Τι πραγματικά σκέφτονται οι άνθρωποι του Τραμπ για την Ελλάδα: Θα το μάθει ο Κοτζιάς στις 18…

Ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Χριστοδουλίδης έχει συνάντηση με τον Υπουργό Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας Νίκο Κοτζιά. Λευκωσία 07 Μαΐου 2018/ ΓΤΠ/ Σταύρος Ιωαννίδης

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Στρατηγική σημασία έχει η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, Νίκου Κοτζιά στην Ουάσιγκτον, σε μία περίοδο κατά την οποία η Αμερική αναζητεί απεγνωσμένα συμμάχους στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή για να προωθήσει (και να επιβάλει) τις απόψεις της σε μία σειρά από ζητήματα.

Στη Μέση Ανατολή, τα μεγαλύτερα προβλήματα της Αμερικής αυτή τη στιγμή είναι το Ιράν σε σχέση και με τη Συρία, και η Τουρκία η οποία θα μπορούσε, μέχρι και μετά τις εκλογές, να αποτελέσει ένα πιθανό πεδίο συγκρούσεων, με αφορμή την πιθανότητα νοθείας για να παραμείνει στην εξουσία ο Ταγίπ Ερντογάν και οι ισλαμιστές του AKP.

Και τα δύο θέματα είναι κρίσιμα για την Αμερική υπό το φως και των εξελίξεων που ακολούθησαν την καταγγελία από αμερικανικής πλευράς της συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Παρά το γεγονός ότι κατά την επίσκεψη του κ. Κοτζιά στην αμερικανική πρωτεύουσα προηγούνται τα ελληνικά ανοικτά θέματα, εν τούτοις λόγω της αυξανόμενης στρατηγικής σημασίας της Ελλάδας, η συζήτηση θα καλύψει όλη την περιοχή, από τα Βαλκάνια μέχρι και την ανατολική Μεσόγειο, η οποία αναβαθμίζεται στρατηγικά μετά την πρόταση του πρωθυπουργού του Ισραήλ, Μέντζαμιν Νετανιάχου για την κατασκευή του αγωγού East Med.

Στην Ουάσιγκτον θα φτάσει στις 18 του μήνα, και εκτός του Αμερικανού ομολόγου του, αναμένεται να συναντηθεί και με τον σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζον Μπόλτον.

Το μέγα ερώτημα είναι και απλό συγχρόνως: Θα μπορούσε η Ελλάδα, σε συνεργασία με την Κυπριακή Δημοκρατία, να καλύψουν το κενό της Τουρκίας στην περίπτωση που ο κ. Ερντογάν κόψει ξαφνικά τους δεσμούς του με την Αμερική και γενικότερα τη Δύση; Η πρόσφατη επίθεση των Αμερικανών και των συμμάχων τους εναντίον της Συρίας, έδειξε ότι οι ΗΠΑ δεν χρειάστηκαν τη βάση του Ινσιρλίκ για να κάνουν τη δουλειά τους. Χρησιμοποίησαν τη Σούδα στην Κρήτη και τις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο.

Θα είναι μία καλή ευκαιρία για τον κ. Κοτζιά και τους συνομιλητές του, να ξεκινήσουν τη συζήτηση που άφησαν στη μέση τον περασμένο Οκτώβριο, και αφορούσε το «συμβόλαιο» για τη Σούδα. Όλες οι πλευρές αποδέχονται ότι μία πενταετής συμφωνία είναι εφικτή, αλλά πρέπει να συνοδευτεί και με «δώρα» από την Αμερική στην Ελλάδα. Και σε στρατιωτικό υλικό και σε διπλωματική και άλλη βοήθεια.

Τον περασμένο Οκτώβριο ο κ. Κοτζιάς είχε πει στους συνομιλητές του ότι η Ελλάδα περιμένει πραγματική βοήθεια από την Αμερική, όχι ευχολόγια, και σε όλα τα ανοικτά θέματα της. Οι Αμερικανοί, που ταλαιπωρούνται και σήμερα από τον παμπόνηρο Ερντογάν, που μερικές φορές -όχι όλες- τους παίζει στα δάκτυλα, δεν ήταν έτοιμοι για στρατηγική συμφωνία. Οπότε και ο «ξεροκέφαλος» -υπό την καλή έννοια- Κοτζιάς άφησε ανοικτό το θέμα όταν ωριμάσουν περισσότερο οι συνθήκες.

Τώρα, λοιπόν, παρά ποτέ είναι η ευκαιρία να αλλάξει προς το καλύτερο και το ωφελιμότερο η σχέση της Ελλάδας με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο κ. Κοτζιάς αναμένει μία καλή κουβέντα για το Σκοπιανό και μία δύσκολη για το Κυπριακό.

Στο θέμα της ονομασίας οι Αμερικανοί δεν πιέζουν την ελληνική πλευρά αλλά τους Σκοπιανούς και αυτό είναι σίγουρο, καθώς γνωρίζουν πως η Ελλάδα ότι είχε να δώσει, το έδωσε. Στο θέμα της Κύπρου, οι Αμερικανοί δυστυχώς δεν αλλάζουν τη θέση τους και ακόμα και σήμερα υποστηρίζουν την φιλοτουρκική λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Η θέση αυτή δεν αρέσει στο Νίκο Κοτζιά, και εσχάτως και ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει προσανατολιστεί στη λύση των δύο κρατών, μία θέση με την οποία συμφωνεί και ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, αλλά διαφωνεί ο Έλληνας ομόλογος του.

Ο κ. Κοτζιάς θέλει τη βοήθεια της Αμερικής στα εθνικά θέματα της χώρας και την ίδια στιγμή την συμπαράσταση των ΗΠΑ τώρα που η Ελλάδα εξέρχεται του Μνημονίου. Σε ανταπόδοση, θα μπορούσε να ξεκινήσει η συζήτηση για τη Σούδα. Μία πολυετής συμφωνία θα δικαιολογεί και τη μεγάλη επένδυση που επιθυμεί να κάνει η Αμερική, και στη Σούδα και γύρω από αυτήν…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *