Θα έπρεπε στην Κύπρο να είχαμε σκεφτεί πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο κλεισίματος των οδοφραγμάτων

A man visits a part of the so-called 'Green Line' as he walks in front of barrels and sandbags that block a road from the Greek Cypriot South to the Turkish Cypriot in the North near a main checkpoint in the Ledras street in the divided capital Nicosia, Cyprus, 08 January 2017. UN-led talks for a solution of the Cyprus issue between the leaders of the two communities, namely President Nicos Anastasiades and Turkish Cypriot leader Mustafa Akinci, will be held in Geneva between 09 and 11 January and from 12 January onward a Conference on Cyprus will take place. EPA/KATIA CHRISTODOULOU

Toυ Κωνσταντίνου Καρεκλά

Η ψυχραιμία και η υπομονή θα πρέπει να έχει και τα όριά της αφού η πολιτική η οποία ακολουθεί η Τουρκία τα τελευταία χρόνια είναι σταθερή και δεν έχει αλλάξει ούτε και ένα γράμμα. Τρέφουμε ψευδαισθήσεις αν πραγματικά πιστεύουμε πως η Τουρκία θα σταματήσει να ζητά περισσότερα όσο ακολουθούμε συγκαταβατική στάση και δεν δείχνουμε αποφασιστικότητα. 

Η μαξιμαλιστική στάση του Ερντογάν δεν μας αφήνει κανένα περιθώριο ούτε εφησυχασμού αλλά ούτε και αισιοδοξίας. Διεμβολισμός Ελληνικού σκάφους, απειλή βύθισης του SAIPEM της ΕΝΙ, ενέδρα και παράνομη σύλληψη Ελλήνων στρατιωτών, NAVTEX με αναφορά στο Καστελλόριζο ως τουρκικού εδάφους είναι τα κυριότερα συμβάντα που θα πρέπει επιτέλους να ξυπνήσουν τις Κυβερνήσεις Αθήνας και Λευκωσίας να λάβουν πιο δραστικά μέτρα.

Το 1987, η Ελλάδα βγήκε νικήτρια απέναντι στην τουρκική απειλή και είχαν κάνει δεύτερες σκέψεις για την αποστολή του Πίρι Ρέις για έρευνες στο Αιγαίο. Το 2017-18 έχουμε δείξει τόσες αδυναμίες που ο νεοσουλτάνος τις εκμεταλλεύτηκε άψογα και με στρατηγική πλέον κτυπά τον Ελληνισμό από τη Θράκη μέχρι το Παραλίμνι. Το μόνο θετικό στοιχείο τους τελευταίους μήνες είναι η υποβάθμιση της οικονομίας της Τουρκίας από τους Moodys, κάτι που ήταν αναμενόμενο, αφού με τη δικτατορική διακυβέρνηση του Ερντογάν, πολλοι κολοσσοί ήδη αποχωρούν από την Τουρκία προς Κίνα μεριές.

Η Τουρκία επενδύει όμως σε ένα άλλο είδος προϊόντος, αυτό της προπαγάνδας μέσα από την τηλεόραση και τις σειρές, παρουσιάζοντας τους Έλληνες ως τους κακούς και εγκληματίες τόσο στην ίδια τη χώρα της Τουρκίας αλλά τόσο και στο εξωτερικό. Το τραγικό είναι πως ακόμα στην Ελλάδα και την Κύπρο, υπάρχουν κανάλια όπου στον βωμό του χρήματος προβάλλουν αυτές τις τουρκικές σειρές, πέραν φυσικά των άλλων όλων που κάποιοι πράττουν αφού βλέπουν δήθεν ευκαιρία τη συνεργασία με την Τουρκία.

Και είναι πολλά τα παραδείγματα, όπως πρόσφατα ήμουν Θεσσαλονίκη και σε συγκεκριμένη ταβέρνα, έπαιζαν και τραγουδούσαν τουρκικά τραγούδια, αφού όπως ισχυρίστηκε ο ταβερνιάρης είχε γκρουπ από Τουρκία και όφειλε να τους εξυπηρετήσει, όπως για παράδειγμα τα ανοικτά οδοφράγματα που καθημερινά ενισχύουν κάποιοι την οικονομία του Κατοχικού καθεστώτος για να μπορεί να στέλνει χαλούμια στο Αφρίν.

Θα έπρεπε στην Κύπρο να είχαμε σκεφτεί πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο κλεισίματος των οδοφραγμάτων, αφού εκτός της ενίσχυσης της οικονομίας των Τούρκων, κτυπούμε και τη δική μας. Ιδιαίτερα με το νέο οδόφραγμα στη Δερύνεια αν ανοίξει, τότε προβλέπω την ανέγερση μιας νέας περιοχής στα κατεχόμενα της ίδιας με αυτή της Αγίας Νάπας και σοβαρό πλήγμα στον τουρισμό της περιοχής. Δυστυχώς όμως, αυτή δεν είναι η κατάλληλη στιγμή πολιτικά να γίνει, αφού θα γυρίσει εναντίον μας.

Μας λείπει δυστυχώς ο στρατηγικός σχεδιασμός και δυστυχώς ξανά, η κάθε Κυβέρνηση τόσα χρόνια έκανε του κεφαλιού της με τα κόμματα να μην συμφωνούν για τα δικά τους συμφέροντα. Η γραμμή στο Κυπριακό και την εξωτερική πολιτική θα έπρεπε να ήταν κοινή από το 1974, δυστυχώς όμως από τότε μέχρι σήμερα δεν έχουμε βάλει μυαλό, βλέπουμε ανίκανους πολιτικούς διαχρονικά να έχουν θέσεις κλειδιά σε αυτό τον τόπο, με μοναδικό αποτέλεσμα να την πληρώνουμε εμείς και τα παιδιά μας.

Σε πολύ πρόσφατο ταξίδι μου στο Ισραήλ, και σε μια φιλική συζήτηση που είχα με φίλους από το Τελ Αβίβ είχαμε ανοίξει τη συζήτηση για το θέμα της Κύπρου αλλά και του Ισραήλ. Η άποψη των Ισραηλινών στο θέμα «εχθρός του έθνους» απέχει κατά πολύ από τη δική μας, αφού ο τρόπος που αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα είναι πολύ πιο διαφορετικός από εμάς. Γνωρίζουν τον εχθρό πολύ καλά, δεν έχουν πρόβλημα να συνδιαλλαγούν οικονομικά μεταξύ τους, αλλά ξέρουν πως ανά πάσα στιγμή κινδυνεύουν από αυτούς για πολλούς και διάφορους λόγους.

Δεν θα επεκταθώ στους λόγους, αφού όσοι γνωρίζουν πως ενεργεί ο Τούρκος αλλά και οι φανατικοί μουσουλμάνοι ξέρουν πολύ καλά τον εκφοβισμό αλλά και τα μέσα που χρησιμοποιούν για να διασφαλίζουν τη σιωπή των «δικών» τους αλλά και τη δράση τους.

*Υπεύθυνος Έρευνας και Καινοτομίας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *