Θα «θυσιαστεί» η Κύπρος για μερικές ημέρες «ήρεμων νερών»; Η γερμανική αυτοκρατορία προστατεύει τον ταραχοποιό Ερντογάν

epa08157748 German Chancellor Angela Merkel (C) receives a mirror as a present from Turkish President Recep Tayyip Erdogan (R), during the Turkish-German University's new facilities opening ceremony in Istanbul, Turkey, 24 January 2020. EPA/TOLGA BOZOGLU

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η έναρξη διερευνητικών επαφών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας τις επόμενες ημέρες θα αποτελέσει το άλλοθι για να παρουσιαστεί μια εικόνα εκτόνωσης της έντασης στην περιοχή. Και τούτο θα προσφέρει τη δυνατότητα στο τουρκικό λόμπι, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εκφράζεται από τη Γερμανία, να αποφύγει την επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας. Κυρώσεις, που ειρήσθω εν παρόδω, δεν είναι τόσο ισχυρές, που να προκαλούν πραγματικό κόστος στην κατοχική δύναμη. Είναι προφανές πως όλο το σύστημα, με πρωταγωνίστρια την κ. Μέρκελ, δουλεύει για να μην ενοχληθεί και αντιδράσει ο νεοσουλτάνος της Άγκυρας.

Από την αποστολή του «Όρους Ρέις» στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, υπήρξε μια κινητοποίηση από κράτη της Ε.Ε., την Κομισιόν και μερικώς από τους Αμερικανούς. Οι Γερμανοί, πριν αναλάβουν αυτό το εξάμηνο την εκ περιτροπής Προεδρίας της Ε.Ε., είχαν αναπτύξει πρωτοβουλίες. Επί προεδρίας τους ανέπτυξαν και μυστική διπλωματία με συναντήσεις σε επίπεδο συμβούλων των Μητσοτάκη και Ερντογάν. Είναι σαφές πως αυτές οι παρεμβάσεις γίνονται καθώς υπάρχει κίνδυνος στρατιωτικής σύρραξης. Με την Κύπρο ήταν και είναι διαφορετικά καθώς μη έχοντας αποτρεπτικές δυνατότητες, δεν υπάρχει από τους εταίρους μας ανησυχία, αφήνοντας  την κατοχική δύναμη, επί της ουσίας, να αλωνίζει.

Είναι, επίσης, προφανές πως με την κρίση του «Ορους Ρέις» και εντεύθεν, η Κύπρος βγήκε από την εξίσωση. Αξιοποιώντας αυτό η Άγκυρα, προσπάθησε να κάνει κινήσεις εδραίωσης της παρουσίας της στην κυπριακή ΑΟΖ. Και το πράττει είτε συντηρεί την κρίση στο Αιγαίο είτε όταν κάνει τακτικές κινήσεις, όπως την προσωρινή, όπως εξηγούν Τούρκοι αξιωματούχοι, αποχώρηση του ερευνητικού σκάφους «Όρους Ρέις».

  • Η πλαδαρή αντίδραση των εταίρων μας, ενθαρρύνει την κατοχική Τουρκία να συνεχίζει τις παράνομες ενέργειες της.

Μέχρι το Συμβούλιο των ΥΠΕΞ αλλά και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, θα υπάρξουν, ασφαλώς, διπλωματικές κινήσεις, που θα… δικαιολογούν δήθεν την αναβολή της όποιας απόφασης αφορά την επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι στην κυπριακή ΑΟΖ συνεχίζονται οι παράνομες ενέργειες της κατοχικής Τουρκίας.

  • Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να κάνει πίσω. Έχει πετύχει να διασυνδέσει τις κυρώσεις για τη Λευκορωσία, για τις οποίες έχουν «υψηλό ενδιαφέρον» εταίροι μας, με εκείνες της Τουρκίας. Θα πρέπει να επιμένει σε αυτό έστω και εάν μείνει μόνη και οι πιέσεις είναι αφόρητες.

Λογικά, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να είναι μόνη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ή στο Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών, που θα προηγηθεί. Θα πρέπει, λογικά, να έχει δίπλα της, τουλάχιστον, την Ελλάδα, η οποία θα πρέπει να στηρίξει την απόφαση για τις κυρώσεις. Εάν η Αθήνα δεν παρέχει αυτή τη στήριξη- που δεν το πιστεύω- σημαίνει πως αποφάσισε να θυσιάσει τις κυπριακές επιδιώξεις για μερικές ημέρες «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο, καθώς η Άγκυρα θα επανέλθει.

  • Έχουμε την τελευταία περίοδο ακούσει πολλές παραινέσεις από τρίτους. Όπως αυτή του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισιέλ, ο οποίος έκανε λόγο για διάλογο. Τι το κακό, που αναφέρθηκε σε διάλογο; Κανένα, όταν ο διάλογος δεν γίνεται υπό απειλή και στη βάση τετελεσμένων.

Εάν αποχωρήσει η κατοχική Τουρκία από την κυπριακή ΑΟΖ, εγκαταλείψει τα ιμπεριαλιστικά της σχέδια, τότε θα μπορούσαν να αρχίσουν διαπραγματεύσεις. Κατά τον κ. Μισιέλ, ή τον εξαφανισμένο και εσχάτως επανακάμψας Γκουτέρες, η Τουρκία η αποχώρηση της Τουρκίας δεν είναι προϋπόθεση για έναρξη διαλόγου. Σε ποια βάση και ποια ατζέντα θα διεξαχθεί; Να καθορίσουμε μεταξύ μας ΑΟΖ; Αυτό δεν το δέχεται η Άγκυρα καθώς θεωρεί την Κυπριακή Δημοκρατία ως «εκλιπούσα». Θα συζητήσουμε συνδιαχείριση του φυσικού αερίου και συνεκμετάλλευση του, όπως αξιώνει η κατοχική δύναμη; Και το Κυπριακό; Μήπως η λύση του περνά μέσα από το διαμοιρασμό των εσόδων του φυσικού αερίου;

Μπορεί η Κύπρος να είναι μικρό κράτος, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα πρέπει να παραδοθεί στην Τουρκία, για να απαλλαγούν από τον «πονοκέφαλο» των εντάσεων η Μέρκελ, ο Σαρλ Μισιέλ η Ούρσουλα  φον ντερ Λάιεν. Δηλαδή, όλη η γερμανική αυτοκρατορία, που δεν θεωρεί- γιατί άραγε- απειλή την αναβίωση της οθωμανικής επεκτατικής δύναμης.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *