Τελικά η προστασία της φυσιογνωμίας του τόπου ξεκινά (και τελειώνει;) με τις «εισβλητικές» ακακίες

Το Τμήμα Δασών αποτελείωσε τις Ακακίες Φωτογραφία Φιλελεύθερος

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Η εκστρατεία κατά Αργάκα μεριά πριν δέκα μέρες είχε στοιχεία ηρωικής επέλασης προς εκκαθάριση περιοχής. Έμοιαζε με στρατιωτική άσκηση όπου ο εχθρός θα πρέπει να βρει, αν τολμήσει να επανέλθει, καμένη γη.

Είναι για τούτο που η επιχείρηση ενάντια στις «εισβλητικές» ακακίες θεωρήθηκε πως είχε στεφθεί με απόλυτη επιτυχία μόνο όταν κάηκε και το τελευταίο παραπούλι. Αρμόδιο για την επιτυχή έκβαση της εκστρατείας ήταν το Τμήμα Δασών. Και τα κατάφερε! Θέλει, άραγε, τώρα συγχαρητήρια; Πάντως για τον όρο «εισβλητικές», ο Μπαμπινιώτης συνελήφθη αδιάβαστος…

  •  Υπάρχει το (κατανοητό) επιχείρημα πως οι ακακίες, ένα ξενόφερτο είδος, ανταγωνίζεται αρνητικά άλλα είδη χλωρίδας και σαν τέτοιο θα πρέπει να αντικατασταθεί σταδιακά με ντόπια είδη. Το γεγονός ότι πρόκειται για περιοχή Natura, ενισχύει αυτές τις απαιτήσεις και μακάρι να ληφθούν υπόψη και όλες οι άλλες απαιτήσεις για τις περιοχές αυτές.

Η εκρίζωση, όμως, και αντικατάσταση του «αλλοδαπού» είδους προϋποθέτει κατάλληλα χρονοδιαγράμματα και συντονισμό αρμόδιων τμημάτων των οποίων τα ενδιαφέροντα και το αντικείμενο επηρεάζονται από τις πιθανές συνέπειες. Ειδικότερα στη συγκεκριμένη περιοχή όπου οι ακακίες ήταν χρήσιμες για την προστασία των χελωνών κατά τη (σε λίγους μήνες) ωοτοκία από τα φώτα της ενδοχώρας προς τα οποία τα νεογέννητα χελωνάκια θα όδευαν χάνοντας με προφανείς κινδύνους τον θαλάσσιο προσανατολισμό τους…

Επομένως, το θέμα δεν είναι αν σωστά αφαιρέθηκαν οι ξενικές και επιθετικές ακακίες. Μακάρι να κρατούσαμε σε όλα τα επίπεδα τη φυσιογνωμία του τόπου – λίγο ακόμα δεν θα ξέρουμε ποια είναι! Τα ερωτήματα αναφέρονται στο αν έγινε η σωστή προετοιμασία, αν ο συγκεκριμένος χώρος ήταν ο σωστά καθορισμένος κι αν ήταν κατάλληλος ο χρόνος.

Στις 26 Μαρτίου (μετά το γεγονός) πραγματοποιήθηκε συνάντηση του Υπουργού Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος με τους Διευθυντές των Τμημάτων Δασών, Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών και Περιβάλλοντος.

Η σχετική ανακοίνωση σημειώνει πως «… επιβεβαιώθηκε η διαδικασία που θα ακολουθηθεί για τη διαχείριση της περιοχής, μέσα από στενή συνεργασία μεταξύ των τριών εμπλεκόμενων Τμημάτων του Υπουργείου και στη βάση μελέτης που έχει ετοιμάσει το Τμήμα Δασών…». Μέσα από τις γραμμές αυτές φαίνεται πως η συνεργασία αυτή δεν είχε προηγηθεί! Αλλά και για τον τόπο φαίνεται πως έγινε λάθος – έτσι δημοσιεύτηκε και δεν διαψεύστηκε.

Το ίδιο είχε γίνει και πριν λίγα χρόνια, όπως ομολόγησε το Τμήμα Δασών με γραπτό κείμενο που κατέθεσε στη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος στις 18/12/2012 (σημ.: δημοσιοποιήθηκε από το Κίνημα Οικολόγων Συνεργασία Πολιτών). Με αφορμή τότε μια αυθαίρετη αφαίρεση άλλων (εισβλητικών κι αυτών) ακακιών λόγω της οποίας ο πρωταγωνιστής υποεργολάβος ιδιωτικής εταιρείας καταγγέλθηκε (σημ.: χωρίς να γνωρίζουμε την έκβαση της καταγγελίας), το κείμενο σημειώνει πως (και τότε) συμφωνήθηκε συντονισμός των αρμοδίων τμημάτων για πιο αποτελεσματική προστασία της περιοχής, αναδάσωση με ιθαγενή φυτά  για μείωση/εξάλειψη της φωτορύπανσης κ.ά. Εκείνοι οι στόχοι δεν υλοποιήθηκαν…

Η προχτεσινή ανακοίνωση επαναλαμβάνει τα ίδια πράγματα, για συνεργασία και ενέργειες με τις οποίες «θα ελεγχθεί ο φωτισμός στην παραλία… ενώ αναμένεται ότι σύντομα, τη θέση της συστάδας του εισβλητικού είδους Acacia saligna που έχει απομακρυνθεί, θα πάρει ένας νέος οικότοπος με είδη που απαντούν φυσικά στο περιβάλλον της περιοχής… Η φύτευση των ειδών αυτών θα αρχίσει εντός της επόμενης εβδομάδας». Προλαβαίνουμε τα γεννητούρια των χελωνών; Προφανώς όχι! Δηλ. ούτε η περίοδος «απο-ακακιοποίησης» ήταν η κατάλληλη! Πέρα από όλα αυτά, γιατί το Τμήμα Δασών δεν εξέδωσε νωρίτερα μια ανακοίνωση για να ενημερώσει τεκμηριωμένα για τις προθέσεις του, την απαιτούμενη προεργασία (αν έγινε) και τον συνολικό προγραμματισμό του;

Φαίνεται πως και για τα θέματα περιβάλλοντος μάς χρειάζoνται μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης ανάμεσα στους πολίτες και την Πολιτεία. Το πόσο χρειάζονται επιβεβαιώνεται και από την πρόσφατη ανακοίνωση-καταγγελία των περιβαλλοντικών οργανώσεων για τις συνεχιζόμενες παρανομίες στην περιοχή του Ακάμα, μετά από 33 χρόνια αγώνα για την προστασία του! Κι εκεί έχουμε περιοχές προστασίας και Νatura και φυσικής καλλονής με σαφείς απαιτήσεις από διαχειριστικά σχέδια, εκθέσεις εμπειρογνωμόνων και αξιολογήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για δράσεις που έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν! Υπάρχουν και αποφάσεις δικαστηρίων που επιβεβαίωσαν συγκεκριμένες παρανομίες που ένα ευνομούμενο (αυτό που λέμε φυσιολογικό) κράτος έπρεπε να εμποδίσει ή να άρει αλλά δεν μπορεί ή δεν θέλει ή «δεν προλαβαίνει»…

Τα ψέματα δεν τέλειωσαν αλλά μόνο για αύριο είναι δικαιολογημένα!

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *