Τα κολωνακιώτικα αφηγήματα για τους βουλιμικούς Κύπριους που κυκλοφορούν μεταξύ Αθήνας και Λευκωσίας

Το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Φωτογραφία kathimerini.gr

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

Το πιο πρόσφατο «αφήγημα» που κυκλοφορεί είναι αυτό της «απομόνωσης» της Μπουγιούκ (Μεγάλης) Τουρκίας.

Κατά το «αφήγημα» κάποιοι δαιμόνιοι στη Λευκωσία κατάφεραν να «παρασύρουν» αρχικά την Αίγυπτο, μετά το Ισραήλ, μετά τον Λίβανο, μετά την Ελλάδα, ίσως τη Συρία αύριο, ώστε όλοι μαζί να συνασπιστούν και να «εγκλωβίσουν» την Τουρκία στις μεγάλες (Μπουγιούκ) της ακτές. Αυτή είναι η νέα μοδίτικη παραμύθα που κυκλοφορεί ανάμεσα σε Αθήνα, Λευκωσία και τούμπαλιν. Μέχρι να κάνει και αυτή τον κύκλο της, να εξυπηρετήσει δηλαδή τις γνωστές ιδεοληπτικές σκοπιμότητες, να εγκαταλειφθεί και να «εφευρεθεί» μια καινούργια. Μέχρι που κάποτε να βάλει και ο διάβολος το χέρι του -αφού δεν το βάζει ο Θεός- ώστε να καταλυθεί επιτέλους το κυπριακό κράτος, μέσω της ρατσιστικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, η ύπαρξη και μόνο του οποίου παράγει όλα όσα ταλανίζουν… τη Μεσόγειο σήμερα.

Κατά την παραμύθα, λοιπόν, η πατρότητα για την «απομόνωση» της Μπουγιούκ Τουρκίας -που «φυσιολογικά» πνίγεται και «φυσιολογικά» αντιδρά- ανήκει σε Κύπριους. Σε ένα ή πολλούς δεν διευκρινίζεται. Όποιοι και να είναι πρέπει να συνδυάζουν τις στρατηγικές ικανότητες ενός Κλαούζεβιτς, ενός Μπίσμαρκ και ενός Σουν Τσού. Τίποτα λιγότερο. Αλλιώς δεν θα μπορούσαν όχι μόνο να σκεφτούν, αλλά να πείσουν άλλους και να υλοποιήσουν ένα τέτοιας αποτελεσματικότητας στρατήγημα.

Επειδή όμως στην πλειοψηφία τους οι Κύπριοι, σαν λαός, είναι «χαζοκούμπαροι» δεν μπορούσαν μόνοι τους να εντοπίσουν τον ένα ή τους λίγους -μη χαζοκούμπαρους ανάμεσα τους- που λειτούργησαν με αυτό τον δόλιο τρόπο. Τους εντόπισε όμως ένα γνωστό σαΐνι στην Αθήνα. Ένας γνωστός σχολιογράφος. Όχι δημοσιογράφος. Ένας που κυκλοφορεί στο τρίγωνο Κολωνακίου- Υπουργείο Εξωτερικών- Βουκουρεστίου. Εκεί που μαθαίνονται και γίνονται γνωστά όλα: από υψηλή στρατηγική, συνωμοσίες, προσωπικές αδυναμίες, DNA, κ.λπ. Tους τσάκωσε στο πι και φι. Αυτούς τους κ..Κύπριους, τους βουλιμικούς που θέλουν να σφετεριστούν τον πλούτο της Μεσογείου, «απομονώνοντας» την Μπουγιούκ Τουρκία, εξαγριώνοντας την… Και το επίτευγμα του Αθηναίου «Σέρλοκ Χολμς» έγινε σημαία για τα αντίστοιχα κυπριακά σαΐνια. Σχολιογράφους -που δεν έχουν κάνει ποτέ έρευνα- αλλά που σχολιάζουν καθημερινά και ακατάπαυστα.

Θα ήταν, βέβαια, ευχής έργον αν υπήρχε στην Κύπρο άτομο ή άτομα ικανά να παράγουν στρατηγική σκέψη και με επιρροή υλοποίησής της. Τα πράγματα, όμως, με την «απομόνωση», τάχατες, της Τουρκίας είναι απλά και πεζά. Δεν χρειάζεται κανένας Κλαούζεβιτς, Μπίσμαρκ ή Σουν Τσού για να τα φέρει σε πέρας. Τα φέρνουν εις πέρας τα πράγματα και οι συνθήκες.

Στην πραγματικότητα κανείς δεν «απομόνωσε» την Τουρκία. Η Τουρκία απομονώθηκε μόνη της. Δεν την απειλεί κανείς. Απειλεί τον εαυτό της. Δεν συνωμοτεί κανείς εναντίον της. Συνωμοτεί η ίδια με τον εαυτό της.

Η Τουρκία εσκεμμένα ακολουθεί μια πολιτική μονομέρειας και ηγεμονισμού. Δεν αποδέχεται εθιμικούς και διεθνείς κανόνες συμπεριφοράς. Θέλει να επιβάλει τους δικούς της κανόνες. Θέλει μέσα στο γήπεδο να παίζει με 12 παίκτες, να κάνει περισσότερες από 3 αλλαγές. Θέλει όταν χάνει την μπάλα να παίζουν οι παίκτες της και με τα χέρια. Θέλει να επιβάλει τη δική της «οθωμανική ειρήνη». Και απειλεί όποιους δεν τη δέχονται με «οθωμανικούς πάτσους», όπως λέει ο Μεγάλος Μάστρος Ερντογάν («Ottoman slaps»). Όταν ο ισλαμιστής Αχμέτ Νταβούτογλου μιλούσε για πολιτική «μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες» εννοούσε ακριβώς αυτό: εφόσον γίνει αποδεκτή η «οθωμανική ειρήνη» όλα τα προβλήματα με τους γείτονες θα μηδενιστούν. Υπο το βλέμμα της «μεγαλόψυχης» Μπουγιούκ Τουρκίας, πάντοτε.

Η πολιτική αυτή της Τουρκίας παράγει, νομοτελειακά, αντιδράσεις και αντιηγεμονικούς συνασπισμούς. Αυτό συμβαίνει στη Μεσόγειο σήμερα. Αυτή είναι η εξήγηση. Δεν υφίσταται καμία συνωμοσία εναντίον της, «made in Cyprus». H Τουρκία αυτοαπομονώθηκε λόγω δικής της επιλογής. Όχι λόγω ανάγκης. Επειδή πιστεύει πως απειλώντας, οι γείτονες της θα βάλουν την ουρά στα σκέλια φοβούμενοι τα «σκαμπίλια» του κάθε οθωμανόπληκτου.

Δεν δουλεύει, όμως, έτσι το διακρατικό σύστημα. Από καταβολής του -το 1648- το διακρατικό σύστημα ήταν, είναι και παραμένει αντι-ηγεμονικό. Γι’ αυτό ηττήθηκε ο Ναπολέων. Γι’ αυτό κατέρρευσε το 2ο Ράιχ. Γι’ αυτό κατέρρευσε το 3ο Ράιχ.

Όταν όμως είσαι αγράμματος και αγεωγράφητος -η Τουρκία όχι μόνο δεν έχει τη «μεγαλύτερη ακτογραμμή» στη Μεσόγειο, έχει τη μισή της Ελλάδας- αναγάγεις το κουτσομπολιό σε «θεωρία» και παράγεις ιδεοληψία και ιδεοληπτικούς. Οι ιδεοληπτικοί αδυνατούν, εξ ορισμού, να αναστοχαστούν. Ζουν μέσα στη γυάλα τους. Αναμασούν συνεχώς τα ίδια και αυτοϊκανοποιούνται.

Θεωρητικά, ωστόσο, δεν είναι ποτέ αργά. Μπορεί να κατηχηθούν. Για να μάθουν πως αυτά που, τάχατες «γνωρίζουν» και «κατασκευάζουν» δεν έχουν έτσι. Άλλο τα πράγματα και άλλο τα «κολωνακιώτικα» κατασκευάσματα. Για τη φύση των αντι-ηγεμονικών συσπειρώσεων μπορούν να μάθουν από τον «Κατηχιστή της Ευρώπης» (“Europe’s Catechism”, London, 1741, σελ.11-12). Στο απόσπασμα που ακολουθεί, ο Κατηχιστής ρωτά την νεαρή Ευρώπη για την αλφα-βήτα του αντι-ηγεμονισμού. Και η Ευρώπη αποδεικνύεται διαβασμένη.

Κατηχιστής: Περίμενε, μια τελευταία Λέξη, όμορφο μου Παιδί. Ρωτήθηκες για την Ισορροπία της Ισχύος. Πες μου τί είναι;

Ευρώπη: Είναι ο ίσος Καταμερισμός της Ισχύος ανάμεσα στους Πρίγκιπες της Ευρώπης που καθιστά αδύνατο ο ένας να ενοχλεί την Ησυχία του άλλου.

Κατηχιστής: Παρακαλώ, πες μου ποιος διαμόρφωσε το εξαιρετικό αυτό Σχέδιο;

Ευρώπη: Ο αθάνατος Βασιλιάς Γουλιέλμος ο Ολλανδός και άλλοι σοφοί Άνδρες.

Κατηχιστής: Πες μου, σε τι συνίσταται η Ασφάλεια της Ευρώπης;

Ευρώπη: Σε αυτό, στην Ισορροπία Ισχύος.

Κατηχιστής: Τι είναι που γενικά προκαλεί πόλεμο στα Σωθικά (της Ευρώπης);

Ευρώπη: Συμβαίνει όταν καταστρέφεται η Ισορροπία Ισχύος.

Κατηχιστής: Και πως καταστρέφεται η Ισορροπία;

Ευρώπη: Η Ισορροπία μπορεί να καταστραφεί με τη Βία ή την Παγαποντιά. Ή από τον Φόβο μερικών και τη Διαφθορά όλων.

Κατηχιστής: Όταν ο Ηγεμόνας (“Potentate”) έχει συγκεντρώσει υπερβολικό Μερίδιο Ισχύος δεν πρέπει, οι Υπόλοιποι να συνασπιστούν ώστε να περιορίσουν το μερίδιο του σε αυτό που του Αναλογεί;

Ευρώπη: Ναι, βεβαιότατα. Αλλιώς υφίσταται μόνο ένας Ηγεμόνας και οι άλλοι γίνονται Υποτελείς σε αυτόν”.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *