Τανάρ και Turkish Stream καρατόμησαν τον EastMed

Εικόνα 1: Διαδρομές Turkish Stream I+II και TANAP

Του Παντελή Σοφοκλέους

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΓΩΓΟΣ ΤΑΡ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑΝΑΡ και TURKISH STREAM…

και μπορεί να εισάγει στην Ελλάδα αζερινό και ρωσικό φυσικό αέριο διαμέσου Τουρκίας και να το διαμετακομίζει με τους διασυνδετήριους αγωγούς IGI (ελληνο-ιταλικός) και IGB (ελληνο-βουλγαρικός)  προς Αλβανία- Ιταλία, Βουλγαρία- Σερβία και ακόμη μέχρι Ουγγαρία (εικόνα 1).

Το επενδυτικό κόστος του νέου συρρικνωμένου ΤΑΝΑΡ ανέρχεται στα €8,5 δις και η χωρητικότητα στα 16 δις m³/έτος. Τα 6 δις m³ θα διατίθενται στην Τουρκία και τα υπόλοιπα 10 δις m³ σε Ελλάδα και Ιταλία. Θα είναι έτοιμος τέλος του 2018.

Ο αγωγός ΤΑΝΑΡ σχεδιάστηκε όμως το 2002, για να μεταφέρει αζερινό αέριο στην Ευρώπη, με στόχο να αντικαταστούσε τον South Stream (εικόνα 3). Ο South Stream θα διοχέτευε όμως την Ευρώπη με ρωσικό αέριο, των 65 δις m³/έτος.

Ο τουρκικός αγωγός Turkish Stream Ι έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Το επενδυτικό κόστος ανέρχεται στα €7 δις και η χωρητικότητα στα 16 δις m³/έτος, με προορισμό  την Τουρκία.

Υπάρχει προοπτική κατασκευής ενός παράλληλου αγωγού στον Turkish Stream Ι με  χωρητικότητα 16 δις m³/έτος, με προορισμό Ελλάδα και Ιταλία (εικόνα 1). Ο Turkish Stream Ι ή ως Νότιος Ευρωπαϊκός Αγωγός (SEEC) σχεδιάστηκε για την μεταφορά ρωσικού αερίου, αξιοποιώντας τον ελληνικό ΤΑΡ-IGI,  παρακάμπτοντας την Ουκρανία και να εφοδιάζει από άλλη όδευση τους πελάτες της.

Η ΡΩΣΙΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ…

διαδρομές και ποσότητες φυσικού αερίου προς Ευρώπη. Όπως αναφέραμε και στο άρθρο μας “Το φυσικό αέριο καθορίζει Ρωσικο-Γερμανικό Συνασπισμό“, οι μοναδικές χώρες που “επιτρέπεται“ ακόμη να μεταφέρουν φυσικό αέριο στην Ευρώπη είναι οι Νορβηγία και Ολλανδία. Από το 2035 αυτές οι χώρες μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα μπορούν ούτε τις δικές τους ετήσιες ανάγκες να καλύψουν, αφού τα αποθέματα τους εξαντλούνται.

Οι απαιτούμενες ποσότητες που κατεγράφηκαν το 2017 για την ΕΕ, ήταν 515 δις m³ και προσθέτοντας τις Λευκορωσία, Ουκρανία, Νορβηγία, Ελβετία, Τουρκία, βαλκανικές χώρες και Ισραήλ ανέρχονται στα 655 δις m³/έτος.

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της BP του 2017, η κατανάλωση φυσικού αερίου στην Ευρώπη θα αυξηθεί μέχρι το 2040, που σημαίνει μεγαλύτερη εισαγωγή ενεργειακών πόρων.

Σήμερα, η Ρωσία αντιπροσωπεύει το 35% των εισαγωγών φυσικού αερίου στην Ευρώπη και μέχρι το 2040 θα αυξηθεί στο 50%.

Οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις μεταξύ Ρωσίας- Γερμανίας επιβεβαιώνουν την εκτίμηση, ότι στην μαθηματική εξίσωση για την διοχέτευση φυσικού αερίου προς Ευρώπη εγκαθίσταται μια Σταθερά, η οποία ξεκινά από ρωσικό έδαφος. Οι Μεταβλητές επιλέγονται είτε ως διαμετακομιστικές είτε ως τελικός προορισμός, που αλλάζουν ανάλογα με τις γεωπολιτικές συμμαχίες της Ρωσίας. Για αυτό οι Μεταβλητές αξιολογούνται και ως ανταγωνιστικές μεταξύ των, διότι υπάρχει υπερπροσφορά φυσικού αερίου και εναλλακτικοί διάδρομοι σε ολόκληρη την Ευρώπη.

ΡΩΣΙΑ- ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ…

με την Ρωσία να μπορεί να προσφέρει επαρκείς ποσότητες σε ολόκληρη την Ευρώπη για τα επόμενα 200 χρόνια και την Γερμανία  να αναλαμβάνει και τον ρόλο διαμετακομιστικού ενεργειακού κέντρου διαμέσου των Nord Stream 1+ΙΙ (εικόνα 2), που σημαίνει:

Παράκαμψη του διαδρόμου Ρωσία- Ουκρανίας προς βιομηχανικές χώρες ΕΕ

Ακύρωση του αγωγού “West Nabuco“,  ο οποίος σχεδιάστηκε να διοχετεύει αζερινό αέριο στην Ευρώπη

Οι ποσότητες χωρητικότητας ρωσικού φυσικού αερίου των Nord Stream Ι+ΙΙ ανέρχονται στα 110 δις m³ και οι ποσότητες δυνατότητας αποθήκευσης- αεριοποίησης υγραερίου στις ευρωπαϊκές βιομηχανικές χώρες ανέρχονται στα 145 δις m³. Έτσι καλύπτουν το 90% των ετήσιων αναγκών (285 δις m³/έτος) των ακόλουθων χωρών:

Τσεχία- Αυστρία- Ιταλία, Ελβετία, Βέλγιο- Γαλλία- Ισπανία- Πορτογαλία- Λουξεμβούργο

Εικόνα 2: Διαδρομή βόρειου αγωγού (Nord Stream Ι+ΙΙ)

Οι διαδρομές Ρωσία- Ουκρανίας, Ρωσία- Λευκορωσίας- Πολωνίας ανακαινίζονται και προσφέρουν νέες οδεύσεις προς:

Σλοβακία, Ουγγαρία- Σλοβενία, Μολδαβία- Ρουμανία- Κροατία- Μοντενέγρο- Βοσνία- FYROM

Με αυτή την αλλαγή των διαδρομών “σώζεται“ η Ουκρανία ως διαμετακομιστικός ενεργειακός κόμβος ρωσικού αερίου προς Ευρώπη, ο οποίος μπορεί να διοχετεύσει μέχρι και 210 δις m³.

+TURKISH STREAM ΑΝΑΣΤΕΛΛΟΥΝ SOUTH STREAΜ…

αφού Βουλγαρία και ΕΕ, ακύρωσαν την συμφωνία με την Ρωσία το 2014 για την κατασκευή του South Stream  (εικόνα 3), που σχεδιάστηκε να παρέχει μια ποσότητα των 65 δις m³ στην Ευρώπη, στις βαλκανικές χώρες και Ιταλία.

Σήμερα οι χώρες: Σλοβακία, Ουγγαρία- Σλοβενία, Μολδαβία- Ρουμανία- Κροατία- Μοντενέγρο- Βοσνία- Αλβανία- FYROM θα προμηθεύονται ρωσικό αέριο από τους υφιστάμενους Europe Pipelines, ενώ η Ιταλία δια μέσου των Nord Stream Ι+ΙΙ.

Εικόνα 3: Ακύρωση South Stream (Ρωσία- Βουλγαρία- Ευρώπη)

Αναβιώνεται και ο διάδρομος ΤΑΝΑΡ (Αζερμπαϊτζάν- Γεωργία- Τουρκία) και συνδέεται μόνο με τον διάδρομο ΤΑΡ (Ελλάδα- Αλβανία- Ιταλία). Ο “West Nabuco“ ακυρώθηκε ήδη το 2006 (εικόνα 4). Ο ΤΑΝΑΡ “επιτρέπεται“ να διοχετεύει μια ανώτατη ποσότητα 16 δις m³ και μπορεί μελλοντικά να συνδεθεί και με τους τουρκικούς αγωγούς Turkish Stream I+II και Blue Stream I+II.

Εικόνα 4: Ακύρωση διαδρομής αζερινού αγωγού “West Nabuco“ και Αναβίωση διαδρομής TANAP – ΤΑΡ

Με την λειτουργία των τουρκικών αγωγών Turkish Stream Ι+ΙΙ (εικόνες 1, 5), η Ρωσία εγγυάται ποσότητες 32 ή/και 64 δις m³/έτος σε Τουρκία, Βουλγαρία, Ελλάδα, Σερβία, Αλβανία και Ιταλία, που αντιστοιχούν στις ποσότητες του South Stream.

Εικόνα 5: Διαδρομές τούρκικων αγωγών Turkish Stream και Blue Stream

Σε περίπτωση διαφορών Ρωσίας με το Αζερμπαϊτζάν ή/και με την Τουρκία, μπορούν άμεσα να αντικατασταθούν οι ΤΑΝΑΡ και Turkish Stream με τον ανταγωνιστικό διάδρομο South Stream. Αυτή είναι και η ρωσική φιλοσοφία: επιλογή πολλών Μεταβλητών διαδρομών, ούτως ώστε να διασφαλίζεται απρόσκοπτα η διοχέτευση ρωσικού αερίου στους πελάτες της.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΕΦΑΣΙΣΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ…

και διεκδικεί ρόλο στην ενεργειακή ευρωπαϊκή σκακιέρα, με συνεργασίες και με τους 2 κυρίαρχους ανταγωνιστές- προμηθευτές φυσικού αερίου:

τόσο με την Ρωσία, αφού:

  • ο Διαδριατικός Αγωγός ΤΑΡ μπορεί να συνδεθεί και με τον ΤΑΝΑΡ και με τους αγωγούς Turkish Stream I+ΙΙ και διαμέσου των διασυνδετήριων αγωγών IGI (ελληνο-ιταλικός) και IGB (ελληνο-βουλγαρικός) να μεταφέρουν ρωσικό αέριο σε Ελλάδα, Βουλγαρία, Αλβανία, Σερβία, Ιταλία μέχρι και 20 δις m³/έτος
  • όσο και με τις ΗΠΑ, αφού:
  • ο πλωτός σταθμός αεριοποίησης στην Αλεξανδρούπολη θα προμηθεύεται με 3 δις m³/έτος με αμερικάνικο υγραέριο

και με τις αραβικές χώρες, αφού:

  • ο τερματικός της Ρεβυθούσας θα μπορεί να αποθηκεύει αλγερινό υγραέριο (LNG) με ετήσια δυνατότητα αεριοποίησης 7 δις m³ με δυνατότητα διάθεσης στις βαλκανικές χώρες

Υλοποιεί την ενεργειακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού:

  • οι ποσότητες μεταφοράς φυσικού αερίου και υγραερίου, διασφαλίζουν μια σημαντική ποσότητα διάθεσης φυσικού αερίου στους ευρωπαίους
  • οι ποσότητες διοχέτευσης αζερινού φυσικού αερίου μειώνουν κάπως την εξάρτηση της ΕΕ από το ρωσικό αέριο

Και ολοκληρώνει τις υποδομές στο δίκτυο της, αφού:

  • εγκρίθηκαν επενδυτικά έργα αξίας €10 δις, στηριζόμεναι από ΕΕ
  • εγκρίθηκαν επενδύσεις επέκτασης του δικτύου φυσικού αερίου σε 43 πόλεις και νησιά ανά την Ελλάδα για την περίοδο 2017 – 2021

ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ…

και σήμερα διαπιστώνεται, ότι η ΕΕ του 2018, όχι μόνο δεν κατάφερε την απεξάρτηση της από το ρωσικό αέριο, αλλά τουναντίον θα προμηθεύεται από το 2020 με ακόμη 100 δις m³/έτος.

Στον πίνακα 1 παρουσιάζονται οι υφιστάμενοι και σχεδιαζόμενοι διάδρομοι και οι χωρητικότητές τους από τη Ρωσία προς Ευρώπη.

Πίνακας 1: Υφιστάμενοι- σχεδιαζόμενοι διάδρομοι ρωσικού αερίου προς ΕυρώπηΕπομένως  οι συνολικές ποσότητες φυσικού αερίου προσφοράς ανέρχονται στα 440 δις m³/έτος (ρωσικό 425 δις m³ + αζερινό 16 δις m³), οι ποσότητες αεριοποίησης φυσικού αερίου στους τερματικούς σταθμούς στην Ευρώπη στα 200 δις m³, και η διάθεσης φυσικού αερίου από Νορβηγία, Ολλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο στα 160 δις m³). Η συνολική ποσότητα διάθεσης ανέρχεται στα 800 δις m³, και απαιτούμενες ετήσιες σημερινές ποσότητες στα 655 δις m³. Που σημαίνει μια υπερπροσφορά 22 % φυσικού αερίου σε ολόκληρη την Ευρώπη.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΕΠΗΡΕΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ EASTMED…

Παραθέτουμε ένα σύντομο ιστορικό αναφορικά με τους ενεργειακούς σχεδιασμούς των επηρεαζόμενων χωρών: Ισραήλ, Κύπρου, Ελλάδας, Τουρκίας και Ιταλίας.

Η Ιταλία μέχρι το 2016 στήριζε την ενεργειακή πολιτική της ΕΕ, που επιδίωκε την απεξάρτηση της από το ρωσικό αέριο.  Με την αποτυχία αυτής της πολιτικής, η Ιταλία έχασε και την εισαγωγή ρωσικού φυσικού αερίου διαμέσου του South Stream, ο οποίος ακυρώθηκε και αντικαταστάθηκε από τους Turkish Stream I+II και TANAP.

Η Ιταλία του 2018 έχει τρεις επιλογές για εισαγωγή φυσικού αερίου: ρωσικό αέριο διαμέσου της Γερμανίας (North Stream I+II) ή/και διαμέσου της Τουρκίας (Turkish Stream I+ΙΙ) , αζερινό αέριο διαμέσου των ΤΑΝΑΡ- ΤΑΡ με μέγιστη ποσότητα 10 δις m³/έτος και από την αεριοποίηση φυσικού αερίου από τον τερματικό της σταθμό με 10 δις m³/έτος. Αναμένει και την αναβίωση του South Stream.

Η Ελλάδα του 2016 στήριζε επίσης την ενεργειακή πολιτική της ΕΕ.

Η Ελλάδα του 2018 υλοποιεί τους ενεργειακούς της σχεδιασμούς και αναβαθμίζεται ως ενδιάμεσος διαμετακομιστικός κόμβος της Τουρκίας, με δυνατότητα μεταφοράς ρωσικού και αζερινού φυσικού αερίου διαμέσου ΤΑΡ στις βαλκανικές χώρες και Ιταλία. Είναι πλέον 100% εξαρτημένη από τον ενεργειακό διαμετακομιστικό κέντρο της Τουρκίας.

Η Ελλάδα του 2018 έχει πετύχει να κατασκευάσει 2 τερματικούς σταθμούς για αποθήκευση υγραερίου, με ποσότητες αεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου να ανέρχονται στα 10 δις m³ και έτσι μπορεί να γίνει κύριος διαμετακομιστικός κόμβος διάθεσης υγραερίου στις βαλκανικές χώρες.

Το Ισραήλ του 2009 συμφώνησε με Ρωσία και Τουρκία να προμηθεύεται ρωσικό φυσικό αέριο διαμέσου του αγωγού Blue Stream ΙΙ, όπως και ο Λίβανος, η Συρία και η Κύπρος.  Ο Blue Stream Ι λειτουργεί από το 2005 και μεταφέρει  10 δις m³/έτος ρωσικό φυσικό αέριο στην Τουρκία. Σχεδιάστηκε και ο Blue Stream ΙΙ για να μεταφέρει ακόμη 10 δις m³/έτος στην Μεσόγειο.

Το Ισραήλ του 2010 ανεκάλυψε δικά του αποθέματα φυσικού αερίου και αποσυνδέθηκε από τον σχεδιασμό του αγωγού Blue Stream ΙΙ. Τα Πάντα ρει…

Το Ισραήλ του 2014 σχεδίαζε τη μεταφορά των κοιτασμάτων του στην ΕΕ μέσω Τουρκίας με διασύνδεση αγωγού στο σύστημα του TANAP – TAP, του οποίου η κατασκευή θα κόστιζε το 50% από τον σημερινό EastMed. Οι Βρυξέλλες, όμως, δεν ήθελαν τέτοια όδευση, ανησυχώντας για εξάρτηση της από την Τουρκία.

Το Ισραήλ του 2016 προσπάθησε ακόμη μια φορά να ενσωματώσει την μεταφορά των κοιτασμάτων του στην ΕΕ μέσω Τουρκίας με τον αγωγό ΤΑΝΑΡ, αφού υπάρχει η σύνδεση του με τον ΤΑΡ.

Η Κύπρος του 2008 κατάφερε επιτυχώς να καθορίσει την ΑΟΖ κάνοντας συμμαχίες με Ελλάδα, Αίγυπτο και Ισραήλ με στόχο την διαπίστωση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, με έγκριση των ΗΕ, ΕΕ, ΗΠΑ, Ρωσίας.

Η Κύπρος του 2015 κατάφερε επιτυχώς να πωλήσει τις διερευνητικές εξορύξεις των κοιτασμάτων της σε μεγάλους ενεργειακούς κολοσσούς, (γαλλική ΤΟΤΑΛ, ιταλική ΕΝΙ, αμερικανική ExxonMobil).

Η Κύπρος του 2018 κατάφερε επιτυχώς να πάρει έγκριση ποσού €100 εκ. από την ΕΕ, για εκπόνηση μελέτης αξιολόγησης εξορύξεων, αξιοποίησης υδρογονανθράκων και πιθανής μεταφοράς φυσικού αερίου προς Ευρώπη.

Η Κύπρος του 2018 παραμένει μόνη στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων της για έρευνα των κοιτασμάτων της, αφού η ιταλική ΕΝΙ αναγκάζεται χωρίς αντίσταση να εγκαταλείψει το τεμάχιο 3, μετά από εισβολή τουρκικών πολεμικών πλοίων.

Το Ισραήλ και η Κύπρος από το 2017 μέχρι σήμερα επιθυμούν διακαώς την κατασκευή του αγωγού EastMed, για μεταφορά ισραηλινού- κυπριακού φυσικού αερίου διαμέσου του IGI στην Ιταλία. Η πιθανή ετήσια μεταφορά ανέρχεται στα 10 δις m³ με εκτιμώμενο επενδυτικό κόστος στα €7 δις.

Η Τουρκία του 2003 συμμαχεί με ΗΠΑ και ΕΕ για απεξάρτηση διοχέτευσης ρωσικού αερίου προς Ευρώπη με τον σχεδιασμό του αγωγού Nabuco, ο οποίος θα μετέφερε αζερινό αέριο στην Ευρώπη. Η Τουρκία καθορίζεται ως ο κύριος ενεργειακός διαμετακομιστικός κόμβος.

Η Τουρκία του 2005 εισάγει απευθείας ρωσικό αέριο μέσω της Μαύρης Θάλασσας διαμέσου του Blue Stream Ι με μια ποσότητα των 10 δις m³/έτος. Έχει σχεδιαστεί ακόμη ένας παράλληλος αγωγός, ο Blue Stream ΙΙ για να μεταφέρει ακόμη 10 δις m³ φυσικό αέριο ετησίως, τα οποία προορίζονταν για τις χώρες Ισραήλ, Συρία, Λίβανο, Κύπρο.

Η Τουρκία του 2011 κάνει μια νέα συμμαχία με ΗΠΑ, ΕΕ, Κατάρ και Σαουδική Αραβία για απεξάρτηση διοχέτευσης ρωσικού αερίου προς Ευρώπη με τον σχεδιασμό του αγωγού Qatar-Turkey Pipeline, ο οποίος θα μετέφερε καταρινό αέριο στην Ευρώπη. Η Τουρκία ξανά-καθορίζεται ως ο κύριος ενεργειακός διαμετακομιστικός κόμβος.

Η Τουρκία του 2016 κάνει την ιστορική στροφή προς την Ρωσία. Και εξαγγέλλεται η κατασκευή των Turkish Stream I, ο οποίος είναι υπό κατασκευή και θα διοχετεύει ρωσικό αέριο στην Τουρκία από το 2019 16 δις m³/έτος. Είναι σχεδιασμένος να διοχετεύει συνολικά 32 δις m³/έτος, από τα οποία τα 16 δις m³/έτος θα διατίθενται σε Ελλάδα, Αλβανία και Ιταλία.

Η Τουρκία του 2018 αναβαθμίζεται και καθορίζεται από τη Ρωσία και ΕΕ ως τον 3ο μεγάλο αδιαμφισβήτητο ενεργειακό διαμετακομιστικό κόμβο (μετά την Ουκρανία και Γερμανία). Διαμέσου των Blue Stream I+II, Turkish Stream Ι+IΙ και ΤΑΝΑΡ θα μεταφέρονται μέχρι και 100 δις m³/έτος. Τα 40 δις m³/έτος θα καλύπτουν τις ανάγκες της Τουρκίας και τα 60 δις m³/έτος θα μπορούν να διοχετεύονται σε Ελλάδα, βαλκανικές χώρες και Ιταλία. Και επί πλέον βάζει πίεση στην Ουκρανία, αφού η διοχέτευση του φυσικού αερίου μπορεί να φθάσει μέχρι Σλοβακία, Κροατία και Ουγγαρία.

“Οι εξαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου εγγυώνται την επιτυχή λειτουργία πολλών οικονομιών στον κόσμο” (Βλαντιμίρ Πούτιν, 2016)

ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ ΕΞΙΣΩΣΗΣ: ΑΚΥΡΩΝΕΤΑΙ Ο ΑΓΩΓΟΣ EASTMED…

διότι η υλοποίηση του βρίσκεται εκτός του ενεργειακού σχεδιασμού της Ευρώπης, αφού:

  • ενσωματώνει και επεκτείνει τις οδεύσεις ρωσικού φυσικού αερίου προς Ευρώπη, όπως τους Europa Pipeline, Nord Stream I+II, Turkish I+II
  • υπάρχει διασφάλιση των απαιτούμενων ποσοτήτων φυσικού αερίου της Ευρώπης από τα σημερινά αποθέματα της Ρωσίας μέχρι και 200 χρόνια
  • οι κύριοι πελάτες του EastMed, Ιταλία και Ελλάδα αποφάσισαν και υλοποιούν τους ενεργειακούς τους σχεδιασμούς, όπως:
  • η Ελλάδα να αναβαθμίζεται ως ενδιάμεσος διαμετακομιστικός κόμβος της Τουρκίας και να ενεργοποιεί τους αγωγούς της TAP, IGI, IGB. Επίσης ολοκληρώνονται οι τερματικοί υγραερίου στην Αλεξανδρούπολη και Ρεβυθούσας, με την προοπτική διάθεσης υγραερίου στις βαλκανικές χώρες
  • η Ιταλία να καλύπτει τις απαιτούμενες ποσότητες της από διαφορετικές πηγές, όπως μεταφορά φυσικού αερίου από τους Nord Stream IΙ, ΤΑΝΑΡ-ΤΑΡ-IGI ή/και Turkish I+II-TAP-IGI και από τον δικό της τερματικό σταθμό υγραερίου. Παραμένει και η επιλογή αναβίωσης του South Stream.

Εικόνα 6: Ακύρωση μεταφοράς φυσικού αερίου από Αίγυπτο- Ευρώπη (EastMed)Και για να παραθέσουμε και μια ακαδημαϊκή- επιστημονική ανάλυση αναφορικά με την επαλήθευση της εξίσωσης: “ακύρωση του αγωγού EastMed“ (βλ. εικόνα 6) παρουσιάζουμε την παρακάτω matrix αξιολόγησης. Έχουμε επιλέξει 7 βασικές παραμέτρους αξιολόγησης με το ακόλουθο περιεχόμενο:

Πίνακας 2: Ανάπτυξη Matrix αξιολόγησης και παρουσίαση αποτελεσμάτων

Το ανώτατο άθροισμα των πρώτων 6 παραμέτρων αξιολόγησης είναι 60 βαθμοί, όπως και 60 βαθμούς λαμβάνει και η διασφάλιση μεταφοράς φυσικού αερίου στον τελικό προορισμό, ούτως ώστε να μπορεί το προϊόν να διατεθεί, διαφορετικά θα παραμείνει στο ράφι

Ο EastMed παίρνει μετα δυσκολίας 10 με την παρακάτω επιχειρηματολογία:

Σχεδιασμός: 5 βαθμοί, δηλαδή το 50 % εκπόνησης των απαιτούμενων μελετών. Η ΕΕ έχει εγκρίνει και χρηματοδοτεί μέχρι μόνο την εκπόνηση μελέτης με στόχο εάν η επιλογή της όδευσης μπορεί να υλοποιηθεί (βλ. δήλωση κ. Λακκοτρύπη, 17.01.2018, ΚΥΠΕ)

Τεχνική: 5 βαθμοί, αφού μια τοποθέτηση αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου δεν έχει ξανά γίνει σε τέτοιο μεγάλο βάθος

Έγκριση κατασκευής: 0 βαθμοί, αφού δεν έχει ακόμη εγκριθεί η εκπόνηση μελέτης για κατασκευαστικά σχέδια

Χρηματοδότηση: 0 βαθμοί, αφού δεν υπάρχουν κατασκευαστικά σχέδια, ούτε  οικονομική μελέτη

Υπό κατασκευή: 0 βαθμοί

Λειτουργία: 0 βαθμοί

Διασφάλιση μεταφοράς: 0 βαθμοί, αφού δεν κατάφερε η Ιταλία να  αποτρέψει την εχθρική κίνηση των τουρκικών πολεμικών πλοίων ενάντια στο γεωτρύπανο της ΕΝΙ στο “τεμάχιο 3“, πόσω μάλλον η Κυπριακή Δημοκρατία να αποτρέψει ανάλογες εχθρικές κινήσεις κατά τη διάρκεια της τοποθέτησης των αγωγών.

Και στο οικονομικό μέρος μια επένδυση μεταφοράς φυσικού αερίου από Ισραήλ-Κύπρο προς Ιταλία αξιολογείται ως ασύμφορη, για αυτό και οι προσπάθειες των ισραηλινών μέχρι το 2016 να επιθυμούν να πωλούν το φυσικό αέριο τους προς την Τουρκία.

Και αυτή η επιλογή ακυρώνεται, αφού ήδη η Τουρκία κατασκευάζει τους Turkish Stream I+II, Blue Streeam I+II και TANAP, με δυνατότητα μεταφοράς ποσότητας 60 δις m³/έτος σε Ελλάδα, Αλβανία, Ιταλία, Σερβία, Βουλγαρία και σε άλλες βαλκανικές χώρες υπερκαλύπτοντας τις απαιτούμενες ποσότητες των.

Επομένως η πατρίδα μας δεν μπορεί να διαθέσει ούτε και 1 m³ σε Ελλάδα-Ιταλία:

  • είτε με μεταφορά φυσικού αερίου με τον αγωγό EastMed
  • είτε με μεταφορά υγραερίου στην Ευρώπη με δεξαμενόπλοια

* πολιτικός μηχανικός/μηχανικός περιβάλλοντος

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *