Τα γεγονότα τρέχουν: Ο φόβος της πανδημίας φαίνεται να έχει παραμεριστεί και κυριαρχεί τώρα το θέμα της ενέργειας, η έλλειψη της οποίας, εξαιτίας του ενεργειακού πολέμου Δύσης – Ρωσίας, δημιουργεί μια τεράστια κρίση σε πολλά επίπεδα της ζωής των ανθρώπων

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ*

Τα γεγονότα τρέχουν και διαδέχονται το ένα το άλλο με ρυθμούς που δύσκολα επιτρέπουν στους ανθρώπους να κατανοήσουν τη σημασία τους. Είναι επίσης η δυσκολία αξιολόγησής τους. Πολλές φορές το μείζον χάνεται και αναδύεται το έλαττον. Με το καλοκαίρι να τελειώνει κυριαρχεί η συζήτηση και ο φόβος για το τι θα φέρει ο χειμώνας. Ο φόβος της πανδημίας φαίνεται να έχει παραμεριστεί και κυριαρχεί τώρα το θέμα της ενέργειας, η έλλειψη της οποίας, εξαιτίας του ενεργειακού πολέμου Δύσης – Ρωσίας, δημιουργεί μια τεράστια κρίση σε πολλά επίπεδα της ζωής των ανθρώπων. Η ενεργειακή κρίση είναι το αποτέλεσμα των δυτικών κυρώσεων στη Ρωσία οι οποίες αποδιοργάνωσαν την παγκόσμια οικονομία χωρίς να πλήξουν ουσιαστικά τον στόχο τους. Η Ρωσία μάλλον επωφελείται από τις υψηλές τιμές του φυσικού αερίου και του πετρελαίου, ενώ πέτυχε και τη δημιουργία νέων συμμαχιών και την εξεύρεση νέων αγορών με αποτέλεσμα η κρίση να πλήττει κυρίως την Ευρώπη που επέστρεψε υπό αμερικανική ηγεμονία και αυτοπυροβολείται. Πλήττει βεβαίως χωρίς οίκτο και τις φτωχότερες χώρες του πλανήτη.

Τα γεγονότα τρέχουν… Εκλογές και πολιτικές αλλαγές σε πολλές χώρες που αναμένεται να επηρεάσουν τις διεθνείς ισορροπίες. Στη Βρετανία ήδη η Λιζ Τρας ανέλαβε Πρωθυπουργός και η χώρα συνεχίζει την παρακμιακή της πορεία στην οποία έχει εισέλθει από καιρό. Η εκλογή της δείχνει επίσης την κρίση που περνά εδώ και καιρό το βρετανικό Συντηρητικό Κόμμα. Κρίση άλλωστε που περνούν όλα τα παραδοσιακά συντηρητικά κόμματα στη Δύση τα οποία εκφυλίζονται και υιοθετούν ακροδεξιές πολιτικές με χαρακτηριστικό παράδειγμα το αμερικανικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα που υιοθέτησε τον τραμπισμό. Όμως η κρίση είναι γενικότερη και αφορά και τα υπόλοιπα κόμματα χωρίς να εξαιρούνται και αυτά της Αριστεράς που δεν έχουν να προτείνουν κάτι το εναλλακτικό.

Εκλογές όμως θα έχουμε και στη Σουηδία στις 11 Σεπτεμβρίου, στη Βραζιλία στις 2 Οκτωβρίου αλλά και στην Ιταλία στις 25 Σεπτεμβρίου. Εκλογές που σίγουρα είναι σημαντικές. Πρώτα για το ευρωπαϊκό σκηνικό αλλά φυσικά και για το παγκόσμιο. Στην Ιταλία φαίνεται ότι, εκτός απροόπτου, τις εκλογές θα κερδίσουν τα κόμματα της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς κάτι που φυσικά δεν είναι μια θετική εξέλιξη για την Ευρώπη.

Επανέρχεται βεβαίως και το ερώτημα πόσο η Μόσχα επηρεάζει τις εκλογές αυτές. Αφήνοντας κατά μέρος τις συνωμοσιολογικές θεωρίες περί ρωσικής επέμβασης, είναι βέβαιον ότι η οικονομική κρίση στην οποία έχει περιέλθει   η Ευρώπη επηρεάζει τα αποτελέσματα των εκλογών ενισχύοντας τις ακροδεξιές πολιτικές δυνάμεις.

Σοβαρές αν όχι κρίσιμες είναι και οι εκλογές του φθινοπώρου στις ΗΠΑ από τις οποίες θα κριθεί ο έλεγχος του Κογκρέσου αλλά και των θεσμών εκείνων που επιβλέπουν τις εκλογικές διαδικασίες σε κάθε Πολιτεία. Μέχρι πρόσφατα οι Ρεπουμπλικάνοι και ειδικά οι άνθρωποι του Τραμπ θεωρούνταν οι βέβαιοι νικητές. Οι τελευταίες όμως περιπέτειες του Τραμπ αλλά και οι φαιδρές και γραφικές επιλογές μερικών υποψηφίων του -μεταξύ των οποίων και ένας Τούρκος στην Πενσιλβάνια και κάποιος άλλος στην Τζόρτζια που υποστηρίζει ότι το πρόβλημα με την κλιματική αλλαγή είναι ο «κινέζικος αέρας που φτάνει στις ΗΠΑ»- δίνουν ελπίδες στους Δημοκρατικούς παρά την ανικανότητα που επιδεικνύει ο Μπάιντεν στη διαχείριση των εσωτερικών και των διεθνών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η αυτοκρατορία.

Στα καθ’ ημάς βέβαια Ελλάδα και Κύπρος παραμένουν βυθισμένες στην πολιτική κρίση και την αβεβαιότητα για το αύριο. Με ένα διεφθαρμένο και χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα και στις δύο χώρες. Την ίδια ώρα κλιμακώνονται οι τουρκικές απειλές χωρίς να αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα από τους «συμμάχους», Αμερικανούς και Ευρωπαίους. Οι ελληνικές ελίτ είναι πολύ ανήσυχες για την στάση αυτή των Αμερικανών και των Ευρωπαίων όπως φαίνεται μέσα από την αγωνιώδη αρθρογραφία ανθρώπων που διασυνδέονται με το ελληνικό κατεστημένο και τον ίδιο τον Μητσοτάκη. (Παράδειγμα μια σειρά άρθρων του διευθυντή της «Καθημερινής» Αλέξη Παπαχελά, γνωστού για τις σχέσεις του με τον Μητσοτάκη και εκφραστή των υψηλών δωμάτων του ελληνικού αστισμού, που στο τελευταίο άρθρο του -ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 07.09.2022- ζητά από τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους «ξεκάθαρες κουβέντες» για τις τουρκικές απειλές και «όχι χάδια» για την Τουρκία).

Εκεί φτάσαμε! Η Ελλάδα ολόκληρη να έχει μετατραπεί σε αμερικανική βάση, από την Αλεξανδρούπολη ως τη Σούδα, και οι Αμερικανοί να αρνούνται να εγγυηθούν την  εθνική της ακεραιότητα! Και οι ελληνικές ελίτ να ικετεύουν… Να ικετεύουν να σταματήσουν τα χάδια στην Τουρκία!

ΥΓ 1 Πεθαίνουν λοιπόν και οι βασιλιάδες! Ακόμη και οι βασίλισσες!

ΥΓ2 Συνεχίζονται οι πιρουέτες των τριών υποψηφίων της αυλής Αναστασιάδη για το προεδρικό αξίωμα στην Κύπρο. Την σκυτάλη αυτή τη φορά την πήρε ο Αβέρωφ Νεοφύτου με την απίθανη πρότασή του για αλλαγή του Συντάγματος και εκλογή «Βοηθού Προέδρου»! Ας πρότεινε καλύτερα εκλογή «Αναπληρωτή Προέδρου»! Δουλειά δεν είχε ο διάολος…

 *Πανεπιστημιακός, συγγραφέας της μυθιστορηματικής τριλογίας ΝΟΜΑΔΑΣ, Αθήνα, Εκδόσεις Βακχικόν, 2017 – 2019. Τώρα κυκλοφορεί και το νέο του μυθιστόρημα,  ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ/ΣΤΟ ΥΦΑΝΤΟ ΤΟΥ ’21, από τον ίδιο εκδοτικό οίκο.

Email  stephanos.constantinides@gmail.com

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.