Θέλουμε πραγματικά άλλη Παιδεία

Η μεγάλη πορεία των εκπαιδευτικών στη Λευκωσία, της περασμένης Τρίτης. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΥΠΕ

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ*

Με αφορμή την κρίση στην Παιδεία που ξεκίνησε στις 4 Ιουλίου 2018, με τις μονομερείς αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, χρειάζεται να ανοίξουμε εδώ και τώρα το κεφάλαιο εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και να τοποθετηθούμε στα πραγματικά και διαχρονικά προβλήματα του εκπαιδευτικού μας συστήματος, χωρίς στρουθοκαμηλισμούς και παγιωμένες αντιλήψεις.

Ο τρόπος που η Κυβέρνηση χειρίστηκε το θέμα, καθιστά επιτακτική την ανάγκη για δημόσια και ανοικτή διαβούλευση για τα θέματα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στην οποία θα συμμετέχουν η Κυβέρνηση, τα κόμματα, οι εκπαιδευτικές οργανώσεις, οι γονείς, οι μαθητές και ολόκληρη η κοινωνία.

Σε ένα ανοικτό δημόσιο διάλογο κανένας δεν θα μπορεί να κρυφτεί και όλοι θα αναγκαστούν να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Ως Σοσιαλιστές, επιδιώκουμε την αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου, έτσι ώστε να απολαμβάνουν ποιοτικότερης εκπαίδευσης όλα τα παιδιά και να μην στερούνται ίσων ευκαιριών τα μη προνομιούχα.

Ένα ισχυρό δημόσιο σχολείο αναβαθμίζει και την ποιότητα της ιδιωτικής εκπαίδευσης, που πρέπει να δρα συμπληρωματικά.

Στόχος μας πρέπει να είναι η δημιουργία ενός σύγχρονου εκπαιδευτικού συστήματος και ενός δημιουργικού, ανθρώπινου και χαρούμενου σχολείου για όλα τα παιδιά, που να προάγει την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης και θα «παράγει» πολίτες με κοινωνικές ευαισθησίες. Ένα σχολείο που θα εφοδιάζει τα παιδιά μας, με τα απαραίτητα εφόδια για να μπορέσουν να ανταγωνιστούν στο δύσκολο περιβάλλον που καλούνται να ζήσουν.

Μια μεταρρύθμιση που θα «περιθωριοποιήσει» τις ανάγκες για φροντιστήρια, που καθιστά τα παιδιά μας ρομπότ, χωρίς χρόνο να χαρούν, να απολαύσουν τη ζωή και τους γονείς σε ρόλο ταξιτζή με τα πορτοφόλια τους να ματώνουν, δημιουργώντας έτσι κι άλλες κοινωνικές ανισότητες.

Για να γίνουν όλα αυτά πρέπει να υπάρχει και η απαραίτητη πολιτική βούληση, που μέχρι σήμερα δεν έχει διαφανεί. Η κυβέρνηση προσπαθεί να θεραπεύσει τον καρκίνο με παυσίπονα και σε καμία περίπτωση δεν έχει επικεντρωθεί στον πυρήνα του προβλήματος. Και αυτή η μεταρρύθμιση δεν μπορεί να γίνει με απλά λόγια και ευχολόγια.

Παραθέτω πιο κάτω συγκεκριμένες προτάσεις για συζήτηση και προβληματισμό.

Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση αφορά σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και όλους τους τομείς:

α) Τα αναλυτικά προγράμματα να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των παιδιών και της σύγχρονης εποχής. Να υπάρχει η δυνατότητα οι σχολικές μονάδες να λειτουργούν αυτόνομα όσο αφορά στην αναδόμηση των αναλυτικών προγραμμάτων, την επιλογή των σχολικών εγχειριδίων και των στόχων.

β) Τα σχολικά εγχειρίδια, από τα οποία θα μπορούν να επιλέγουν οι εκπαιδευτικοί, να συνάδουν με τα αναλυτικά προγράμματα και να συμβαδίζουν με το επίπεδο των παιδιών,

γ) Εισαγωγή ενός σχεδίου αξιολόγησης όλων των εκπαιδευτικών, των σχολικών μονάδων και των παιδιών. Το νέο σύστημα να έχει πρόνοιες για παροχή κινήτρων στους εκπαιδευτικούς και για απομάκρυνση των ανεπαρκών εκπαιδευτικών. Το σημερινό σύστημα, απότοκο της λογικής της κομματοκρατίας και των υμετέρων, αδικεί κατάφωρα τους άξιους και ικανούς εκπαιδευτικούς που έχουν πάθος και μεράκι για τη δουλειά τους και ευνοεί τους λίγους καταστροφικούς. Ταυτόχρονα, όμως, δεν πρέπει  να προάγει τη βαθμοθηρία και τον ανταγωνισμό.

δ) Να ξεκινήσει η συζήτηση για το ενδεχόμενο σταδιακής κατάργησης των εισαγωγικών εξετάσεων στα κρατικά πανεπιστήμια της Κύπρου. Με την κατάργηση τους, μειώνεται δραστικά το πρόβλημα της παραπαιδείας και υποβοηθείται το δημόσιο σχολείο να εκπληρώσει τους στόχους για ένα ανθρώπινο και δημιουργικό σχολείο.

ε) Βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής έτσι ώστε τα σχολεία να μπορούν να εφαρμόζουν τις τεχνολογίες της επικοινωνίας και των πληροφοριών, χωρίς προβλήματα και να πληρούν όλα τα κριτήρια ασφάλειας και υγείας για τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς.

στ) Συζήτηση μέσα από ένα δημοκρατικό και θεσμοθετημένο διάλογο, όλων των θεμάτων που έχουν εγερθεί το τελευταίο διάστημα, ανάμεσα στο ΥΠΠ και στις εκπαιδευτικές οργανώσεις,

ζ) Αναδόμηση του τρόπου λειτουργίας της Υπηρεσίας Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας, η) Κατάργηση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, που διαχρονικά αποδείχτηκε ότι πάνω απ’ όλα εξυπηρετεί τους εκάστοτε κρατούντες αντί τις ανάγκες της εκπαίδευσης. Στη θέση της Ε.Ε.Υ θα μπορούσαν να επιτελέσουν πολύ καλύτερα προγραμματιστές, με έλεγχο για το έργο τους.

θ) Δημιουργία τάξεων υποδοχής για αλλόγλωσσα παιδιά που θα διευκολύνουν την ομαλή ένταξη τους στα σχολεία.

Εάν πραγματικά θέλουμε να αλλάξουμε ένα αποτυχημένο εκπαιδευτικό σύστημα τότε πρέπει να τολμήσουμε για τομές και όχι να πέσουμε θύματα, για άλλη μια φορά, επικοινωνιακών τεχνασμάτων και μόνο.

 

  • Ευρωβουλευτής Κ.Σ. ΕΔΕΚ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *