο πάνω θέσεις, είτε άτομα είναι είτε οργανώσεις είτε κόμματα, θα είναι ευπρόσδεκτοι. Άν και επισήμως, οι θέσεις των διαφόρων κομμάτων δέν συνταυτίζονται με τα πιο πάνω πολλοί οπαδοί ή/και μέλη τους πιστεύουμε ότι τις υιοθετούν. Σε αυτούς απευθυνόμαστε, επί πλέον της μεγάλης μάζας της “δεξαμενής της αποχής”. Αυτή η τελευταία αποτελεί 40 και πλέον τοις εκατό του εκλογικού σώματος και περιλαμβάνει όλους όσους είτε δέν ψηφίζουν, είτε ψηφίζουν λευκό/άκυρο είτε δέν είναι καν εγγεγραμμένοι στον εκλογικό κατάλογο. Πολλοί τους απαξιώνουν για την στάση τους αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτή η στάση είναι το αποτέλεσμα της μακροχρόνιας στείρας πολιτικής των εκάστοτε κυβερνώντων, όχι μόνον επί του Κυπριακού αλλά και επί για τις οικονομικές και κοινωνικές τους ανεπάρκειες.

Μιλώντας με Οικολογική ή ακόμα Κοσμολογική θεώρηση, αναλογιζόμαστε τον πλανήτη μας σφαιρικά (συνολικά) και δρούμε τοπικά. Κι ο πλανήτης Γή δέν είναι παρά ο “τρίτος βράχος από τον Ήλιο”. Η μάζα του Ήλιου είναι πάνω από 300 χιλιάδες φορές πιό μεγάλη από την μάζα της Γής, κι αυτό αποτελεί περίπου το 99,99% όλης της μάζας του Ηλιακού μας συστήματος. Με άλλα λόγια, όσον αφορά το ηλιακό μας σύστημα δέν είμαστε κάν “βράχος” αλλά μάλλον “πετραδάκι”. Η απροσμέτρητη πλειοψηφία των “αστεριών” που βλέπουμε στον νυκτερινό ουρανό αποτελείται από αστέρες (όπως τον Ήλιο μας δηλαδή) και γαλαξίες. Ο δικός μας γαλαξίας περιλαμβάνει πάνω από 100 δισεκατομμύρια αστέρες και έχει συνολική μάζα περισσότερο από 1,5 τρισεκατομμύρια φορές την μάζα του Ήλιου μας. Υπολογίζεται ότι το Σύμπαν περιλαμβάνει μεταξύ 100 και 200 δισεκατομμύρια γαλαξίες… Διαπιστώσουμε επομένως ότι, όχι απλά η Γή, αλλά ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα δέν αποτελούμε παρά μιάν αμελητέα ποσότητα… Άν μή τί άλλο, αυτά θα πρέπει να εμπεδώσουν την ταπεινοφροσύνη μας: δέν είμαστε το κέντρο του Κόσμου! Δέν μας ανήκει η Γή και το Σύμπαν αλλά μάλλον εμείς ανήκουμε σε αυτά. Να συνειδητοποιήσουμε ότι άν χαθεί η Κύπρος ή ακόμη η Γή κι ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα, το Σύμπαν δέν θα “νοιώσει” τίποτα…

Τίθεται το θέμα: μας αρέσει ή όχι το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Κι αν ναί, βλέποντας τις καταστροφές – κυρίως λόγω του ανθρώπινου παράγοντα – που γίνονται, πρέπει να περιμένουμε από κάποιους θεούς ή το Σύμπαν να κάνει κάτι για μάς ή, αντίθετα, πρέπει εμείς να δραστηριοποιηθούμε;

Στην Κύπρο, το μεγαλύτερο οικολογικό πρόβλημα που έχουμε είναι η βίαιη δημογραφική αλλαγή που επέφερε η Τουρκική στρατιωτική εισβολή το 1974, κι ας την ονόμασαν με τεράστια δόση αναίδειας “Ειρηνευτικήν Επιχείρηση”. Σε τελευταίαν ανάλυση, η αδυναμία αντιμετώπισής της οδήγησε στην απογοήτευση και την αδιαφορία. Απαντούμε λοιπόν, πως πρέπει εμείς να δραστηριοποιηθούμε! Σε όλα τα μέτωπα: πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό. Όλα να ευθυγραμμιστούν με το όραμα της ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ (με όλες τις ευρύτερες έννοιές της).

*Φυσικός Μηχανικός, sparos@gmail.com

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *