Τελικά ήταν ένας εγκληματίας ο «θρυλικός αντισυνταγματάρχης» της 20ής Ιουλίου

Τούρκοι στρατιώτες στον Πενταδάκτυλο τον Ιούλιο του 1974. Φωτογραφία αρχείο τουρκικού στρατού

Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Μήπως ήταν για εκείνο το Ευαγγέλιο με την πολύ μεγάλη αξία η ανασκαφή που έγινε μυστικά στον Απόστολο Βαρνάβα το 1996; Μήπως για τα κοσμήματα, λάφυρα που λέγεται ότι κρύβονταν εκεί; Δεν το πιστεύω. Ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Μήπως αυτό μπορεί να είναι ένα συμβάν ληστείας; Το πιστεύετε πραγματικά αυτό; Μου φαίνεται πολύ αστείο, πάρα πολύ. Εκείνοι που κατέχουν όλη τη δύναμη εδώ και λήστεψαν τα ελληνοκυπριακά σπίτια όπως επιθυμούσαν, δηλαδή εκείνοι που δεν άφησαν τίποτα που δεν έκλεψαν. Δεν φοβήθηκαν κανέναν όταν τα έκαναν αυτά και γιατί να φοβηθούν να κάνουν ληστεία στον Απόστολο Βαρνάβα; Αν ήταν μια συνηθισμένη ληστεία, θα το καταλάβαινα. Όμως, εκείνοι που το έκαναν αυτό είναι εκείνοι που κυριαρχούν εδώ μετά την εισβολή. Μια στρατιωτική επιχείρηση. Κρατούν στα χέρια τους και το κρέας και το μαχαίρι. Μήπως χρειάζονται να κάνουν μυστική επιχείρηση στο σκοτάδι της νύχτας; Μήπως δεν πήραν ό,τι είχαν οι χρυσοχόοι της Κερύνειας και του Βαρωσιού; Μήπως δεν λήστεψαν τις εκκλησίες; Μήπως δεν πούλησαν στις αίθουσες πλειστηριασμού της Ευρώπης τις εικόνες που έκλεψαν;

Όχι. Δεν μπορεί να είναι μια απλή ληστεία το συμβάν στον Απόστολο Βαρνάβα. Πρέπει να υπάρχει ένας πιο σοβαρός λόγος γι’ αυτό. Ένας πολιτικός λόγος. Κάποιοι είπαν ότι αυτό έγινε για μερικούς αγνοούμενους που ήταν θαμμένοι εκεί. Σκοπός ήταν, λέει, να ξεφύγει αυτό από τα βλέμματα της Επιτροπής Αγνοουμένων. Μάλιστα, εκείνα τα χρόνια μαζεύτηκαν οστά και ρίχτηκαν στη θάλασσα, λέει, με διεξαγωγή τέτοιων επιχειρήσεων στο Βαρώσι και αλλού. Αν ανοιχτεί τώρα ξανά ο φάκελος Κουτλού Ανταλί, πρέπει να ανοίξει και ο φάκελος του Αποστόλου Βαρνάβα. Διότι λέγεται ότι ο Ανταλί δολοφονήθηκε επειδή έγραψε γι’ αυτό το θέμα. Μήπως έτσι είναι πράγματι; Τώρα μισανοίγει το πέπλο της δολοφονίας, όμως ακόμα δεν μπορεί να φωτιστεί το μυστικό του Αποστόλου Βαρνάβα.

Ο Κορκούτ Εκέν. Ο εν αποστρατεία αντισυνταγματάρχης που ήρθε στο νησί για να σκοτώσει τον Κουτλού Ανταλί μαζί με έναν ειδικό εκτελεστή. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ήρθε στο νησί. Είχε έρθει και στις 20 Ιουλίου 1974. Συμμετείχε στην επιχείρηση. Επέδειξε «εξαίρετη» επιτυχία στην επιχείρηση. Γι’ αυτό τον αποκαλούσαν «θρυλικό αντισυνταγματάρχη», λέει. Ποια μπορεί να είναι η «εξαίρετη επιτυχία» που επέδειξε κατά την επιχείρηση της εισβολής στην Κύπρο ένας άνδρας το όνομα του οποίου είναι αναμεμειγμένο σε πάρα πολλές «ανεξιχνίαστες δολοφονίες» στην Τουρκία; Σκότωσε πολλούς Ελληνοκύπριους; Τι είδους «εξαίρετη επιτυχία» μπορεί να επιδείξει και να γίνει «θρυλικός» αντισυνταγματάρχης ένας άνδρας ως μέλος ενός ισχυρού στρατού σε έναν πόλεμο που διεξήχθη εδώ ανάμεσα σε δυνάμεις που δεν ήταν ίσες; Καυχιόταν ότι έγινε θρυλικός στην Κύπρο και ο Εσάτ Οκτάι Γιλντιράν, ο διευθυντής της κόλασης της φυλακής στο Ντιγιάρμπακιρ. «Ήπια αίμα πολλών Ελληνοκυπρίων στην Κύπρο», έλεγε στους κατάδικους τους οποίους βασάνιζε.

Πάντα κοιτάω με αμφιβολία τους «πολεμιστές» που έρχονται από την Τουρκία κάθε 20 Ιουλίου εδώ. Είμαι περίεργος για το τι έκανε ο καθένας στον πόλεμο. Τι έκαναν σε εκείνα τα πολύ τραγικά γεγονότα του 1974; Εκτελέστηκαν αιχμάλωτοι. Βιάστηκαν γυναίκες, κορίτσια. Λεηλατήθηκαν περιουσίες. Μήπως δεν διαδραμάτισαν καθόλου ρόλο σε αυτά τα γεγονότα εκείνοι που πηγαινοέρχονται ως φιλοξενούμενοι εδώ και τυγχάνουν υποδοχής ήρωα;

Κοιτάξτε. Κοιτάξτε τον άνδρα που ήρθε να μας σώσει τον Ιούλιο του 1974. Μας έσωσε από τους Ελληνοκύπριους. Μετά ήρθε, λέει, να μας σώσει και από τους «προδότες της πατρίδας». Παίρνει έναν εκτελεστή και έρχεται στην Κύπρο. Για να σκοτώσει τον δημοσιογράφο μας, τον συγγραφέα μας. Σκεφτείτε λίγο και τι έκανε τον Ιούλιο του 1974 ο άνδρας που σχεδίασε μια δολοφονία με τέτοιο ποταπό τρόπο. Η Κύπρος υπέθαλψε όλες σχεδόν τις συμμορίες της Τουρκίας μετά το 1974, όλους τους νονούς της μαφίας. Είναι μια πλήρης πίσω αυλή. Ένα πλήρες χοντρό έντερο το μέρος αυτό. Το χοντρό έντερο της Τουρκίας. «Η Τουρκία δεν είναι η μητέρα πατρίδα μας. Η Τουρκία δεν είναι ο σωτήρας μας. Η Τουρκία είναι ο δήμιός μας». Έτσι λέει ένας φίλος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Άδικο έχει;

Μετά τις δηλώσεις της μαφίας έγινε αντιληπτό για τα καλά ότι επικεφαλής της Τουρκίας υπάρχει μια συμμορία μαφίας. Ουσιαστικά αυτή η εξουσία της συμμορίας υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, δεν είναι μόνο τώρα. Τώρα όλα γίνονται πιο ανοιχτά από παλιά. Ο νονός της μαφίας έβαλε στη σειρά και τη Συρία. Αν αρχίσει τις αποκαλύψεις και σε αυτό το θέμα, κάηκε ο Ταγίπ Ερντογάν. Είναι ένας από τους κύριους υπεύθυνους της τραγωδίας στη Συρία ο Ερντογάν. Και πρέπει να δικαστεί οπωσδήποτε!

ΠΗΓΗ: ΠΟΛΙΤΗΣ, ΑΒΡΟΥΠΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *